| 1Ravagedigitaal
27 januari 2010dd |
|||
|
Bijzonder hoogleraar journalistieke kritiek aan de Universiteit van Amsterdam Maarten Doorman doet deze week in de Volkskrant voorstellen om de webredacties van kwaliteitskranten te hervormen. Die zullen anders worden verdrongen door internet, is zijn idee.
De culinair journalist dient niet alleen als metafoor om het tanende gezag van de kunstcritici te beschrijven, maar is ook hét voorbeeld van hoe de hoge cultuur steeds meer wordt verdrongen door de lage cultuur. Maar is cultuur niet gecompliceerder dan een maaltijd als metafoor? Het internet is mede schuldig, maar we kunnen er ook van leren, zegt Doorman. PopulismeHet culinaire voorbeeld roept wel een associatie op met Youp van 't Hek die zo'n twintig jaar later in 1989, het historische jaar van de val van de Berlijnse Muur in een oudejaarsconference het alcoholvrije Buckler bier belachelijk maakte. Van 't Hek veroorzaakte een drastische daling van de verkoopcijfers. Dat gebeurde nog niet zo lang geleden, het heeft blijkbaar ook met de toon te maken die is veranderd. Met de Val van de Muur verscheen nog een fenomeen die (mede)verantwoordelijk is voor de veranderde toon - waar Doorman niets over zegt. De komst van de commerciële televisie in 1989 met haar kijkcijferdwang, veranderde Nederland geleidelijk in een verbitterd pretpark met verwende burgers. Daar doemde ook de onvermijdelijke Bekende Nederlander op en het wantrouwen in de elite begon eveneens te groeien. Het populisme dat als een griepvirus om zich heen grijpt is niet alleen een politiek fenomeen, maar gaat dieper. Dat is meer een algehele culturele afkeer van de zelfingenomenheid van de 'grachtengordel'. De arrogantie van hoge cultuur doet walgen. Doorman beperkt zich echter tot de kunstredacties van kwaliteitskranten. Die veranderden eveneens – niet alleen van toon maar ook van inhoud. De verering van de verkoopcijfers is te zien aan de boeken die besproken worden. Doorman zegt: 'Het oprukkend marktdenken heeft (kunst)kritiek in de verlegenheid gebracht'. En: 'In de hoogtijdagen van de avantgarde was een bestseller verdacht'. Tegenwoordig mag een slecht geschreven boek dat subliem verkoopt op de aandacht van elitaire critici rekenen. Het gebrek aan literair gehalte wordt in de recensie diplomatiek omzeild met typeringen als 'eigentijdse zedenschets' en 'veelbelovend'. Link als structuurelementZoals kunstcritici beweren dat ze altijd de betere literatuur zullen recenseren maar tegelijk niet om de verkoopcijfers heen kunnen, zo zegt Doorman dat de afdelingen Kunst en Cultuur van kwaliteitskranten gebruik moeten gaan maken van professionele webredacties. Hiervoor doet hij voorstellen ter verbetering. Weinig revolutionair, voegt hij toe, want die worden al toegepast. Zijn punt is echter dat die niet geďntegreerd worden in de tekst. De voorstellen zouden niet alleen gebruikt moeten worden voor literatuur, maar ook voor films, voorstellingen en concerten. Ongetwijfeld zal hier ook combinatie van de disciplines worden bedoeld. Voorstellen om weblinks als structuurelement in een 'lopende tekst' te verwerken: -
Link naar andere recensie of artikel; Wat opvalt is dat Doorman gelijk heeft als hij zegt dat linken gebruik is op internet, hij heeft ook gelijk dat die niet samenhangend worden gebruikt door de kwaliteitskranten: 'linken' als structuurelement. Maar dat geldt ook voor de journalistieke websites op internet. Vooral het vijfde voorstel - belangrijk voor 'linken als structuurelement' - wordt niet toegepast. Een digitale tocht maakt dat duidelijk. Toegepast op de nieuws- en opiniesites waarop ook kunst wordt behandeld, kunnen grofweg drie typen worden herkend; geen van de drie maken echter gebruik van linken als structuurelement. TypologieTen eerste zijn er de zogenoemde aggregators. Deze nieuwssites plaatsen langere artikelen en maken sporadisch gebruik van links, maar niet als structuurelement. Zo is er Welingelichte Kringen (WK). WK plaatst nationale en internationale artikelen en is geďnspireerd door The Huffington Post (THP) , een Amerikaanse website die serieuze artikelen plaatst van nationale en internationale kranten en tijdschriften. THP heeft sinds enige tijd een professionele redactie met enkele betaalde journalisten en is daardoor minder aggregator aan het worden. De debatsite Joop.nl heeft zich eveneens door THP laten inspireren en plaatst artikelen die veelal eerder in papieren versie zijn gepubliceerd. Ten tweede zijn er de satirische opiniesites als GeenStijl (GS), Sargasso, Speld , Retecool, Bbrussen etc die kortere teksten plaatsen. Deze sites linken wel, maar ook niet zoals hier bedoeld. Filmpjes zijn belangrijk. Een filmpje wordt in zijn geheel bij een tekst geplaatst, maar niet met specifieke beelden als structuurelement. GS plaatst bijvoorbeeld veel filmpjes, maar meer als televisie op internet. Filmpje op Bbrussen 'Het Binnenhof van Jair': 'De losse handjes van Pechtold' Websites als Ravage en Het Vrije Volk (HVV) plaatsen langere teksten en komen het dichtst in de buurt bij linken als structuurelement. Ravage en HVV benaderen met linken als bewijsvoering van een argument meer het idee van structuurelement, maar maken daarbij minder gebruik van filmbeelden. Ter afsluiting moet opgemerkt worden dat deze websites allen een weblog hebben waarop de discussie voortgezet kan worden. Verder is eerder sprake is van mengvormen dan strikte scheiding van deze typen.
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Bert Brussen - February 05, 2010 - 12:14 am ron - January 31, 2010 - 02:57 pm J.J. Bosma - January 31, 2010 - 01:25 pm Maarten Links - January 31, 2010 - 12:59 pm ron - January 31, 2010 - 12:22 pm ron - January 31, 2010 - 11:54 am Maarten - January 31, 2010 - 10:30 am .
|
|