HOME       OPROEPEN      ARCHIEF       CONTACT      LINKS               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  The Battle of Algiers
 

27 juni 2012

Een speelfilm in documentairestijl is tegenwoordig niet bijzonder. The Battle of Algiers (1966) echter is qua authenticiteit en urgentie onovertroffen.


The Battle of Algiers
handelt over de opstand van de Algerijnse revolutionairen tegen de Franse koloniale macht gedurende de periode 1954-1957 van de vorige eeuw. De Italiaanse regisseur Gillo Pontecorvo maakte met deze film een meesterwerk, een van de invloedrijkste politieke films ooit. Grotendeels geacteerd door amateurs en opgenomen in een imponerende zwart-witte documentairestijl.

Pontecorvo was toentertijd communist, maar zijn film is geen propagandafilm ten dienste van de revolutionairen te noemen. In zijn overige films neigt de regisseur naar een schematische voorstelling van zaken. The Battle of Algiers daarentegen is zo sterk en aangrijpend omdat het de motieven en werkwijze van beide kanten van het conflict toont. Het laat zien hoe meedogenloos het FLN (Front Liberation National) de eigen burgerbevolking opoffert om hun doel te bereiken. Met talloze bomaanslagen waar voornamelijk onschuldige omstanders bij omkomen.

De Franse koloniale macht is evenzeer meedogenloos in het elimineren van de leiders van FLN. Er worden gruwelijke martelingen uitgevoerd om informatie te verkrijgen. Bij het oprollen van de revolutionaire cellen in de kasba sneuvelen talloze onschuldigen. De film toont in een onontkoombaar ritme de escalatie van het geweld. De scènes met de vrouwelijke guerrilla's, die hun traditionele klederdracht afwerpen en zich in westerse kleding hullen om in cafés bommen te kunnen plaatsen, zijn nog steeds doortrokken van een gruwelijke spanning.

De film kent enkele hoofdpersonages, zoals Ali la Pointe (Brahim Hadjaj), een uit de gevangenis gerekruteerde geradicaliseerde crimineel die door het FLN gebruikt wordt voor liquidaties. De commandant van het Franse leger Mathieu wordt door de Franse acteur Jean Martin overtuigend neergezet als een charismatische leider die weet dat hij weliswaar de veldslag wint, maar de oorlog verliest.

Saadi Yacef schreef het boek Souvenirs de la Bataille d'Alger gedurende zijn gevangenschap. Pontecorvo verwierp het eerste scenario van de auteur als zijnde propaganda, waarna hij samen met de regisseur heeft gewerkt aan een waarheidsgetrouw beeld van de opstand. Door deze werkwijze is het resultaat authentiek en urgent. Het schetst in een epische stijl de werking van de stadsguerrilla, waardoor de film actueel en waarheidsgetrouw oogt.

Het Pentagon vertoonde deze film in 2003 aan leidinggevenden die verantwoording droegen voor de bezetting van Irak na de val van Sadam Hussein. Voor allerlei radicale groeperingen in de jaren '70, zoals de IRA en de Amerikaanse Black Panthers, was de film verplicht studiemateriaal voor de stadsguerrilla. Wat anno nu opvalt, is dat het een hels spannende suspensefilm is, briljant geregisseerd door Pontecorvo. Een belangrijke film voor alle tijden.

Ulrik van Tongeren


The Battle of Algiers (Contact Film, 2012), vanaf 28 juni in de bioscoop.



Meer filmrecensies uit 2012

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:



Home


 

.

.