Regisseur Martin Scorsese, een grootheid in de Amerikaanse cinema, geeft
in interviews eerlijk toe dat het plot niet zijn sterkste punt is. Zijn
nieuwste film Shutter Island
is een psychothriller met een en al plot. Zoals gebruikelijk bij Scorsese
is de film een visueel feest voor de ogen.
Het ingewikkelde verhaal heeft zowel een onderhoudende als een onbevredigende
film opgeleverd. Eigenlijk zijn de films van Scorsese met een recht-toe-recht-aan
verhaal het sterkst. Dan komt men uit op bijvoorbeeld Taxi Driver
of zijn gangsterfilms zoals Goodfellas en Casino. Meeslepend
sfeer scheppen met alle filmische instrumenten die hem ten dienste staan,
is zijn grootste kracht.
In
Shutter Island reist politieman Teddy (Leonardo DiCaprio)
in het jaar 1954 met de boot naar een psychiatrische inrichting, merendeels
bedoeld voor geestelijk gestoorde criminelen, op een eiland in de buurt
van Boston. Samen met een collega gaat hij op zoek naar een ontsnapte
gevangene die haar kinderen vermoordde.
De
inrichting op het rotsachtige onherbergzame eiland bestaat uit meerdere
gebouwen. In feite verdwaalt hoofdpersoon Teddy in de doolhof. Af en
toe duiken twee psychiaters op, gespeeld door Ben Kingsley en Max van
Sydow. Het zijn nogal dreigende personages. Vast staat dat onder hun
leiding allerlei onverkwikkelijke zaken plaatsvinden op het eiland.
Ook
geestelijk is Teddy in de war. Hij worstelt met allerlei trauma's die
te maken hebben met de dood van zijn vrouw en ervaringen aan het einde
van de Tweede Wereldoorlog in de Duitse concentratiekampen.
De
film, gebaseerd op het gelijknamige boek van Dennis Lehane, is bedacht
als een labyrintische puzzel op de grens tussen normaal en krankzinnig,
en kan ervaren worden als een catalogus met dreigingen die boven de
mensheid hingen in de jaren '50, met het oog op de Koude Oorlog en de
Bom.
Martin
Scorsese is een echte filmgek, zijn filmkennis is legendarisch. Uiteraard
barsten zijn films van de citaten. Zijn nieuwste rolprent is een mooi
voorbeeld hiervan. Hij citeert driftig uit het werk van Hitchcock (Vertigo),
uit de horrorfilms van Jacques Tourneur, en bovenal uit Shock Corridor
van Sam Fuller.
Fuller's
meesterwerk over een journalist die zich laat opsluiten in een gekkenhuis,
om daarna zelf krankzinnig te worden, duikt griezelig diep in de wereld
van de psychiatrie. Vergeleken daarmee valt op hoe oppervlakkig in de
film van Scorsese de psychiatrie wordt gebruikt. De geestelijk gestoorden
worden ingezet als sfeer scheppend meubelstukken.
Dat
is het grote probleem van Shutter Island; er worden
zoveel elementen ten bate van suspense en sfeer ingezet, waarbij er
niet zoiets als een coherent verhaal ontstaat. Laat staan een meeslepend
verhaal. Leonardo DiCaprio speelt zijn rol als gekwelde politieman goed,
toch weet hij het hart niet te raken. Dat geldt ook voor de film. De
visuele virtuositeit laat toch een hol gevoel achter.
Ulrik
van Tongeren
Shutter Island (Universal Pictures International), nu in de bioscopen.
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Geef
je mening:
.
Naar
boven
Naar
homepage
|
Print
deze pagina 