HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weelderige hoerenwereld

IFFR deel IV

 

2 februari 2012


Altijd interessant indien meerdere films hetzelfde thema hebben. L'Appolonide – Souvenirs de la maison close van Betrand Bonello en Black & White & Sex van John Winter gaan beiden over prostitutie. Wat betreft de uitwerking van het thema lijken ze diametraal tegenover elkaar te staan, maar in de slotconclusie komen ze naadloos tot elkaar.

Merkwaardig eigenlijk dat er zo weinig interessante films over het oudste beroep van de wereld zijn gemaakt. Het is een onderwerp dat zich al gauw leent voor romantisering en erotisering. L'Appolonide – Souvenirs de la maison close heeft wel degelijk een romantische uitstraling omdat het gesitueerd is tijdens de Fin de siècle. Deze periode in de West-Europese cultuur vond plaats tussen 1890 en 1914.



L'Appolonide – Souvenirs de la maison close


Het door de Fransen bedachte begrip tekent aan de ene kant het frivole en het genieten van het leven met veel champagne en seks, en aan de andere kant het onmiskenbare gevoel dat er een nieuwe tijd aanbreekt. L'Appolonide speelt gedurende 1899-1900 en handelt over een sjiek bordeel, de prostituees en hun klanten.

Deze gesloten wereld, waar de buitenwereld geen greep op lijkt te hebben, heeft ontegenzeggelijk een romantische waas. Regisseur Bonello heeft er flink wat nostalgie ingebracht. Het einde van dat specifieke model bordeel is immers aanstaande, in de visie van de regisseur. De film is bedacht en opgenomen vanuit het perspectief van de prostituees.

De dagelijkse zorgen en verlangens van de hoeren worden met veel gevoel voor detail getoond. Hun angst voor ziektes, het samenzijn van de vrouwen met hun dagelijkse routines, zoals zichzelf wassen. De niet romantische kant van de werkelijkheid wordt wel degelijk getoond, zoals besmet raken met syfilis wat toen een dodelijke ziekte was, en een verminking door een klant.



Black & White & Sex


De vrouw die verminkt wordt, vormt eigenlijk het hart van de film. Zij is in feite het geweten van de prostituees. Met haar door littekens aangetaste gelaat toont ze wat er mis kan gaan, en in welke kwetsbare positie de vrouwen zich bevinden. Fraai wordt in de film getoond hoe de prostituees hun rollen spelen voor de klant; ze geven hem de illusie dat hij een geweldige minnaar is.

Bonello is een vaardig regisseur die deze weelderige hoerenwereld met fijne visuele finesse heeft verbeeld. Het is in een traag, bijna dromerig tempo gefilmd. De kijker wordt in een soort droomtoestand gebracht. De film belicht het thema vanuit het vrouwenperspectief. Dat is een ongebruikelijke en eigenzinnige visie voor dit onderwerp.

Black & White & Sex is het tegenovergestelde van romantisch. In zwart-wit gefilmd speelt het verhaal zich af op een kale filmset. We zien hoe een filmploeg de prostituee Angie filmt tijdens een interview. De prostituee wordt gespeeld door acht actrices van verschillende leeftijd en uiterlijk, allemaal uitgemonsterd in erotisch bedoelde kledij. Maar wel allemaal met dezelfde tekst, hun optredens vloeien in elkaar over.



Black & White & Sex


Angie is een hoer die haarscherp haar lot weet te verwoorden, en haar klanten op hun plaats weet te zetten met hun kleine piemel. In deze film wordt het hoeren-ambacht tot het bot gestript, en van romantische illusies ontdaan. Haarscherp wordt het rollenspel van de prostituee ontleed. Vlijmend zijn de teksten van Angie over haar klanten. Ook de interviewer moet letterlijk en figuurlijk in zijn blote kont.

Deze Australische film werkt het thema van macht scherper uit dan de film van Bonello. Allerlei mythes over prostitutie worden onderuit gehaald. Slotconclusie van beide films is overigens dat de prostituee een paria is waar de rest van de samenleving op neer kijkt. En dat de prostituee in werkelijkheid meer respect verdient.

Toch is het interessant om beide films naast elkaar te zien, onconventionele zienswijzen over de prostitutie. Rauw realisme tegenover bedwelmende romantiek. Alhoewel, aan het eind van L'Apollonide krijgen we een shot te zien van de straathoeren van nu. Deze stap veroorzaakt onmiskenbaar een schokeffect.

Ulrik van Tongeren


L' Appolonide – Souvenirs de la maison close is te zien op vrijdag 3 februari om 18.45 in de Schouwburg Grote Zaal en op zaterdag 4 februari om 16.30 in Cinerama 7. Black & White & Sex wordt niet meer vertoond.


Untitled Document Filmrecensies IFFR 2012:
Mix van toen en nu blijft kracht van IFFR
Weelderige hoerenwereld
Science-fiction, drama en lichtvoetigheid
Controversiële Braziliaanse filmmakers
Rotterdams Filmfestival 2012 - Opening



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.