HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  De gekraakte voormalige oefenruimte op het Slachthuisterrein.  


  'Haarlem werkt samen met schimmige projectontwikkelaar'
 

8 november 2012

Het eind september gekraakte Slachthuisterrein is al tien jaar inzet van strijd tussen de gemeente Haarlem en de eigenaren Cobraspen BV en Erik Bos. Volgens de krakers rijdt directeur Luigi Prins van Cobraspen een scheve schaats, de gemeente zou hem moeten dumpen.


door
Onderzoeksbureau Slachthuisterrein


Sinds zondag 21 september houdt een groep krakers de voormalige oefenruimte Daisy Bell op het Slachthuisterrein in Haarlem bezet. Met hun kraakactie protesteren ze tegen de langdurige leegstand en verkrotting van dit in hun ogen unieke terrein, tegen de vernietiging van een succesvolle oefenruimte en tegen het negeren van de wensen van de buurt met betrekking tot de toekomst van het gebied.

Het Slachthuisterrein is al tien jaar inzet van strijd tussen de gemeente en de eigenaren Cobraspen BV en Bos. De onderhandelingen tussen de twee partijen werden in mei van dit jaar afgebroken. Haarlem overweegt het erfpachtcontract met de eigenaar op te zeggen. Wie zijn licht laat schijnen over de carrière van Cobraspen en Luigi Prins vraagt zich echter af of de gemeente Haarlem er niet beter aan doet alle contacten met deze projectontwikkelaar te verbreken.

Cobraspen

Cobraspen BV is geen kleine speler op de vastgoedmarkt in Haarlem en omstreken. Cobraspen werkt -net zoals vele projectontwikkelaars- met veel verschillende dochterondernemingen: Cobraspen Beheer BV, BV Nederlands Monumenten Bezit, Slachtlijn BV, Veduta Vastgoed en Hotel Investments zijn daar enkele voorbeelden van. In de deals rondom Sugar City (de herontwikkeling van de suikerfabriek in Halfweg) en het Slachthuisterrein speelde ook projectontwikkelaar Erik Bos een prominente rol.

Bos was tot voor kort mede-eigenaar van Cobraspen Beheer BV. Hij is een goede bekende van politie en justitie en wordt verdacht van het wegsluizen en witwassen van geld van het Amsterdamse taxibedrijf TCA. Het taxibedrijf heeft met accountant Bos voor miljoenen euro's aan vastgoed gekocht op de Wallen. Om deze reden doorzocht de politie in 2001 zijn kantoor. Daarnaast wordt zijn naam genoemd in meerdere schimmige vastgoeddeals in Amsterdam.

 


Het gekraakte Daisy Bell op het Slachthuisterrein.


De gemeente Haarlem kent het duo Bos-Prins al langer dan vandaag, onder andere van de door haar gehuurde PTT-panden aan de Westergracht alwaar zij in 2005 van Erik Bos een drastische huurverhoging van drie ton voor kreeg opgelegd. De voormalige huurders van de gekraakte oefenruimte voor beginnende bands op het Slachthuisterrein kregen in 2010 eveneens te maken met een onverwachte huurverhoging. Omdat één van de gehuurde ruimtes niet meegenomen was in de huurprijs, moest er nog een achterstallig bedrag van 100.000 euro betaald worden.

De gemeente Haarlem, die de oefenruimte als belangrijke culturele waarde binnen haar stad zag, gaf aan in uiterste nood op te willen draaien voor deze kosten. Na een herberekening van Cobraspen bleek de achterstand echter 150.000 euro te bedragen. "Jammer", aldus gemeente Haarlem, "maar dat is te duur voor ons", waarop Cobraspen de huurders verjaagde. Ruim een jaar later wordt Daisy Bell gekraakt.

Hooijmaaijers

En het Slachthuisterrein? Dat wacht na tien jaar nog steeds op een oplossing binnen het conflict tussen gemeente Haarlem, Cobraspen en buurtbewoners. Luigi Prins kwam langs om de herontwikkeling van het terrein met buurtbewoners te vieren en beloofde en passant om honderd arme kinderen mee te nemen naar de Efteling, hetgeen nooit is verwezenlijkt.

Ook in de omvangrijke fraudezaak rondom Ton Hooijmaaijers duikt de naam van Prins op. Cobraspen blijkt voormalig gedeputeerde Hooijmaaijers van de provincie Noord-Holland te hebben omgekocht om zelf te worden voorgetrokken bij een vastgoedproject. Die beschuldiging uit het openbaar ministerie (OM) in de tenlastelegging tegen Hooijmaaijers. Het OM verdenkt hem er onder meer van zo'n 9.500 euro aan smeergeld te hebben aangenomen van Prins.



Daisy Bell is bezet.


Het bezit van twee kerkjes (waarde circa 1,5 miljoen euro) op het Raaks-terrein in Haarlem gaven Prins een sterke onderhandelingspositie gedurende de herontwikkeling ervan. In de uitwerking van deze plannen werd de gemeente Haarlem gedwarsboomd door het feit dat de kerkjes in handen waren van Cobraspen. In het diepste geheim bereidde Prins met de biologen van Waterleidingbedrijf N-Holland (PWN) een deal met de gemeente Haarlem voor waarbij de kerkjes geruild zouden worden voor 4,4 hectare duingrond.

Blind gestaard op de Raaks stemde gemeente Haarlem in 2005 in met deze ruil, overigens zonder het betreffende gebied eerst te laten taxeren waardoor tot de dag van vandaag onduidelijk is hoe eerlijk deze deal nou eigenlijk is geweest. In de daaropvolgende jaren vallen Haarlem, Bloemendaal, PWN en vele andere betrokkenen over elkaar heen in reactie op Prins' plannen om het geliefde natuurgebied vol te stampen met appartementen en kantoorpanden, hetgeen vanwege o.a. natuurbeschermingsmaatregelen niet van de grond komt.

Na jaren zonder noemenswaardige ontwikkelingen verkoopt Prins het terrein voor ruim 7 miljoen aan Riso BV van Erik Bos. Later wordt Riso BV bij Cobraspen ingelijfd en stapt Erik Bos er volgens de papieren uit. Nadat Prins zijn vastgoedplannen op het terrein zag smelten, opperde hij vol goede moed om exclusief bronwater te gaan winnen en bottelen. Juist ja, dat water dat wij hier al die tijd al uit de kraan dronken dus.

Consequenties

We houden het graag bij de feiten, maar er blijven vele vragen onbeantwoord, niet alleen in de hierboven genoemde voorbeelden. De verkoop van de voormalige Toneelschuur en de Hoeksteenkerk in Haarlem bijvoorbeeld, die op zeer onduidelijke wijze in handen van Cobraspen kwamen, roepen veel vragen op. En hoe kan het bijvoorbeeld dat er ondanks de ophef nooit consequenties zijn verbonden aan de illegale bouw van Prins' huis op landgoed Lindenheuvel in Bloemendaal?

Prins' plannen om zeer exclusief bronwater te bottelen op zijn terrein in Overveen ten spijt, zo zuiver is dit zaakje niet. De reputatie van Prins is er terecht een met vraagtekens. Een gemeente die zichzelf serieus neemt trekt haar conclusies en verbreekt de samenwerking met Prins. Een kritisch onderzoek van justitie zou in deze ook niet misstaan. En de krakers van het Slachthuisterrein? Die vertrekken niet voor leegstand, en zeker niet voor speculanten. De krakers gaan door.

 

- Deel dit artikel op FB en Twitter.


Meer achtergrond 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

Groeneveld - November 09, 2012 - 09:32 am
....

over enige dan wel niet al te lange tijd worden krakers en joden herdacht

....




Home


 

.

.