HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 



  Take Shelter
  4 april 2012

Meeslepende subtiele thriller over een gekwelde man die bang is voor het einde van de wereld.


Er is geen acteur die zo goed een gekwelde man weet neer te zetten als de Amerikaanse acteur Michael Shannon. In Take Shelter van regisseur Jeff Nichols wordt hij geteisterd door apocalytische nachtmerries. Dit psychologische drama weet pakkend allerlei onrustgevoelens die er momenteel onder mensen leven tastbaar te maken, en doet dat gelukkig op een subtiele manier.

Curtis LaForche (Michael Shannon) is een hardwerkende bouwvakker in het mid-westen van de Verenigde Staten. Samen met zijn vrouw Samantha (Jessica Chastain) en doofstomme dochtertje leidt hij een gelukkig en welvarend bestaan. Toch ziet hij donkere wolken boven zijn hoofd samen klonteren. Er valt kleverige regen neer en er zijn vreemde formaties van vogels te zien in de lucht. Curtis woont in een gebied waar tornado's regelmatig toe slaan. Om die reden maakt zijn omgeving zich niet zo druk om het dreigende weer.

Maar Curtis heeft vreemde onheilspellende dromen en wil zijn familie beschermen. Hij steekt zich in de schulden om een schuilkelder in zijn achtertuin te kunnen bouwen. Zijn buren en vrienden kijken met verbijstering naar zijn grillige gedrag en vragen zich af of Curtis krankzinnig geworden is. Dat vraagt hij zich zelf ook af en zoekt hulp bij een psychiater. Er is bovendien sprake van een familiegeschiedenis met psychische kwalen, zijn moeder heeft paranoïde schizofrenie.

Take Shelter is subtiel opgebouwd, de schokeffecten komen pas later in het verhaal tot uiting. Grote vraag is of het waar is wat Curtis waarneemt, of dat de ellende zich allemaal in zijn hoofd afspeelt. Realiteit en droom vloeien vaak in elkaar over, dat is door de makers met grote vaardigheid gecreëerd. Deze tergende dubbelzinnigheid maakt de film enorm spannend, het is een echte nagelbijter.

De atmosfeer van nakend onheil is briljant getroffen. Feit is dat er allerlei onrustbarende dingen aan de gang zijn, van de financiële crisis tot de verwoesting van het milieu. Een goede baan hebben, een dak boven het hoofd en een ziektekostenverzekering zijn in de Verenigde Staten allang geen zekerheden meer. In de film wordt het leven op drijfzand, het paniekerige naar de toekomst kijken, treffend verbeeld. Om die onzekerheden tastbaar te maken zijn geen overspannen ondergangsvisioenen nodig.

De makers van Take Shelter hebben gekozen voor een ingehouden verbeelding van de aanstaande apocalypse waarbij de kijker zijn eigen conclusies mag trekken. Ze laten simpelweg zien wat er kan gebeuren met een nette vader en echtgenoot die de kluts kwijtraakt. De kijker wordt gedwongen in het hoofd van de gekwelde hoofdpersoon te kruipen om te ontwaren wat de man bezielt. Dat zijn dochter doofstom is, lijkt op een dramaturgische truc. Dergelijke details geven de film wel extra scherpte.

Shannon speelt Curtis als een nuchtere fatsoenlijke man, waar tóch iets mis mee lijkt te zijn. Hij speelt zijn rol ingetogen, zonder overspannen tics, een sublieme vertolking. Jessica Chastain als zijn lieve zorgzame echtgenote geeft effectief tegenspel. Omdat de acteurs hun rollen op ingehouden wijze spelen, moet de spanning vooral komen van de dreigende luchten. Vervaardigd met gebruik van een arsenaal aan digitale middelen zijn die levensecht getroffen. De stilte voor de storm werd nog nooit zo fraai verbeeld als in Take Shelter.

Ulrik van Tongeren


Take Shelter (A-Film, 2011), vanaf 5 april in de bioscopen.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.