| 1Ravagedigitaal
20 september 2009d |
|||
|
In 2004 werd de mogelijkheid tot preventief fouilleren in Den Haag ingevoerd om de veiligheid te vergroten en het (vuur)wapenbezit terug te dringen. Ruim vier jaar later zijn de autoriteiten enthousiast, maar uit interne gegevens blijkt het aantal geweldsincidenten te zijn gestegen.
De eerste grote preventieve fouilleeractie vond plaats in het noodgebied Hoefkade bij Holland Spoor. Buiten het gebied Hoefkade is deze bevoegdheid alleen nog toegepast bij tramlijn 9. In totaal werden in Den Haag 29 preventieve fouilleeracties gehouden, waar 2.900 agenten aan deelnamen en waarbij 21.387 mensen werden gefouilleerd. Hierbij werden in totaal 388 voorwerpen in beslag genomen en 394 personen aangehouden. Het aantal arrestanten op grond van de Wet Wapens en Munitie kwam neer op 248. Cijfers en onderbouwingDe maatregel is succesvol, zo concluderen politie, justitie en gemeente. Maar de analyses zijn erg mager en de gepresenteerde cijfers laten een heel ander beeld zien. Het aantal delicten in het gebied Hoefkade kwam in 2008 veel hoger uit dan in 2004 en 2005 toen er nog niet gefouilleerd werd. Het aantal gevonden wapens kwam in 2006 neer op circa 11 op de 1.000 gefouilleerde personen, en twee jaar later 20 op de 1.000. Volgens de cijfers neemt het wapenbezit in het risicogebied Hoefkade dus toe.
De onderbouwing van de noodzaak voor invoering van preventief fouilleren was destijds flinterdun. Op basis van een onderzoek uit november 2002, dat slechts een momentopname liet zien, en het instellen van een adviescommissie als waarborg, is de gemeenteraad akkoord gegaan met de wijziging van de politieverordening. De keuze om het noodgebied Hoefkade aan te wijzen voor fouilleeracties is vreemd aangezien de wijk Laak in 2002 het vierdubbele aantal incidenten met wapens liet zien, en het werkgebied van bureau Jan Hendrikstraat zelfs dertien maal zoveel wapenincidenten. Minstens zo dubieus is de inzet van preventief fouilleren bij tramlijn 9. De adviescommissie adviseerde hier negatief over, en schrijft dat zij 'unaniem van mening is dat er onvoldoende noodzaak is aangetoond om dit zware instrument in te zetten.' Toenmalig burgemeester Deetman stelde de gemeenteraad desondanks voor om 'proefondervindelijk vast te stellen, door middel van preventief fouilleren, of er daadwerkelijk sprake is van wapenbezit bij passagiers op een deel van tramlijn 9 en via die lijn in de scholen.' Preventief fouilleren dient hier kennelijk als onderzoeksmiddel. Objectieve cijfers en concrete aanwijzingen zijn er niet. Feel goodHet noodgebied Hoefkade is overladen met extra maatregelen. Sinds 1995 zijn aan de politie 'bijzondere bevoegdheden toegekend in de vorm van strafbaar gestelde (overlast)gedragingen en verwijderingbevelen om de openbare orde te handhaven' en 'is er sinds 2000 permanent cameratoezicht ingesteld.' Blijkbaar helpen die bevoegdheden niet want 'ondanks deze maatregelen steeg het aantal strafbare feiten in de geweldsfeer', aldus de bureauchef Hoefkade en de korpschef van de politie Haaglanden. In plaats van te onderzoeken waarom die bestaande maatregelen geen effect hebben, zocht men liever heil bij weer een nieuw middel wat in Rotterdam en Amsterdam succesvol zou zijn. Het instrument heeft daar 'een aantoonbaar positief effect op de veiligheidsbeleving van inwoners', schreven de politiefunctionarissen ter onderbouwing. Preventief fouilleren als een feel good maatregel. Dat burgers dit zware middel gelaten ondergaan, is opmerkelijk te noemen. Verkenningseenheden, rechercheurs, recherchedetachement, experts, (vuur)wapenspecialist, mobiele eenheid, arrestantenvervoerders, liaisons, hondenbrigade, bureaueenheden, controlegroepen, contactfunctionarissen, communicatiemedewerker, verkeersregelaars; alles wordt uit de kast gehaald, zo blijkt uit de draaiboeken.
Zonder de verkeersregelaars zou je toch bijna denken dat we in Afghanistan zitten. Dit zware geschut wordt ingezet om scholieren (ook brugpiepers) te fouilleren; puistige pubers, met een grote bek als ze bij elkaar zijn, maar inkrimpen als je ze aanspreekt en apart neemt. Bij een actie aan de Anna Bijnslaan werden er 268 scholieren gefouilleerd. De opbrengst was drie mesjes die niet eens volgens de wet verboden waren. BuurtstigmaIn de zeven ordners die de politie voor het onderzoek van Buro Jansen & Janssen ter beschikking heeft gesteld is, afgezien van het negatieve advies over fouilleren bij tramlijn 9, geen enkele twijfel over de inzet van het paardenmiddel te bespeuren. Geen kritische analyse van de gepresenteerde cijfers, geen grondig onderzoek naar het effect van het fouilleren op de veiligheidsgevoelens in de buurt. Er wordt wel gewag gemaakt van gesprekken met buurtbewoners, maar hoeveel gesprekken en hoe die verliepen, komt niet in de stukken voor. Als er dan al zo'n gesprek plaatsvindt, dan blijkt de bewonersorganisatie Stationsbuurt helemaal niet te staan juichen. Burgemeester Van Aartsen krijgt op 29 september 2008 te horen dat vertegenwoordigers van de bewonersorganisatie 'zich zorgen maken over de publiciteit rond de verschillende acties en de impact van de autocontrole op het Huygenspark. Dit kan een negatieve uitstraling hebben op de wijk.' Dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest. Grote aantallen agenten op straat die auto's aanhouden, tramhaltes afzetten, passanten staande houden, fietsers en brommers sommeren; weegt deze inbreuk op de privacy en de openbare orde op tegen het gevonden wapentuig? De politie lijkt de visie aan te hangen dat bij een zogenaamd geïntegreerd veiligheidsbeleid, in gewoon Nederlands het creëren van een oorlogszone met extra bevoegdheden, er uiteindelijk één maatregel zal zijn die effectief is. Noodgebied Hoefkade laat het omgekeerde zien. Niet alleen het imago van de wijk heeft te leiden onder het beleid, ook de veiligheid zelf. Het is hoog tijd voor een kritische heroverweging.
Een groot deel van de op basis van de WOB gepresenteerde onderzoeksgegevens zijn op de website van Buro J&J in te zien.
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
beetle - March 06, 2010 - 04:37 pm .
.
|
|