De Mus is Not Fussed

In een wereld waar alle fenomenen zich zo snel voortbewegen dat ze aan het menselijk oog dreigen te ontsnappen, grijpt het trage zijn kans. In maart 1996, toen Louis van Gaal nog trainer van Ajax was, alleen pooiers, zakenlui en criminelen mobiel belden en iedereen nog aan George Orwell dacht bij de term Big Brother, verscheen het eerste nummer van De Dooie Mus, een, zoals in het door zelfspot gekenmerkte voorwoord staat, "neo-ouderwets, neoreactionair, neocynisch, neo-zine".

Het is een voor een 'intiem' lezerspubliek bestemd ondefinieerbare doch sympathieke verzameling dagbladartikelen, foto's die tot strips zijn geëvolueerd, afgewisseld door een enkele authentieke bijdrage. Daarin vindt men passages die een lach te voorschijn kunnen toveren. Bijvoorbeeld in de, door een "latent seksist" geschreven, 'filmrubriek', waar de auteur klaagt over de entreeprijzen bij de IDFA: "Vreemd - mensen die daar wél geld voor hebben, moeten hard werken, dus hebben ze geen tijd voor zo'n festival. En mensen die niet werken, zoals ik, hebben tijd maar geen geld. Daarom zoek ik rijke mensen met weinig tijd, die voor mij een passe-partout willen kopen."

De filmrubriek is echter verdwenen in het nummer dat afgelopen najaar verscheen. Hierin wel een niet-komisch bedoelde brief van een werkverschaffer uit de Bijlmer, een harde aanval tegen de hiërarchie binnen de PKK en een treffend foto-onderschrift uit Le Monde over de anarchie in Albanië ("De volksopstand verwordt tot algehele anarchie, er bestaat geen politie, geen staat, geen regel meer. De stad is in vervoering, bloeit helemaal op, heeft plezier in de opstand."

Zou het situationisme dan toch nog leven? NEEN, is het antwoord van drie auteurs die in een zestien pagina's durend artikel hun ongenoegen uiten over een Ravage-interview van Siebe Thissen met René Sanders, die met Beweging tegen de Schijn promoveerde op de situationistische beweging. Het situationisme heeft nooit bestaan, stellen de drie, waarna ze aan de hand van oppersituationist Guy Debord een aanval openen op iedereen die "weggestopt in een luchtig, met een snufje surrogaat-cynisme gelardeerd, postmodern proza, tot doel heeft de revolutionaire inhoud van de situationistische kritiek aan het gezichtsveld probeert te onttrekken!"

Hun bijdrage eindigt met een schreeuw om revolutie, waarbij mijn gedachten uitgingen naar de momenten waarop ik in de filmmuseumbibliotheek van het Vondelpark naar buiten staar, om op zonnige dagen enkele predikers van het internationale socialisme in mijn blikveld aan te treffen die hun pamfletten proberen te slijten maar toch vooral een hindernis vormen voor de voorbijsnellende skaters. Revolutionairen! Alexis de Tocqueville ooit gelezen? "Ik geloof dat het uiterst moeilijk is om bij een democratisch volk geestdrift te wekken voor een of andere theorie die geen zichtbaar, direct en onmiddellijk verband heeft met de dagelijkse praktijk van zijn bestaan." Thissen had geen zin om te wachten op de volgende oprisping van De Dooie Mus en droeg aflevering zes van zijn audiozine Not Fussed op aan 'De Blinde Vink'. Dit audiozine ademt een sfeer uit die in de verte doet denken aan An American Prayer van Jim Morrison. Muziek - veelal punk, rap en ambient - wisselt hij af met poëzie, gesproken columns en discussies.

In gesprek met Henk Oosterling, auteur van de baksteen Door schijn bewogen, hoor ik de Britse schrijfster en "neo-situ" Sadie Plant, zonder dat ze er zich van bewust is, ingaan op het genoemde artikel in De Dooie Mus. Ze legt uit dat voor het revolutionaire subject ("a bourgeois individual", oeps, dat steekt) waar Debord zijn hoop op vestigde, geen plaats is gereserveerd in het kunstmatige intelligente cyberland. Ze verwijt dat Debord als een kind van de Verlichting de wereld, de natuur, de geschiedenis en het zelf wilde bemeesteren. Hij wilde niet buiten het spektakel staan, maar een perfect spektakel scheppen... Het commentaar hierop zal vast verschijnen in de volgende Dooie Mus. Tot in 2000!

Patrick

De Dooie Mus p/a Koffiesjop Bollocks, Eerste Schinkelstraat 14-16 1075 TX Amsterdam. Voor fl. 2.50 verkrijgbaar in het Fort van Sjakoo, Jodenbreestraat 24 Amsterdam.
Not Fussed p/a Vredenoordlaan 14b, 3061 RL Rotterdam.