HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Jiro Dreams Of Sushi
 

2 juni 2012

De 85-jarige Jiro is eigenaar van het piepkleine sushirestaurant Sukiyabashi in Tokyo, een soort van bedevaartsoord voor liefhebbers. Een sushimaaltijd kost er een vermogen: 250 tot 300 euro voor circa twintig sushi's. Het is overigens niet direct genoeglijk dineren bij Jiro, zittend aan de bar met de strenge ogen van de meester voortdurend op je gericht. Vaak staat men na vijftien minuten alweer buiten.

In de documentaire Jiro Dreams Of Sushi van regisseur David Gelb wordt een kok geportretteerd die al decennia lang de perfecte sushi probeert te maken. Jiro is bijna op religieuze wijze doende het product te perfectioneren. Ondanks zijn leeftijd piekert hij er niet over om te stoppen. Waarschijnlijk tot verdriet van zijn oudste zoon, de beoogde opvolger, die inmiddels vijftig is.



Jiro


De sushi die getoond wordt, betreft overigens niet de goedkope rommel die hier in de supermarkten en op talloze andere verkooppunten verkrijgbaar is. De sushi's van Jiro zijn meesterwerkjes, zowel visueel als qua smaak. Michelin gaf zijn eethuis drie sterren, de allergrootste eer voor een onopvallende gelegenheid gesitueerd in een metrostation, met slechts tien zitplaatsen en het toilet buiten de deur.

Regisseur Gelb heeft een poging gedaan om door te dringen in de wereld van de bejaarde Jiro, met zijn bezeten arbeidsethos en perfectionisme. Uiteindelijk worden we niet veel wijzer van wat de man bezielt. Wél zien we dat Jiro uitermate hard is voor zichzelf, alsmede voor zijn zoons en overig personeel. De jongste zoon wist echter te ontsnappen aan deze tucht, om zijn eigen sushirestaurant aan het andere eind van Tokyo te beginnen.

Jiro Dreams Of Sushi toont de kijker het een en ander van de wijze waarop sushi wordt gemaakt, zoals het nauwkeurig snijden van de grote stukken vis en het urenlang masseren van de octopus. 95 Procent van het maken van de sushi staat in het teken van de voorbereiding. Staande achter zijn toog legt Jiro de laatste hand aan het gerecht. Bliksemsnel vormt hij de twee-eenheid tussen vis en rijst. Jiro is absoluut een kunstenaar in het maken van het delicate mondvermaak, dat door de klant met één hap naar binnen wordt geschoven.

De film heeft een tragische ondertoon omdat het basisingrediënt van het restaurant, de perfecte vis, schaars en onbetaalbaar wordt. Het probleem van overbevissing wordt kort aangestipt in de documentaire. De blauwvintonijn is al zo goed als uitgestorven, andere soorten tonijn en gewilde vissen zullen onvermijdelijk volgen. Helikopters met radar volgen de scholen tonijn. Tonijn van topkwaliteit is goud waard, winst maken is het enige waar de visserij-industrie mee bezig is.

Jiro Dreams Of Sushi levert een fascinerend beeld op van het leven en werk van de sushikunstenaar Jiro. De toekomst van diens ambacht is gelijk de benodigde vis stervende. Inmiddels is men niet enkel in Japan, maar over de gehele wereld in de ban geraakt van sushi. Die gedachte geeft de documentaire een tragische lading. De ontnuchterende werkelijkheid over het verdwijnen van de vis is een gegeven waar we mee moeten zien te leven, of iets aan moeten doen.

Ulrik van Tongeren


Jiro Dreams Of Sushi (Cinemien, 2011), nu in de bioscopen.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.