Marcel Herms produceert veel. Niet alleen nu, want sinds ik zelf
al schreef voor het blad Dwarsligger! (in de tijd van Bluf!,
begin jaren '80) maakte hij duistere tekeningen en tijdschriften.
Ergens eind jaren '80 is hij begonnen met het maken van noise en dat
doet hij nu nog steeds met gebruikmaking van illustere namen als Fever
Spoor, Ubique Daemon, Noisebitch en Skt. Adolf.
Op
zijn eigen label Anima
Mal Nata heeft hij een trilogie uitgebracht met not
half en The Therapist. not half is een project
van de Canadese muzikant Allen Conroy. Ook Conroy is sinds
de jaren '80 bezig met het maken van muziek. Hiervoor gebruikt hij afval,
speelgoed, tapes, samplers, computers en noem maar op. Voor deze trilogie
hebben Fever Spoor en not half 5 cd's aan opnames aan
Bob ter Hofte (The Therapist) gegeven die van dit materiaal drie
cdr's heeft samengesteld.
 De
eerste cdr Some Men Never Die start en eindigt met harsh noise,
welke is gemaakt met elektronica en pulserende geluidsgolven. De composities
zijn associatief, snel, ruig en onrustig. Niet vernieuwend of bijzonder,
maar wel de moeite van het luisteren waard, zeker omdat er overeenkomsten
tussen de verschillende nummers zijn en een opbouw in het album.
Het
tweede deel Some Men Never Live heeft de intentie dat noise en
heldere elektronische klanken en synthesizer met elkaar samengaan. De
basis van de noise is sterk door de vele lagen, structuren, geluiden
van vernietiging, ritme en a-ritme. Maar de frisse klanken verstoren
de vieze noise. Twee tracks worden opgeluisterd met pianospel van Jasmijn
en binnen dit concept vloeien de experimentele pianoklanken goed met
de noise-lagen.
 Het
laatste deel Where Is Everyone? start prachtig; samples van een
speelgoedgitaar, gesproken woord ontwikkelt zich naar harsh noise. Deze
laatste cdr bevat vijf lange tracks, waardoor de geluiden de tijd krijgen
om zich te ontwikkelen en met elkaar samen te gaan. De afwisseling in
geluid is groot, van Gregoriaans gezang naar het geluid van een oude
printer.
Het
concept van muziek uitwisselen en onderling samenstellen is een veelbeproefd
concept. Binnen deze trilogie pakt dit verschillend uit. Wanneer er
meer aandacht was geweest voor de samenhang of juist geen samenhang
tussen de geluiden, was deze trilogie zeer sterk geweest. Desondanks
zijn deel 1 en 3 zeer de moeite waard voor de noise-liefhebber.
Jan
Kees Helms
- - - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Geef
je mening:
dj bazz - August 17, 2010 - 04:08 pm
allright bobje goed bezig groet bazz
.
Naar
boven
Naar
homepage
|
Print
deze pagina 
