1ddRavagedigitaal 9 september 2009dPrint deze pagina

Eerdere artikelen:

23-07-11
'Dylan is gek'
09-07-11
Rietveld studenten imponeren
28-06-11
De Navo-oorlog in Libië: desastreus, illegaal en mislukt
04-06-11
Geef games niet de schuld
21-05-11
Is cultureel verweer wenselijk?
04-05-11
Stenografen van de macht
17-04-11
Waar Abraham de mosterd haalt
01-04-11
Rust en frust langs de kust
04-03-11
ĎEvacuatieí Nederlander in LibiŽ verkiezingsstunt?
23-02-11
Dagen van dicatator Khadafi zijn geteld
22-02-11
Captain Beefheart / Don Van Vliet (1941-2010)
01-02-11
Afghanistan in gerommeld!
30-01-11
Beelden van bezetting
18-01-11
Goededag meneer Cohen
13-01-11
Britse agent was zes jaar activist
02-01-11
De oorsprong van de geitenneuker
28-12-10
Twitteren op de vulkaan
21-12-10
De wereld na WikiLeaks' Cablegate
08-12-10
Lennon komt weer tot leven
04-12-10
Elektroshock voor verwarde politici
30-11-10
Media dienen Wikileaks te wikken en wegen
23-11-10
Werkt Google voor jou of werk jij voor Google?
09-11-10
Versoepelde Tabakswet een nog groter gedrocht
28-10-10
Slagveld Uruzgan
21-10-10
Zoektocht naar ťchte hulp
05-10-10
Zwarte Blok slaat de plank mis
27-09-10
Een goed georganiseerde leugen
14-09-10
Geachte heer Hirsch Ballin,
02-09-10
Oorlog als er vrede dreigt
30-08-10
'Media leiden aan Ninja Turtle-syndroom'
24-08-10
Clash oude en nieuwe media
20-08-10
Wij zijn de (kwaliteits)media spuugzat!
12-08-10
Moratorium bepleit voor verarmd uranium
06-08-10
Censuur in Nederland
17-07-10
Het neoliberale drama
01-07-10
KirgiziŽ: Geschiedenis van identiteiten
15-06-10
Schreeuw om aandacht van een loyale ambtenaar
05-06-10
De prinsbedelaar en de kindermoordenaars
29-05-10
Beste STEMGERECHTIGDE
26-05-10
Tweeverdieners die erbij willen horen
15-05-10
Raad vertilt zich aan de hulp
24-04-10
Gastvrij Nederland anno 2010
31-03-10
Repressie neemt toe in Rusland
27-03-10
Het individu versus de staat
19-03-10
'Poetin stap op!'
05-03-10
Gooise carriŤrejagers veroveren
De Pijp
23-02-10
Afghanistan: Gemilitariseerde hulp verkeerd besteed
18-02-10
Politieke onrust duurt voort in OekraÔne
11-02-10
De opkomst van een gargantueske staatskleptocratie
30-01-10
Keizer zonder kleren
27-01-10
Hoge en lage cultuur revisited
22-01-10
WRR neemt hulp op de schop
16-01-10
De laatste utopie van het Vrije Westen
06-01-10
Zestig keer zestig is een uur
31-12-09
Verschuivende Verantwoordelijkheden
25-12-09
Credo van een geboren wereldverbeteraar
12-12-09
De puzzel van West Point
05-12-09
RedRat, terug van weggeweest
14-11-09
Oorlog op het Internet
05-11-09
Media laten Balkenende te gemakkelijk wegkomen
27-10-09
Politiek moet nog wennen aan het burgerinitiatief
18-10-09
Populair Gezelschapsspel
12-10-09
De Nobele Obama
11-10-09
De oorlog van 3 biljoen
01-10-09
Charimarktlectuur: Geen boodschap aan de crisis
26-09-09
Danziger Vrijhaven: Status Aparte
20-09-09
Den Haag fouilleert maar wat
15-09-09
Motief aanslag Karst T. ongewis
12-09-09
Singer legt de armen aan het financieel infuus
09-09-09
RID richt vizier weer op Amsterdamse krakers
04-09-09
60 Jaar NAVO: van defensie- naar interventiemacht
22-08-09
Gekmakende bureaucratie
19-08-09
Een Belgische droom
16-08-09
'Shelter skelter'
09-08-09
Schiphol brandt door
07-08-09
Voedselproductie voorname oorzaak klimaatverandering
20-07-09
Het keurige protest van de participatie-elite
15-07-09
Spirituele politiek
12-07-09
Simon op weg naar weg (on his way to away)
07-07-09
Prins heeft bij de bank een goddelijke taak
03-07-09
Weerbare moslims
30-06-09
Nederland verkwanselt openbaarheid
27-06-09
Veel vrouwen bij protesten in Iran
16-06-09
Toekomst Lissabonverdrag in handen Duits hof
11-06-09
Op weg naar een gezonde economie
05-06-09
Nieuwe strijd om het IJmeer
29-05-09
Heleen Mees, strijdster tegen het rijk der machtelozen
22-05-09
Vreemdelingenbeleid ItaliŽ verontrust
19-05-09
Kleine Geschiedenis van de Moraal
09-05-09
Bananenrepubliek Leiden
03-05-09
De Culturele Evolutie
30-04-09
Nationalist mag geen dierenvriend zijn
26-04-09
'Voer actie tegen ontwikkelingshulp'
23-04-09
Red de havenloodsen
18-04-09
RVF: Aanzetten tot stadsguerrilla
13-04-09
De keizer en de astroloog
10-04-09
Proces oorlogsmisdadiger Scheungraber
04-04-09
'Wereld van Obama niet kernwapenvrij'
31-03-09
'Dierenactivist is geen terrorist'
27-03-09
Het Europees mandaat van Els de Groen
24-03-09
Verheerlijking van de oorlog
20-03-09
Slimme energiemeter schendt privacy
17-03-09
Leven achter tralies
12-03-09
Het HCZ-gebouw zit al vol
08-03-09
Hond Vla luidde drama Vrankrijk in
05-03-09
Afscheid van een stadssjamaan
03-03-09
Stop gratis 'meidenprik'
02-03-09
Het spel om de knikkers
27-02-09
Krakers met groen-zwarte vingers
24-02-09
Pleidooi voor verzoening met Aboriginal-stam
21-02-09
Bedrijven in dienst van de IsraŽlische bezetter
17-02-09
Pessimist tegen wil en dank
10-02-09
Raad van State kraakt wetsvoorstel kraakverbod
07-02-09
Sublieme Digitale Sensatie
30-01-09
We beveiligen ons suf en schieten er niets mee op
27-01-09
Vrankrijk: Lichtpunt bij gedwongen sluiting
24-01-09
BelgiŽ voedt militaire industrie IsraŽl
20-01-09
Richtingenstrijd onder Obama voortgezet
18-01-09
Linkse kritiek op moslimfundamentalisme groeit
10-01-09
De Achterhuisdoctrine
05-01-09
Russisch gasconflict draait om meer dan dollars
04-01-09
Europa de straat op voor Palestijnse zaak


Archief 2008


Archief 2007

Archief augustus - december 2006


Archief januari - juli 2006

In verband met de mogelijke invoering van een kraakverbod, de mishandeling van enkele bezoekers van het Amsterdamse café Vrankrijk en toekomstige ontruimingen, benaderde de politie diverse krakers voor het verschaffen van inlichtingen. De Regionale Inlichtingendienst gaat hierbij te werk met leugens en bedrog.


door
Rick van Amersfoort


Advertentie

Roos, Rosa, Fiona, Ferry, Cees, Gijs, Leo, Harry en alle andere krakers die niet aan de stereotype beelden voldoen hebben je nodig, kom bij de Amsterdamse politie. Michel, Iwan, Gerard, Astrid en hun collega's nodigen je uit voor een kennismakingslunch, diner of avond in de kroeg om samen op te trekken tegen het kraakverbod en sfeerbeelden over de Amsterdamse scène te bespreken. Want 'I Amsterdam' kan natuurlijk niet zonder een leuke kraak en ontruiming.

Heb je interesse in dit boeiende en gevarieerde werk als informant voor de Amsterdamse politie, bel dan 020 6239315 of mobiel 06 34296880 en vraag naar dhr. Eijsenbrandt. Deze wervingscampagne van de Amsterdamse Regionale Inlichtingendienst (RID) is permanent. De kraakbeweging heeft je namelijk altijd nodig.


Zo zou de Amsterdamse politie ook informanten kunnen werven. Eerlijker, opener en oprechter, maar zo zit de werkelijke wereld van de inlichtingendienst niet in elkaar. Leugen en bedrog zijn kenmerkend voor deze mensen die misbruik maken van je goedgelovigheid. Verschillende Amsterdamse krakers kunnen er over meepraten.

Benaderingen

Haar voornaam prijkte in een artikel in Het Parool over een kraakactie van de jongerenorganisaties Dwars en Rood in de Eerste Jan Steenstraat in Amsterdam. 'Geen hanenkammen, leren jasjes en legerkisten. Het zijn keurige studenten, in spijkerbroek met nette shirts en gympen', zo tekent het dagblad op. In de ogen van de journalist zijn alle andere krakers vieze werklozen, gekleed in gescheurde kledij en lopen op legerkisten.

Die mening is blijkbaar ook de dames en heren van de Regionale Inlichtingen Dienst Amsterdam toegedaan. Naar aanleiding van het artikel wordt Fiona telefonisch lastig gevallen omdat zij zich scherp had uitgelaten tegen het kraakverbod en 'het huis rustig en schoon achter zal laten bij een eventuele ontruiming.' Zij werd gevraagd om de sfeer in de beweging te peilen en door te geven aan RID'ers.

Ook Roos wordt enige tijd later door Het Parool geciteerd nadat zij half februari dit jaar samen met mensen van het Studenten Kraakspreekuur een benedenwoning in de Saxenburgerdwarsstraat heeft gekraakt. Hierbij zouden aan omwonenden en voorbijgangers rozen en hartjes zijn uitgedeeld, ook aan een politieagent. 'Een statement', zegt Roos in de krant.

'De beeldvorming van krakers, zeker rond Vrankrijk, is misschien wat
negatiever, maar dit zijn ook krakers. We willen op een zo nette en redelijk mogelijk manier met dit pand omgaan.' Vanwege haar uitlatingen wordt ook Roos benaderd door de RID omdat zij indertijd actief was bij de strijd tegen het kraakverbod. Het team van de RID Amsterdam bood haar hun beste lobbywerk aan.

Naar aanleiding van die mishandeling voor de deur van Vrankrijk werd Leo, die zich op het moment van het delict in het café ophield, verhoord door de Amsterdamse recherche die onderzoek deden naar de mishandeling. Na het verhoor werd hij gevraagd of hij nog met twee andere heren wilde spreken in het kader van de openbare orde. Dat vond Leo geen probleem.



Café Vrankrijk, locatie van de mishandeling


Hij werd hiervoor ontvangen in de lounge room van de RID Amsterdam. De RID'ers vertelden Leo niet dat zij van de RID waren, maar dat ze door burgemeester Cohen werden betaald. De heren wilden graag met Leo een afspraak maken voor een etentje. "De beste zaken worden aan tafel gedaan", zo voegde RID'er Gerard toe. Daarvoor moest Leo de komende tijd zijn ogen en oren openhouden binnen café Vrankrijk.

Cees wilde ooit gaan kraken, maar voelt zich nu ge√Įntimideerd door de agenten. Zij bleven hem lastig vallen, wachten hem thuis of en bezochten zijn moeder. Hem werd gevraagd of hij een keer naar the Minds wilde gaan, het caf√© in de Spuistraat dat ook bezocht wordt door bezoekers van Vrankrijk. Hij hoefde daar enkel maar rond te kijken en te luisteren. Voor die bezoekjes kreeg hij 20 euro uitbetaald.

Henk, al langer actief binnen de Amsterdamse kraakbeweging, werd ook benaderd naar aanleiding van de mishandeling op de stoep van de Vrankrijk. Hij was niet aanwezig in de kroeg toen het gebeurde en kwam pas kijken toen een deel van de Spuistraat was afgesloten. De twee heren wilden eens met hem lunchen en waren fan van zijn werk. Henk zei na de eerste zinnen van de betreffende politiefunctionaris geen interesse te hebben in een gesprek en legde de hoorn neer.

Overrompeling

Dit zijn zomaar wat recente voorbeelden van benaderingen, uitgevoerd door medewerkers van de Amsterdamse RID. De politie benadert personen die zich plachten op te houden binnen actiegroepen, al dan niet verbonden aan de kraakbeweging.

In eerste instantie kwam het bij Leo niet op dat de heren die zich uitgaven voor medewerkers van de burgemeester, in feite werkzaam waren voor de RID. Dat werd hem tijdens het gesprek pas duidelijk. De RID'ers lieten daarbij doorschemeren dat er stemmen op gingen om caf√© voor te sluiten. De heren gaven Leo de indruk dat er over deze sluiting te discussi√ęren viel.

De medewerkers van de RID passen een overrompelende tactiek toe, zijn enthousiast, amicaal, positief en praten heel vriendelijk met je mee, zo ervoeren ook Fiona en Roos. Pas tijdens het gesprek werd het Leo duidelijk gemaakt dat de mannen werkten voor de inlichtingendienst. Toen de heren vroegen of ze hem eens mochten bellen voor een lunchafspraak, reageerde Leo niet meteen afwijzend. Misschien kon hij ze op de foto zetten tijdens deze afspraak.

Na afloop sprak Leo met medeactievoerders over de vervolgafspraak, waarna hij tot de conclusie kwam dat het beter was een eventuele uitnodiging af te wijzen. Nadat hij door de RID werd gebeld, confronteerde hij de betreffende RID'er met zijn leugenachtige gedrag. Uiteindelijk zij de man hebben toegegeven dat ze voor de Regionale Inlichtingendienst werkzaam zijn. 

Re√ęel beeld

Fiona en Roos gingen wel gesprekken aan met de RID, maar voelden zich daarna in de maling genomen. Roos sprak in mei 2009 een keer met dhr. Eijsenbrandt en zijn collega en wisselde daarbij enkele sms'jes uit. Fiona sprak haar RID'ers in 2008 drie keer en in mei dit jaar twee keer. Fiona werd hiervoor gebeld op haar mobiel maar kon niet achterhalen hoe de agenten aan haar naam en nummer waren gekomen. De politiefunctionarissen zelf deden daar ook geen uitspraak over.

Voor de benadering werd Roos op straat aangesproken. De RID'ers beslopen haar van achteren en noemden haar bij haar voornaam. "De overrompeling werkt als je de agenten hun eerste zinnen laat uitspreken", zegt Roos. Volgens de RID'ers had Roos zich genuanceerd en redelijk opgesteld in de media. Met oneliners als 'wij staan dicht bij de burgemeester', 'we hebben wekelijks een gesprek met hem' en 'wij zijn ook tegen het kraakverbod', werden de vrouwen door de RID'ers in eerste instantie over de streep getrokken.



Studentenfeestje in de gekraakte woning in de
Eerste Jan Steenstraat


Goed vertrouwen in combinatie met vriendelijkheid zorgden ervoor dat Fiona niet meteen de verbinding verbrak. "Zelfs bij een politieagent gooi ik niet de hoorn op de haak. Het leek wel alsof hij écht meedacht in de strijd rond het kraakverbod", vertelt ze.

De RID'er had het met Fiona over de beeldvorming. Hoe slecht de Telegraaf over krakers schreef. Over de boobytrap die door de politie verzonnen zou zijn (de boobytrap was volgens de politie ontdekt tijdens de ontruiming van een pand aan de Kerkstraat, RvA). "De agenten vertelden ook dat de gemeente een re√ęel beeld van het kraken in de hoofdstad wilde cre√ęren. Wat er onder krakers leeft en hoe mensen praten en denken over het toekomstige kraakverbod."

Fiona dacht in eerste instantie niet dat de mannen logen. Ze voelde zich wel in de hoek gezet, waarbij de agenten inspeelden op haar emoties. "Je mag alles vragen wat je wilt", zeiden ze zelfs. "Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ze waren extreem positief. Het kraakverbod was in hun ogen echt verschrikkelijk. Ze vonden kraken goed en leuk, en ze zouden het heel erg vinden als het kraken werd verboden. De gemeente dacht er volgens de mannen net zo over. En we moesten de krachten bundelen."

Het bezorgde Fiona bijna een euforisch gevoel, alsof er werkelijk sprake was van een bundeling van krachten tussen de autoriteiten en de krakers. Naast het kraakverbod kwamen ontruimingen aan de orde. De RID'ers wilden informatie over mogelijk verzet bij ophanden zijnde ontruimingen, om in de toekomst kosten en vervelende situaties te besparen. Na de eerste telefoontjes in het najaar van 2008 viel het contact echter een poosje stil.

Gevoelige informatie

Beide vrouwen spraken met huisgenoten en andere krakers over hun contacten met de RID. Een vriend van Fiona was van mening dat een eerste keer praten geen kwaad kon. Ze beschikte immers niet over 'gevoelige' informatie. Maar waren de RID'ers wel op zoek naar 'gevoelige' informatie? Misschien hoopten ze op een langdurig contact met haar. Zicht op de kraakbeweging, zicht op actieve huisgenoten en zicht op derden kunnen ook redenen voor de benadering zijn geweest.

Fiona had in een interview in dagblad Spits! aangegeven dat zij de overheid niet per se als de vijand ziet. Beetje actief bij het studenten kraakspreekuur, wonend in een kraakpand met enkele actieve mensen en benaderbaar, maakten van haar een potenti√ęle prooi voor de RID. De agenten presenteerden zich aan de vrouwen expliciet niet als leden van de Amsterdamse politie.

In het najaar van 2008 stelden zij zich aan Fiona voor als medewerkers van het Korps landelijke politiediensten (KLPD), afdeling informatie verzamelen. In mei 2009 waren ze plotseling werkzaam voor een gemeentelijke inlichtingendienst die nauw samenwerkte met de afdeling OOV, Openbare Orde en Veiligheid van de stad.

Toen Fiona hen op deze carrière move aansprak, zeiden ze dat zij zich vergiste en altijd al werkzaam voor de stad waren geweest. Het noemen van het KLPD was er waarschijnlijk op gericht om haar in te palmen in verband met een kennis uit het verleden. Ook Fiona was een beetje actief bij het studenten kraakspreekuur, bij een initiatief voor de verspreiding van kunst in de publieke ruimte en woont ook in een pand met verschillende actieve mensen.

Naam genoemd

De dikke lange RID'er en de dunne agent in kleding afkomstig uit de sportwinkel afdeling bergbeklimmen, en die zich uitgaven als Michel en Iwan, praten zelf veel, uitgebreid en oppervlakkig. Fiona en Roos zeggen beiden niets te hebben gezegd, vage antwoorden en geen informatie te hebben gegeven. Of toch niet. "Ik heb de naam van iemand genoemd, het ging vanzelf", zegt Fiona.

'Het ging vanzelf', dat is de kracht van deze professionals in leugen en bedrog. Ze zeggen dat 'het cool is wat je doet'. Ze lijken 'niet zoveel kwaad in de zin te hebben.' Je denkt dat 'je niet beschikt over gevoelige informatie.' Op het moment echter dat je besluit om hun spel niet langer mee te spelen, is het gedaan met de vriendelijkheid en interesse.



Kraak van de woning in de Saxenburgerdwarsstraat


"Nadat ik mijn contactpersoon bij de RID vertelde dat ik ermee ophield, draaide zijn humeur als een blad in de wind om", zegt Roos. "Hij zei het belachelijk te vinden dat ik werkelijk had gedacht dat hij zou kunnen lobbyen voor de kraakbeweging. 'Dat is helemaal niet ons werk!', zei hij."

Waar waren ze dan op uit geweest, wilde Roos weten. 'Een paar gesprekken onder vier ogen', kreeg zij te horen. "Al die verhalen over meedenken, ondersteuning van het Witboek Kraken en de lobby tegen het kraakverbod, waren er allemaal op gericht om een gesprek met mij te krijgen", zegt ook Fiona. "Een gesprek onder vier ogen, een gesprek waar niemand iets over hoeft te horen, hadden ze gezegd", voegt Roos toe.

Klem gezet

Sommige mensen zijn niet in staat zelf de deur dicht te gooien en voelen zich klem gezet. Ze raken verstrikt in het spel dat het bijna onmogelijk wordt om te ontworstelen aan het contact. Dit overkwam Cees.

Op een avond in november 2008 werd hij gebeld door een vrouw van de politie. Zij wilde met hem praten over Vrankrijk en de mishandeling van 13 september 2008. Cees was zelf helemaal niet aanwezig geweest op die bewuste avond in september 2008. De vrouw vroeg of hij naar de hoek van de straat wilde komen. Daar stond haar auto. Cees stapte in en ze reden naar een politiebureau.

"Ik moest buiten wachten omdat ze niet wilde dat andere agenten mij zagen", vertelt hij. Toen de kust 'veilig' was kon hij naar binnen. Cees is dan net 18 jaar geworden. Hij kwam geregeld in café Vrankrijk en wilde gaan kraken. Samen met twee vrienden was hij op zoek naar een pand en over niet al te lange tijd zou er een deur worden open geschopt.

Net als Fiona en Roos werd hij overrompeld door de benadering. "Ze leken heel aardig en stelden mij op m'n gemak. Ze zeiden dat ik me er goed bij moest voelen terwijl ik met hen sprak. 'En weten je ouders hier iets van?', vroegen ze dan."

Enkele weken later gingen de agenten langs bij de moeder van Cees. "Ze wilden met haar kennis maken, zodat zij wist met wie ik sprak." De ouders van Cees vertrouwden de agenten niet en raden hem af met 'Iwan' en 'Astrid' van de RID te praten. Cees zelf dacht dat ze het juist goed voor hadden met Vrankrijk en het kraken. Ze probeerden te reconstrueren wat er allemaal gebeurd was en de zaak op te lossen, kreeg hij in het eerste gesprek te horen.

Klaar ermee

In mei 2009 werd Cees opnieuw opgehaald. Op het politiebureau kreeg hij geld aangeboden om in café the Minds wat te gaan drinken. Twintig euro om daar een avond door te brengen, en hij hoefde geen mensen aan te spreken. Het geld werd hem in een blanco envelop overhandigd. "Ze vroegen nog hoe het met me ging. Ik vertelde dat ik wilde gaan kraken. Ze boden meteen hun hulp aan. Ze zouden me bij het kraken helpen door bijvoorbeeld het aanwijzen van een goed kraakspreekuur."

Cees voelde zich gaandeweg ongemakkelijk bij de gesprekken. Ze hadden dan wel gezegd dat hij er te allen tijde mee kon stoppen, als hij er geen zin meer in had, maar toch voelde hij zich bezwaard. "Ze hadden gezegd dat ze me niet zouden dwingen om met hen te praten, maar toen ik aangaf dat ik niet verder wilde praten, bleven ze me bellen en lastig vallen", vertelt hij.

Nadat Cees op hun antwoordapparaat had ingesproken dat hij geen contact meer wilde, belde de vrouw van de RID hem weer op. "Hé, wil je vandaag even bijpraten", zei zij. Cees antwoordde dat hij had ingesproken dat hij 'er klaar mee was'. "Wat is er aan de hand, is er iets gebeurd, wil je er niet over praten?", probeerde ze. "Ook niet vanavond even? Tien minuten vanavond", drong ze verder aan.

Cees ging niet door de knie√ęn en hield een gesprek af. De RID'er liet echter nog wel weten het nodige over hem te weten door te eindigen met de woorden "ok√©, nou dan fijne vakantie verder." Op een dag wilde Cees zelf gaan kraken, maar voelt zich nu dusdanig ge√Įntimideerd dat hij daar vanaf ziet.


De gebruikte namen in dit artikel zijn niet de echte namen van de mensen die benaderd zijn, behalve de namen van de leden van de RID Amsterdam. We gaan er echter vanuit dat deze een valse naam hebben opgegeven. De auteur is werkzaam voor buro Jansen & Janssen.

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

 

 

Naar boven

 

 

 

 

hghg