HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Alles van Waarde
 

26 februari 2012

De documentaire begint met een zuchtende Frans Bromet die zich afvraagt of hij een ouwe knorrepot aan het worden is. Hij heeft immers de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, tijd voor bezinning.


Een lange lijst van ongenoegens kwelt de 67-jarige Bromet, zoals de schaalvergroting in de publieke sector. Tevens ligt hij overhoop met netmanagers bij de publieke omroep die hem te veel beperkingen opleggen. De alomtegenwoordige bureaucratisering is zijn grootste grief. Het spuien van die ongenoegens lijkt op papier dor, maar hij heeft het in een speelse en ironische documentaire weten te verwerken.

Alles van Waarde heeft een sterke autobiografische lading, want Bromet gaat op pad vanuit zijn eigen idyllische thuisbasis in het Noord-Hollandse Ilpendam. Dochter Laura is zijn metgezel op de zoektocht naar oorzaken van de teloorgang van ons land als gevolg van de managementcultuur. Ze spreekt hem voortdurend tegen wanneer hij te sarcastisch en simplistisch dreigt te worden over de staat van Nederland.

Laura zet zich al jaren in voor de lokale dorpspolitiek. Zij begon haar werk als fractiemedewerker van GL. Zo'n idealistische dochter en een klagende vader, dat moet wel verbaal vuurwerk opleveren. Hun gekibbel is uiterst amusant. De documentaire gaat voornamelijk over de tegenstelling tussen de inzet van Laura om wat te veranderen en het aan de zijlijn klagen van vader Bromet.

Bromet richt zijn camera soms op schrijnende toestanden die het bureaucratisch onvermogen bloot leggen. Zoals een verpleegkundige van de thuiszorg die haar chronisch zieke patenten een minimum aan zorg kan geven, want er moeten targets gehaald worden volgens de richtlijnen van de zorgmanager.

Een van de opmerkelijkste scènes is de bestuurder van het ROC die nonchalant doet over de vele miljoenen die zijn pas voltooide betonnen onderwijsfabriek gekost heeft. Ondanks het feit dat de documentairemaker blijft doorvragen over de kosten van het gebouw krijgt hij geen antwoord. Op een dergelijk moment worden de woede en vooroordelen van Bromet ruimschoots bevestigd.

Toch is er steeds zijn dochter die hem volop tegengas geeft en duidelijk maakt dat er wel degelijk iets veranderd kan worden. Al gaat het maar over de aanleg van een fietspad door de polder bij Ilpendam, waar al jaren lang door de gemeenteraad over gebakkeleid wordt.

Gelukkig heeft al dat sombere geklaag van Bromet een sprankelende en tot nadenken stemmende documentaire opgeleverd, waarbij het commentaar van Laura een relativerend tegenwicht biedt. Alles van waarde is ook een soort samenvatting van het leven en het werk van Frans Bromet: In vogelvlucht passeert de afgelopen veertig jaar de revue, met het nostalgische gevoel dat alles vroeger beter was.

Of het nou om klopgeesten gaat, of buren die mekaar dwarszitten, telkenmale weet Bromet met zijn indringende en betrokken documentaires tot de kern van de zaak door te dringen. Zelfspot en relativering zijn een belangrijke kwaliteit en van toegevoegde waarde in zijn werk. Dat maakt zijn documentaires tot een genot om naar te kijken. Hopelijk hangt hij nog lang niet zijn camera aan de wilgen.

Ulrik van Tongeren


Alles van waarde (Cinema Delicatessen, 2011), nu in de bioscopen.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.