25 januari 2012

Onderhoudende biografische film over Marilyn Monroe. Het mysterie van deze iconische actrice blijft intact.

Lastig om een film over Marilyn Monroe te maken, er zijn immers zoveel mythen over deze voormalige actrice en sekssymbool in omloop. De makers van My Week with Marilyn hebben haar neergezet als een fragiele jonge vrouw met allerlei psychische problemen. Maar er was meer met haar aan de hand. De film laat ten overvloede zien hoe moeilijk het is om een overtuigend portret van de legendarische actrice te maken.

Deze biografische film is een mengeling van feit en fantasie. De Britse schrijver en tv-maker Colin Clark publiceerde in 2000 een terugblik op zijn werk als assistent tijdens de opnamen van The Prince and The Showgirl (1957). Scenarioschrijver Adrian Hodges bewerkte het boek My Week with Marilyn van Clark tot scenario, televisieregisseur Simon Curtis regisseerde.

The Prince and The Showgirl, geregisseerd door de grote acteur Laurence Olivier, is een nogal oubollige royalty film. Als tegenspeler koos Olivier Marilyn Monroe. Dat zal enorm gebotst hebben. De klassiek geschoolde Shakespeare-acteur Olivier tegenover het springerige en onvoorspelbare natuurtalent Monroe. De emotionele uitbarstingen op de set van de film moeten spectaculair zijn geweest.

My Week with Marilyn geeft hier een tamelijk milde versie van weer. De film is vanuit het gezichtspunt van Colin Clark gemaakt. Clark wordt hier vertolkt door Eddie Redmayne. De jongeling wist toentertijd met veel moeite assistent te worden tijdens de opnamen van The Prince and the Showgirl. Clark wist door te dringen tot in de nabijheid van Monroe en werd een vertrouweling van haar. In de film wordt dat als een platonische relatie verbeeld.

Hoogtepunt van de film is wanneer Monroe een dagje met de jongeling spijbelt om de slopende filmopnamen te ontlopen. Als ze terugkomen van hun trip staan de medewerkers van de film hen op te wachten. Het enige geniale moment van My Week with Merilyn is wanneer Marilyn terloops aan Clark laat weten dat ze de Marilyn moet spelen die van haar verwacht wordt.

Voor de rest is het helaas een teveel voortkabbelende vertoning geworden waarin zelfs de emotionele uitbarstingen ingehouden voor het voetlicht worden gebracht. Oja, er wordt uitstekend geacteerd, maar daarmee is ook alles gezegd. De acteurs werken keihard om geloofwaardig te zijn, maar door het bleke scenario spat de film niet van het scherm af.

Monroe (1925-1962) kan onmogelijk een groot actrice genoemd worden. Ze had wel een magische uitstraling, de camera hield van haar. Daarmee stal ze de show in The Prince and the Showgirl. Iets dergelijks vindt ook plaats in My Week with Marilyn, dankzij het acteerwerk van Michelle Williams. Zij is de tegenspeelster van een ander Brits acteerkanon: Kenneth Branagh als Laurence Olivier.

De Amerikaanse actrice Williams zet een sterke rol neer als Monroe, alhoewel ze fysiek niet op het fenomeen lijkt. Maar met geraffineerd gebruik van make-up en haar immense acteertalent slaagt zij erin. Williams is griezelig goed in de huid van Marilyn gekropen. Met speels gemak zet zij de beste Monroe-vertolking tot nu toe neer. Het heeft haar inmiddels een Oscar nominatie opgeleverd.

Interessant aspect van My Week with Marilyn is dat de film meegaat in de huidige trend om Monroe uitsluitend neer te zetten als psychisch patiënte en slachtoffer van Hollywood. Daarbij hoort dat ze ontdaan wordt van haar seksualiteit, het sekssymbool wordt seksloos gemaakt. Terwijl algemeen bekend is dat Monroe seksverslaafd was en dat ze die dempte met alcohol en pillen, wat er waarschijnlijk toe leidde dat ze stierf op 36-jarige leeftijd.

Monroe's leven en dood zijn met talrijke mysteries omgeven, veel vragen blijven onbeantwoord. My Week with Marilyn voegt weer nieuwe mysteries toe. Zoals Monroe getoond wordt in de film was ze een psychisch beschadigde kinderlijke vrouw. Op de een of andere manier komt dat over als te beperkend, ze was veel meer dan dat.

Ulrik van Tongeren

My Weekend with Marilyn (Paradiso Film, 2011), vanaf 26 januari in de bioscopen.

● Meer filmrecensies uit 2012

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

Home