HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

  Skoonheid
is zo schoon nog niet
 

22 februari 2012

Merkwaardig om in Skoonheid een Zuid-Afrika te zien vrijwel zonder zwarten. De film toont het Zuid-Afrika van de ontevreden witte mannen, gesitueerd in Bloemfontein, het witte plattelandsbolwerk, met uitstapjes naar Kaapstad.


François van Heerden (Deon Lotz) is een veertiger en eigenaar van een houtbedrijf. Een man met een ingeslapen huwelijk en dochters. Hij maakt niet langer onderdeel uit van de witte elite en is losgeraakt van allerlei zekerheden, tergend verbitterd en racistisch. Misnoegd en gekooid als een roofdier struint hij rond.

De film nestelt zich in het hoofd van de man; we zien alles aan ons voorbij trekken door zijn ogen. Zelfhaat en seksuele frustratie spelen een belangrijke rol in zijn leven. François is namelijk homoseksueel, maar haat homo's uit het diepste van zijn hart. Moedig van de Zuid-Afrikaanse regisseur Oliver Hernandus om een film te bouwen rondom een dergelijk onsympathiek personage.

Skoonheid begint op een bruiloft, waar de ogen van François vallen op de jonge aantrekkelijke Christian (Charley Keegan). François volgt hem tijdens voyeuristische uitstapjes naar Kaapstad, waarna hij gaandeweg verstrikt raakt in zijn eigen obsessie. Op een bepaald moment realiseert François zich dat de jongen onbereikbaar voor hem is. De gewelddadige ontlading is voorspelbaar.

De apartheid mag dan wel afgeschaft zijn in Zuid-Afrika, de racistische gevoelens bij een deel van de witte bevolking zijn nog ruimschoots aanwezig. Het racisme werd de blanken met de paplepel ingegoten, er zijn generaties nodig om dat weg te spoelen. Deze mannen van middelbare leeftijd, zoals François, zitten opgesloten in hun haat, zo maakt de filmmaker ons duidelijk. Skoonheid biedt ons een indruk van deze ontregelende en onaangename realiteit.

In hoeverre François slachtoffer of dader is, laat de regisseur aan de kijker over. De film zit vol ongemakkelijke momenten. Zoals de orgie waar middelbare mannen zich overgeven aan mechanische seks in een ver afgelegen boerderij, één van de ongemakkelijkste orgiescenes ooit. Moedig is het standpunt van de regisseur zeker. Deon Lotz, in elke scene aanwezig, zet een ijzersterke rol neer als de gefrustreerde François.

Als filmtitel heeft Skoonheid een ironische lading, want er is weinig schoons te bekennen. Soms flarden van het fraaie uitgebleekte Zuid-Afrikaanse landschap, meer niet. Het is een moeilijke film om te ondergaan, omdat de hoofdpersoon tamelijk onsympathiek is, en omdat zijn lijdensweg zonder subtiliteit wordt getoond. Een gouden filmwet uit Hollywood is om onsympathieke personages sympathieke trekjes mee te geven, dat is spannender dan het tonen van eendimensionale slechteriken. De regisseur weigert dit resoluut en rebelleert tegen de werkwijze van Hollywood.

Met wat meer aandacht voor de omgeving van de hoofdpersoon, en hoe hij zo geworden is als product van een racistische samenleving, had Skoonheid meer diepte gekregen. Dat had misschien geen compassie van de toeschouwer opgeleverd, maar wel meer begrip. Nu lijkt het teveel een botte afrekening. Interessant is de film zeker, maar met wat meer subtiliteit had de kijker een betere indruk van een ongemakkelijke realiteit opgeleverd.

Ulrik van Tongeren


Skoonheid (Cinemien, 2011), vanaf 23 februari in de bioscopen.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

Naam:

Bericht:  

Nurks - February 28, 2012 - 02:35 pm
Als ik een blanke Afrikaander zou zijn geweest, dan was ik vast ook racistisch (in ieder geval racistischer dan nu). Het huidige ZuidAfrika is er voor die mensen bepaald niet beter op geworden.
Maar:
Laten we alsjeblieft niet denken dat zwarten (gelen, bruinen, groenen) niet racistisch kunnen zijn.




Home


 

.

.