HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Oslo, August 31st
 

16 mei 2012

Melancholisch portret van een jongeman die de lust om te leven kwijt is geraakt. De tweede film van Joachim Trier blijft nog lang nazinderen in het geheugen.


Joachim Trier is een veelbelovende jonge Noors-Deense regisseur die in 2006 debuteerde met Reprise, een springerige en inventieve film over een competitiestrijd tussen twee jonge schrijvers. Zijn tweede film Oslo, August 31st is rustiger en meer beschouwend. Het gaat over de laatste 24 uur uit het leven van Anders (Anderson Danielsen Lie), een dertiger die een langdurige periode in een afkickcentrum heeft doorgebracht.

Anders speelt met de gedachte om een eind aan zijn leven te maken, en doet een halfslachtige poging daartoe. Desondanks wil hij nog een laatste dag proberen grip op zijn bestaan te krijgen, de zin van het leven te ontdekken. Hij ontmoet zijn beste vriend Thomas, die intussen vrouw en kind heeft, maar niet gelukkig is. Vervolgens ondergaat Anders een mislukt sollicitatiegesprek en stort zich aansluitend in het nachtleven van Oslo.

Evenals Le Feu Follet, de roman van Pierre Drieu La Rochelle uit 1931, en de gelijknamige verfilming van Louis Malle uit 1963, handelt Oslo, August 31st over een mislukte en gefrustreerde jongeman. Trier's herverfilming is een losse adaptie van het boek. Hij heeft het verhaal zijn eigen persoonlijke toon meegegeven. Pessimistisch en weemoedig is de film zeker. Niettemin is er sprake van een lichtvoetige toon, er zit zelfs wat steelse humor in.

Misschien wel het mooiste moment is te zien aan het begin waarin met een montage van beelden uit het Oslo van de jaren '60 en '70 een warm gevoel van nostalgie wordt opgeroepen. Dat haakt mooi in op het gevoelige register van de film. Hoofdpersoon Anders doorkruist met zijn tocht door Oslo allerlei plekken waar hij ooit gelukkig was, en ontmoet sommige mensen waar hij destijds mee omging.

Omdat Anders eraan wordt herinnerd hoe hij vroeger als junkie leefde, leveren die ontmoetingen soms pijnlijke momenten op. Pijnlijk ook omdat zijn gesprekspartners zich vaak in dezelfde doelloosheid rond wentelen. Is dit nou alles, vragen deze jonge mensen zich af. De desillusie van de huidige Scandinavische jonge generatie wordt door de regisseur scherp neergezet.

Ondanks die zwartgalligheid valt er veel te genieten in Oslo, August 31st. Met zijn soepele en bedrieglijk simpele filmstijl weet Trier feilloos de lyriek van de hoofdstad van Noorwegen en de stille wanhoop achter die façade te vangen. De slungelige Anders Danielsen Lie als Anders oogt niet bepaald als een afgekickte levensgenieter en vrouwenversierder. Toch belichaamt hij fraai de langzaam uitdovende Anders. Zijn lijdensweg is aangrijpend, waardoor mede hierdoor de film nog lang blijft nazinderen in het hoofd.

Ulrik van Tongeren


Oslo, August 31st (Cinemien, 2011) vanaf 17 mei in de bioscoop.

 



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.