HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Scorsese blaast Méliès nieuw leven in
 

16 februari 2012

Hugo van de Amerikaanse regisseur Martin Scorsese is een warme ode aan de filmpionier Georges Méliès.



Het wonder van filmpionier Georges Méliès (1861-1931) is dat hij steeds opnieuw ontdekt wordt. Dat begon al nadat hij aan lager wal geraakt was en in een treinstation als verkoper van kinderspeelgoed opviel, begin jaren '30 van de vorige eeuw. De start van de Eerste Wereldoorlog betekende het einde van zijn baanbrekende carrière als variétéartiest, theaterdirecteur, acteur, schrijver en filmregisseur.

Méliès gooide vervolgens uit pure wanhoop een groot deel van zijn films op de brandstapel. Slecht 200 van de 500 films overleefden het, waaronder zijn meesterwerk Le Voyage dans la Lune. Steeds meer van zijn werk wordt terug gevonden en gerestaureerd. Uit dat historische werk blijkt dat Méliès wat betreft narratieve techniek en speciale effecten de grote wegbereider was van het hedendaagse filmspektakel.

De Amerikaanse regisseur Martin Scorsese is, behalve als gerenommeerd filmmaker, al vele jaren in de weer als hoeder van het erfgoed van de cinema. Oude en vergeten films blaast hij nieuw leven in met zijn restauratiewerk. Middels zijn nieuwste film Hugo heeft hij een warme ode gebracht aan Georges Méliès, en dat in de vorm van een familiefilm, gefilmd in 3-D. Het kinderboek The Invention of Hugo Cabret van Brian Selznick werd door John Logan bewerkt tot filmscenario.

De film belicht het leven van de eenzame 12-jarige weesjongen Hugo (Asa Butterfield) die in de krochten van de stationsklok van Montparnasse leeft. Op een bepaald moment stuit hij op Georges (Ben Kingsley), de trieste verkoper van kinderspeelgoed die een kiosk heeft op het station. Dit personage is gemodelleerd naar de persoon Georges Méliès. Wat volgt is een soort detectiveverhaal waarbij een mechanische robot een belangrijke rol speelt en de kleindochter van Georges de weesjongen helpt. Een agent (Sacha Baron Cohen), werkzaam op het treinstation, zit hem voortdurend dwars.

Het verhaal over de weesjongen en zijn zoektocht naar de sporen van zijn overleden vader is niet het meest meeslepende deel van Hugo. Het is de ode aan de zwijgende film, die in het tweede deel van de film uitvoerig aan bod komt, wat werkelijk indruk maakt. Hier kan Scorsese zijn filmische talent en immense filmkennis uitleven. Met hulp van zijn briljante cameraman Robert Richardson en decorontwerper Dante Ferretti weet hij de magie van het begin van de cinema sprankelend vorm te gegeven.

Het deert niet dat Scorsese, in zijn hoedanigheid als beschermer van de historische cinema, hier als koopman van een grootse episode uit de filmgeschiedenis fungeert. De fragmenten uit het werk van Méliès en andere meesters van de zwijgende cinema die aan bod komen, tonen hun grootsheid aan. Hugo is een soms ongemakkelijke mengeling van een redelijk onderhoudende jeugdfilm, een warme ode aan Méliès en de magie van de vroege cinema.

Misschien wel de grootste attractie van Hugo is het melancholische gezicht van de oude Georges. Zittend in de kiosk waar hij zijn speelgoed slijt, geeft 's mans droevige gezicht de vertelling een enorme lading. Voor het oproepen van deze emotie is er geen 3-D-bombarie nodig, alleen maar een groot acteur als Ben Kingsley.

Ulrik van Tongeren


Hugo (Universal Pictures International, 2011), nu in de bioscopen. De trailer.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.