HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  VHS versus digi TV
 

8 februari 2012

Het had zo mooi kunnen zijn, een kritisch videokunstproject over de Italiaanse televisie. In 2008 vatte een aantal Italiaanse kunstenaars het plan op om de landelijke televisie in een ander daglicht te plaatsen. Ze organiseerden een noisy trip langs de verschillende Italiaanse televisiekanalen om zo tv sarcastisch te becommentariëren. Dit door middel van een video-uitgave en live performances.

Hiervoor zijn talloze programma's opgenomen op verschillende tijdstippen van de week, zoals op prime-time (wat dat ook moge zijn… wie bepaalt eigenlijk wat prime time is?), zaterdagavond met zijn familieshows, nachttelevisie en ga zo maar door. De opnames zijn door elkaar gemonteerd en worden ondersteund met muziek van verschillende muzikanten die met name actief zijn in de noise scene, zoals Harshcore, Controlled Bleeding, Goh Lee Kwang, Yan Jun, Wooden Veil, Strotter Inst en Freudi.

De uitgave Remote Control is uitgebracht op gebruikte VHS-banden, als statement tegen de digitalisering van beeld en geluid. En met een VHS is het onmogelijk om te zappen. De vormgeving van de VHS-hoezen, met achtergrondverhalen over dit videoproject, ziet er gelikt en professioneel uit.

Tot nu toe zijn alle ingrediënten aanwezig om te komen tot een prachtige artistieke en kritische beschouwing van televisie. Maar helaas, de zapper neemt zijn tijd en de vaart en de ruwheid die in de muziek zit correspondeert niet met de montage van de videobeelden. Die beelden zijn overigens wel goed bij elkaar gezocht op thema, zoals kook-, praat-, show-, sport- en politieke programma's. Ook wordt er gebruik gemaakt van spitsvondige combinaties, maar het mist de snelheid of juist de enorme traagheid om de vluchtigheid of saaiheid van tv te versterken.

Gedurende twee tracks gaat het nog wel goed, zoals bij de track van Wooden Veil, die popsongs bewerkt met een overstuurde distortion. Deze track wordt gecombineerd met vrolijk dansende mensen tijdens een showprogramma. Het gaat ook goed bij de compilatie Black Heart met muziek van Sufisama, waarbij beelden van sexy geklede modellen op de catwalk worden afgewisseld met close ups van mannen die intens zitten te kijken.

De soundtrack van beide VHS-banden is overweldigend met zijn noisy geluiden die de overbekende beelden van tv in een ander daglicht plaatsen. Remote Control is een mooie poging om de saaiheid, het seksisme en de luchtledigheid van televisie aan de kaak te stellen. Het zou voor een volgende keer echter beter zijn als de samenstellers van het beeld- en geluidsproject een andere videokunstenaar in de hand nemen.

Jan Kees Helms



Meer Knars 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

rbn - February 08, 2012 - 07:24 pm
muzikaal zit het zo te horen dik in orde..




Home


.

.