|
21 januari
2012
Geslaagde
remake van de Zweedse succesfilm Millennium:
Mannen Die Vrouwen Haten. Als geen ander
weet de Amerikaanse regisseur David Fincher duisterheid en spanning
te vangen.
Topregisseur David Fincher is uiterst bedreven in het creëren
van een dreigende, met geweld geladen atmosfeer. Met meesterlijke
films als Seven, The Panic Room en The Fight
Club bewees hij dit al eerder. De vraag over het waarom van
de herverfilming van de succesvolle Zweedse film Millennium:
Mannen Die Vrouwen Haten uit 2009 is eigenlijk niet relevant.
Commercie is uiteraard de reden. Dat Fincher zich eraan heeft
gewaagd, is pas interessant.
Bron van beide
films is het eerste deel uit de Millennium-trilogie van
de Zweedse schrijver Stieg Larsson. Van de boeken werden maar
liefst 65 miljoen exemplaren verkocht. De vergelijking tussen
de Amerikaanse versie van deel 1 en de Zweedse van regisseur Niels
Arden Oplev levert geen interessante inzichten op. De films lijken
alleen op elkaar door dezelfde bron. Fincher heeft het verhaal
op geheel eigen wijze vormgegeven. Op basis van het scenario van
Steven Zaillian is het een overtuigend duistere en spannende film
geworden over corruptie en het kwaad in welvarend Zweden.

The Girl with
the Dragon Tattoo is een complex verhaal over seksueel geweld
tegen vrouwen, over feministische wraak en over corruptie van
de macht. De rijke familie die centraal staat in de film heeft
familieleden die niet vies zijn van omkoping en machtsmisbruik.
Sommigen hebben zelfs nazisympathieën. Misschien heeft Fincher's
remake minder aandacht voor de politieke en sociale kanten van
machtsmisbruik in hoge kringen. Desondanks heeft hij de essentie
hiervan, alsmede de seksuele aberraties in het schijnbaar nette
Zweden, feilloos weten te vangen.
Omdat de film in
Zweden werd opgenomen, is de authenticiteit raak getroffen. Onderzoeksjournalist
Blomkvist (Daniel Craig) wordt ingehuurd om de verdwijning en
waarschijnlijke dood van een vrouwelijk familielid veertig jaar
geleden op te lossen. Lisbeth Salander (Rooney Mara) is de jonge
gothic vrouw die hem daarbij helpt. Lisbeth, een geniale hacker,
is een psychisch beschadigde vrouw met een traumatisch verleden
die zint op wraak. Feitelijk is zij de centrale figuur in de film.
Journalist Blomkvist komt ietwat kleurloos over, ook al wordt
hij uitstekend gespeeld door 007-acteur Daniel Craig.

Rooney Mara mag
dan wel minder imposant acteren dan de Zweedse Noomi Rapace in
dezelfde rol, ze weet sterk de kwetsbaarheid en de tergende wraakzucht
van Lisbeth te belichamen. De veel besproken anale verkrachting
en de wraak van Lisbeth uit de Zweedse versie zijn tamelijk gruwelijk
om te ondergaan, maar in de herverfilming niet zo gruwelijk als
vooraf werd gevreesd. Fincher heeft de scènes met de nodige
terughoudendheid gefilmd. De Nederlandse acteur Yorick van Wageningen
als verkrachter én slachtoffer van de wraakactie zet hier
een sterke bijrol neer.
Na de geweldige
begintitels is het eerste uur van de film enigszins rommelig en
nodeloos ingewikkeld, ondanks de ruime voorkennis door het boek
en de Zweeds verfilming. Op het moment dat Blomkvist en Lisbeth
gaan samenwerken, komt de film pas werkelijk tot leven. Fincher
is erin geslaagd om het verhaal extra spanning en visuele kracht
te geven. Hij heeft zijn signatuur erop gezet. Mocht hij de overige
twee delen van de Millennium-trilogie verfilmen, dan is
dat iets om werkelijk naar uit te kijken.
Ulrik
van Tongeren
The Girl with the Dragon Tattoo (Sony Pictures, 2011), nu in de
bioscopen.
●
Meer
filmrecensies uit 2012
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Geef
je mening:
Home
.
.
|