HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Fruitporno en geheugenverlies
 

21 november 2012

De Amerikaanse cineast Alan Berliner heeft een prachtige documentaire gemaakt over het verlies van herinneringen. First cousin, once removed belicht de laatste dagen van zijn neef Edwin Honig, befaamd dichter en vertaler, die aan alzheimer lijdt. Dat de man geteisterd wordt door geheugenverlies, wordt op invoelende wijze duidelijk gemaakt. Berliner moet zich namelijk bij elk bezoek voorstellen aan zijn neef. Die herkent hem soms wel, dan weer niet.

Het spannende aan de film is dat Berliner de bezoekjes aan zijn neef op niet chronologische wijze in beeld heeft gebracht waardoor het elke keer verrassend is om te zien hoe de man hem tegemoet treedt. Op het moment dat Honig te ver heen is, kan hij alleen nog maar met grommende geluiden reageren. Pijnlijk dat dit een briljant schrijver en docent moet overkomen. Op sommige momenten komt er toch nog een dichterlijke regel over 's mans lippen gerold.

Hoe erg het ook is voor de persoon in kwestie en diens familie en vrienden, het kan ook een zegen zijn om je geheugen te verliezen. De pijnlijke episodes in het leven van de dichter verdwijnen langzaam maar zeker uit het zicht. Honig leed aan allerlei traumatische herinneringen, zoals de dood van een broertje, en de afstandelijke bijna vijandige relatie met zijn twee geadopteerde zonen. Berliner toont op respectvolle en onverbloemde wijze de minder fraaie kanten van zijn neef.



Berliner maakte eerder portretten van zijn grootvader (Intimate Stranger, 1991) en van zijn vader (Nobody's business, 1996). Dat zijn inventieve verkenningen van het verleden, en indrukwekkende reconstructies van herinneringen. In een nagesprek van First cousin, once removed gaf Berliner in rake bewoordingen aan dat hij een film over het geheugen wilde maken voordat hij zelf zijn herinneringen verliest, zelfs zou vergeten dat hij filmmaker is.

Alzheimer is een familieziekte, zowel Berliner's grootvader als vader leden eraan. De 56-jarige regisseur beschouwt het als onvermijdelijk dat het ook hem zal overkomen. Die wetenschap heeft het portret van Honig een tastbare urgentie gegeven, een aangrijpende en filosofische bespiegeling over het verlies van herinneringen. Opmerkelijk is hoe hij First cousin, once removed eindigt met een vraag aan de toeschouwer waarmee een beroep wordt gedaan op de scherpte van ons eigen geheugen.

The Fruit Hunters van regisseur Yung Chang is een intrigerende reis rond de wereld op zoek naar bijzonder fruit. De leden van de Rare Fruit Councel hebben als oogmerk om de diversiteit van de fruitsoorten te behouden. Dat is belangrijk omdat deze diversiteit gevaar loopt. Fruitproducenten en supermarkten zijn gefocust op de banaan en appel die het best vervoerbaar en goed houdbaar zijn.



Dat betekent dat de smaak minder belangrijk wordt geacht, de eenvormigheid van het fruitaanbod is fnuikend. Monocultuur is een groot gevaar voor onze voedselketen. Dat klinkt serieus, maar de film is tevens een sensuele verkenning van en een ode aan de geneugten van het fruit. Met aanstekelijke passie wordt omschreven wat de smaak van de diverse soorten is: van het stinkende doerian met de intense smaak, tot en met de verfrissende fruitigheid van de mango.

Tientallen bedwelmende fruitsoorten passeren de revue en worden geproefd. Eetlustopwekkend is het zeker, fruitporno ten top. Men gaat ver in de zoektocht naar fruit. Een mangoteler uit Miami bezoekt Borneo om een stekje van de zeldzame witte mango op te sporen in het tropisch regenwoud. De tragiek is dat deze witte mango waarschijnlijk niet geteeld kan worden buiten de habitat van het tropisch regenwoud. Terwijl datzelfde tropisch regenwoud in razend tempo gekapt wordt ten gunste van palmbomen voor de palmolie-industrie.

The Fruit Hunters is weliswaar een vrolijke en uitbundige ode aan het fruit, maar belicht ook belangrijke vraagstukken betreffende de toekomst van ons voedsel. Zo zou de geliefde banaan zomaar kunnen verdwijnen. Al de bananen die op de wereld geteeld worden, zijn van het Cavendish type. Mocht er ooit een dodelijke bananenziekte uitbreken dan zal de banaan uitsterven. Genetici zijn dan ook druk bezig het Cavendish type te kruisen met andere bananensoorten hetgeen een moeizaam en langdurig proces is.

Ulrik van Tongeren


First cousin, once removed is te zien op 22 november om 18.00 in Tuschinski 1, en op 25 november om 16.30 in Tuschinski 2. Fruithunters is te zien op 25 november om 19.00 in Munt 12. Raadpleeg voor het volledige IDFA-programma de website.

 

- Deel deze filmrecensie op FB en Twitter.


Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

Groeneveld - November 21, 2012 - 08:14 pm
....

wees voorzichtig

met fruit en porno

en geheugen verlies

wie appelen vaart

die de zonde vreet

en voor je het weet

zit je in de bananenbar

met een banaan in je bruine ster

....




Home


 

.

.