
Jordon
Schranz bracht aanvankelijk zijn muziek uit op een eigen label.
Een effectieve manier om alles zelf in de hand te houden. Na ruim vijftien
releases op het label Tygerasylum
Records, waar muziek uit de regio Brooklyn ten gehore wordt gebracht,
is de tijd aangebroken om de vleugels uit te slaan. Het doel is om muziek
uit te brengen voortgebracht door de free-jazz, experimentele en avantgardische
rockscene. De vormgeving van de cdr's is simpel, overzichtelijk en informatief.
Ben
Miller is geen onbekende binnen de experimentele muziekwereld.
Hij heeft een solo-performance ontwikkeld onder de naam Degeneration
en speelt hierin met een zogenoemde prepared guitar. Het geluid
van de gitaar, bespeeld met talloze materialen en gevonden voorwerpen,
wordt beïnvloed door analoge en digitale effecten.
De
cdr Live Performances and Radio Broadcasts bevat een keur aan
opnames gemaakt met diverse apparatuur, van mono radiocassetterecorder,
VHS tot DAT-recorder. Miller tovert talloze klanken uit zijn
gitaar en creëert zijn eigen muzikale wereld: uiterst experimenteel,
met zorg gemaakt, melancholisch, minimaal, kalm en rusteloos. Al deze
sferen combineert hij zonder enig probleem. Een prettig album met onverwachte
gitaarmuziek.

Rusted
Rainbow is een samenwerkingsverband van Aaron Hemphill,
die in de VS woont en werkt en Francesco Calandrino uit Italië.
De cdr Machine Transalation of Text heeft een lengte van nog
geen 30 minuten en bevat tien composities. Een aanrader voor de liefhebber
van experimentele noise. De cdr begint zoals talloze harsh-noise albums,
maar daarna pakt het dua flink uit met creatief gebruik van noise en
geluid. Rusted Rainbow neemt de luisteraar mee in een wereld
bestaande uit vele geluiden en noises die gemaakt zijn met verschillende
geluidsbronnen. Desondanks ontstaat er geen chaos en de afwisseling
binnen de muziek zorgt ervoor dat de luisteraar erbij wordt gehouden.
Een nummer met een harmonium maakt de afwisseling compleet.
Het
Oostenrijkse trio Das
Alte Haus is samengesteld uit Mario Rechtern (saxofoon),
Bernhard Fashing (drums) en Dave Schmidt (bas). De band
nam op 11 en 12 januari 2009 een vijftal improvisaties op. De eerste
track begint in free-jazzstyle waarna het album zich ontwikkelt in meer
uptempo nummers met een pompende bas, pulserende drums en een freaky
saxofoon. De laatste track eindigt met een gong en saxofoon, rustig
gespeeld en ideaal voor een moment van relaxen.
Jordon
Schranz heeft een goed besluit genomen om muzikanten buiten zijn
eigen regio de kans te geven om hun geluid te laten horen op zijn label.
Hij heeft een fijne neus voor kwalitatieve experimentele muziek.
Jan
Kees Helms
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Geef
je mening:
.
Naar
boven
Naar
homepage
|