HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

  Iedereen schuldig, niemand schuldig
 

24 maart 2012

'Griekse toestanden in de polder', meldt de voice over van het televisieprogramma De slag om Nederland. Zo'n zestig gemeenten dreigen failliet te gaan door 'mislukte grondspeculaties'. Het Rijk springt niet bij en dat gaat ten koste van kwaliteit van de gemeenten: voor parken, zwembaden, speelplaatsen en uitkeringen is geen geld meer. Een miljardenstrop voor de inwoners die weer extra belasting op moeten hoesten.

De lokale politici en hun adviseurs ontwijken de verantwoordelijkheid met het beroemde verweer dat met de kennis van nu het makkelijk praten is. Dat de huizen op dezelfde grond te duur aan belastingbetalers is verkocht, die nu ook voor hun amateurisme moeten bloeden, wordt weggewuifd. Ze voelen zich niet schuldig en voegen eraan toe dat grondspeculatie jarenlang geld opbracht waar mooie dingen mee gedaan zijn.

Dáár kijk je vandaag de dag niet meer van op. Maar wat elke keer wel weer opvalt is het gemak waarmee dergelijk wanbeleid gladgestreken wordt. Of het nu de gemeenten zelf betreft, mislukte marktwerking in de zorg waar grote bedragen aan de strijkstok zijn blijven hangen in vastgoedprojecten, het sjoemelen met diploma's in het hoger onderwijs voor een gunstige output, en ga zo maar door.

Al deze gevallen, met de focus op verdienmodellen, zijn te herleiden tot dezelfde uitspraak: we moeten rendabel zijn. Wanneer men op de details inzoomt, komen de leugens tevoorschijn. Iedereen verschuilt zich achter iedereen, en als iedereen schuldig is, is niemand schuldig.

Waarom accepteren we deze gang van zaken? Het gaat toch om ons geld? Dat is voer voor psychologen, zou je kunnen zeggen. We doen een poging. Zou het er mee te maken kunnen hebben dat de mentaliteit van de winnaar ons vroeg ingeprent wordt? Om te ondernemen moet je immers risico's nemen, anders ben je een loser. Wie wil nu een watje zijn?

Deze mentaliteit wordt je bijgebracht in menig cursus en sollicitatietraining waar je jezelf naar behoren leert verkopen. Mocht je al te bescheiden zijn, wordt een assertiviteitstraining of therapie geadviseerd om de oorzaak van je zwakke punt aan het licht te brengen, dat vervolgens omgebogen moet worden in een positief punt: Mijn sterke kant is zelfkennis!

'Pimpen' van een cv is ook een normale gang van zaken op de arbeidsmarkt. "In meer dan de helft van de cv's staan onwaarheden", stelt Karina Ahles van het cv-verificatiebureau Een Streepje Voor. Waarom werkgevers dat niet controleren? Puur gemakzucht en wanneer een sollicitant vertrouwen uitstraalt, laat men het er bij. Natrekken kost tijd en tijd is geld.

Een zzp'er, aangenomen voor een project, is sowieso onmogelijk na te trekken. Daarom wordt er gebluft en gelogen over vaardigheden en verantwoordelijkheden die men in een vorige functie gehad zou hebben. Referenties worden verzonnen, waar op LinkedIn of Facebook weer naar wordt verwezen. Gewiekste aankomende werknemers flansen zelf een website in elkaar als bewijs dat een vorige werkgever ooit heeft bestaan.

Het wordt ook nog eens extra makkelijk gemaakt door de vele professionele organisaties die diploma's en universitaire graden op bestelling kunnen leveren. Letterlijk een gat in de markt. Vlotte babbel, beetje bluffen, internationaal diplomaatje, leuk autootje, de rest volgt vanzelf. De echte ondernemersgeest, zou je kunnen zeggen.

Je kán er kritiek op leveren, maar zit fraude en corruptie ook niet in het systeem gebakken? We moeten immers wel. En laten we eerlijk zijn, rechtmatig verkregen diploma's zijn ook niet alles. ’t Gaat er immers om hoe je het verkoopt.

Ron Kretzschmar



Meer Achter de Coulissen 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

Stephan B. Reisig - March 29, 2012 - 03:49 pm
We verbruiken ook hier weer zoveel energie aan symptoombestrijding en we geven weer niet toe aan de eigenlijke grondoorzaak: Het zelfcorrumperend monetair mondiaal systeem waar wij met z'n allen met hand en tand aan vàst geboeid zitten, terwijl alles en iedereen steeds meer in het nauw gedreven wordt en ademnood krijgt. Naar aanleiding van mijn referentiekader formuleer ik mijn mening en dat doe jij ook. Terwijl ik dat doe negeer ik (deels) de ware motivatie tot mijn uiting. Dit kàn ik doen aangezien de ànder dat ook zo doet. Wij als gewoonte-dieren zijn evolutionait geprogrammeerd tot een vorm van progressie en als men dat bij zichzelf niet (snelgenoeg) waarneemt, dan gaat de (directe) omgeving ènorm irriteren en dan trekt men z'n mond open. Het gevaar hiervan is dat men het òverzicht al snel verliest over het groter geheel, lees: de werkelijke oorzaken. Er zijn in de wereld altijd maar een pààr mensen die het grote geheel ( en dan bedoel ik het absoluut niet religieus) voor ogen kunnen houden en niet vervallen in symptoombestrijding en het afdwingen van consensus of de economische factor altijd maar voorop blijven stellen. Een frappant voorbeeld van iemand die - tijdens èn na zijn leven - als bijna een goeroe gezien werd en wordt, door sommigen, vooral wegens verkeerde motivaties ( tevens een symptoom van dèze tijd!) is wel Steve Jobs. Een man die het voor velen geweldig gedaan heeft, maar let wel: geweldig gedaan heeft in dit monetair systeem! Het gaat goed zolang het goed gaat. Maar nu zitten we met de gebakken peren ( die eigenlijk al flink aan het aanbranden zijn).




Home


 

.

.