HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Plan C
 

1 maart 2012

Schlemielen die een overval beramen, is een klassiek thema voor een misdaadkomedie. Niets is mooier dan het geklungel te aanschouwen van incompetente misdadigers. Regisseur en schrijver Max Porcelijn heeft met
Plan C
een verrassend competent filmdebuut afgeleverd.



Ronald Plasmeyer (Ruben van der Meer) is een luie rechercheur van de Amsterdamse politie. Hij is meer bezig met zijn nachtelijke poker-escapades in een illegale pokerclub in Amsterdam Noord, dan met zijn politiewerk. Op het moment dat een schuldeiser van de Chinese maffia zijn ex-vrouw en zoon bedreigt om een schuld te innen, wordt hij wakker.

Samen met Gerrit (René van 't Hof) en Bram (Ton Kas) beraamt hij een overval op zijn favoriete club. Ronald gaat aan de pokertafel zitten om zichzelf een alibi te verschaffen terwijl zijn maten de tent beroven. Dat moet wel zonder geweld gebeuren, totdat er onvermijdelijk het een en ander misgaat.

Misdaadkomedie is een riskant genre als men Quentin Tarantino als rolmodel neemt. De mengeling van humor en geweld in zijn films is onovertroffen. De makers van Plan C zijn hun eigen weg gegaan, waardoor het gelukkig geen Tarantino-kloon is geworden. Er is wel een schalkse knipoog naar diens film Pulp Fiction, met een hilarische scene over het bestellen van kipburgers.

Vorige maand ging Black Out van regisseur Arne Toonen in premiere, eveneens een Nederlandse misdaadkomedie. Het betreft hier een onderhoudende film die helaas in de Tarantino-valkuil terecht is gekomen met een te ingewikkeld plot en onnodige lollige uitweidingen. Plan C daarentegen heeft die valkuil weten te vermijden.

Hou het simpel en sober, zou wel eens de beste raad kunnen zijn aan een beginnend regisseur. Porcelijn heeft een redelijk doortimmerd scenario geschreven, zonder nodeloos ingewikkelde plotwendingen. Dat is verfrissend. Hij heeft het allemaal zo simpel mogelijk gehouden, met veel aandacht voor de gortdroge dialogen. Niet té lollig, maar met een juiste mix van ernst en humor.

Gniffelen om de personages die niet al te slim zijn, is een belangrijk element van Plan C. De komiek Ruben van der Meer zet de morsige Ronald in al zijn onbeholpenheid overtuigend neer. Dat Rene van 't Hof als Gerrit zo'n onbenullig monomaan mannetje perfect gestalte kan geven, is een feit. Daverende verrassing is Ton Kas als de tergende zeurpiet Bram met onvermoede psychopathische trekjes, een ijzersterke rol. Dat Kees Hulst en Victor Löw in gortdroge bijrollen opdraven, maakt het kijkgenot alleen maar groter.

Dat Plan C zonder subsidieverstrekkers gemaakt is, is zeker opmerkelijk. Met een laag budget moesten de makers inventief te werk gaan. Het gebruik van troosteloze wegrestaurants en hotels zorgen voor een aangenaam realisme. Voordeel van een film zonder subsidie is dat men de vrijheid heeft om iets origineels te creëren, zonder de bemoeienis van allerlei commissies. Het resultaat van dat harde werken heeft een fijne misdaadkomedie opgeleverd.

Ulrik van Tongeren


Plan C (A-Film, 2012), nu in de bioscopen.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.