Ondanks
11 september 2001 is Amerika nog steeds het beloofde land voor immigranten,
ook voor Arabieren. Amerrika is een ingetogen
en gevoelige rolprent over zowel de pijn als de hoop van immigranten.
Op
overtuigende wijze bewijst deze film dat het beladen thema immigratie
op een ingetogen en lichtvoetige wijze behandeld kan worden, zonder
in de valkuil van politieke correctheid te vallen. Jammer dat voor distributie
in Nederland de Arabische filmtitel Amreeka is veranderd
in Amerrika.
Debuterend
regisseuse Cherie Dabis heeft de immigratie ervaringen van haar Palestijnse
familie verwerkt in de vertelling. Dabis is geboren in Amerika en werkzaam
als producent en schrijfster van tv-drama. De Arabische wortels van
haar geven de film een authentieke kracht. Weinig films worden gemaakt
door vrouwen met een Arabische achtergrond, en al helemaal niet door
Palestijnse vrouwen.
Muna
Farah (Nisreen Faour) is een gescheiden Palestijnse vrouw die de bezette
West Bank verlaat om bij haar getrouwde zuster Raghda (Hiam Abass) in
Illinois te gaan wonen. Samen met haar 16-jarige zoon Fadi probeert
ze in de Verenigde Staten met vallen en opstaan een nieuw bestaan op
te bouwen.
Hoofdaspect
van het drama is hoe deze Arabische immigranten, die met hun hart in
Palestina zijn, zich proberen aan te passen aan een totaal andere cultuur
en samenleving. Muna, in Palestina werkzaam als bankier, kan in Illinois
geen werk vinden. De komische lading van de film is opgehangen aan het
feit dat ze doet alsof ze 's ochtends naar de plaatselijke bank gaat
om te werken, maar in werkelijkheid in een hamburgertent haar geld verdient.
Het
begin van Amerikka heeft een grimmige lading. Hier
wordt de dagelijkse realiteit van de Palestijnen in de door Israël bezette
gebieden getoond. Muna is op weg naar haar werk uren kwijt bij de talrijke
checkpoints.
Aangekomen
in het beloofde land worstelt zij met haar zoon met de vooroordelen
van Amerikanen, vooral ook omdat de film zich in 2003 tijdens het begin
van de oorlog tegen Irak afspeelt. Discriminatie van moslims speelt
wel degelijk een rol. Ironisch detail is dat de Arabische personages
in de film geen moslim zijn.
Het
latente racisme van de Amerikanen is trouwens niet altijd de oorzaak
van conflicten. Wanneer Muna door immigratie-ambtenaren wordt vastgehouden
bij haar aankomst in de VS, is de oorzaak hiervan eerder het gevolg
van een reeks misverstanden. Toch heeft de regisseuse ervoor gewaakt
om de vertelling een harde politieke lading te geven. Het humanistische
aspect en de universele uitstraling zijn belangrijker voor haar.
Op
zich is dat een verfrissende stellingname, maar dat maakt haar vertelling
op sommige momenten ietwat simplistisch. De meeste personages in de
film zijn vriendelijk en aardig, niet vijandig of gewelddadig. Het feit
dat ze driedimensionaal verbeeld worden, hetgeen indruist tegen het
clichébeeld van Arabieren, zorgt voor een verrassende nuancering. De
warme en innemende toon van de film wijkt zeker af van het vaak grimmige
beeld dat wordt neergezet in vergelijkbare immigratiedrama's.
Nisreen
Faour is onweerstaanbaar in haar rol als Muna Farah. De Palestijnse
actrice Hiam Abbas als zuster van Muna biedt schitterend en aangrijpend
tegenspel. De verfilmde relatie tussen beide zussen is hierdoor onmiskenbaar
het warmbloedige hoogtepunt van Amerrika geworden.
Ulrik van Tongeren
Amerrika (Cinéart), vanaf 24 december in de bioscopen.
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Geef
je mening:
.
Naar
boven
Naar
homepage
|
Print
deze pagina 