Het huidige banksysteem vormt een gevaar voor de toekomst van de mensheid. De macht over het geld moet weer worden teruggebracht waar het in een democratie thuis hoort: bij het parlement.

door Rudo de Ruijter

Geld wordt wel eens vergeleken met het bloed van de economie. De kredietcrisis heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat de economie aan een permanent infuus van kredieten ligt. Zodra de banken maar even minder krediet verlenen, gaan bedrijven over de kop en volgen de massa-ontslagen elkaar op.

Ons wordt wijs gemaakt, dat de problemen met de subprime hypotheken een incident was. Met een giga-kapitaalinjectie, wat meer regelgeving en betere controle zou het banksysteem weer goed functioneren. En o ja, we moeten de banken weer vertrouwen.

Kredietcrisis

De hoofdoorzaak van de kredietcrisis ligt besloten in het bank-/geldsysteem zelf. Uitgangspunt van het geldsysteem is, dat geld in omloop wordt gebracht door het verlenen van krediet en weer oplost op het moment, dat het krediet wordt terugbetaald.

Westerse banken hanteren hierbij twee spelregels:
1. ten opzichte van de uitgeleende sommen hoeven ze maar 8 procent eigen vermogen te hebben [1];
2. ze moeten een klein percentage reserve in kas houden voor het verrichten van betalingen voor hun klanten en voor het verstrekken van contant geld.

Aan de hand van deze twee spelregels wordt het grootste gedeelte van het geld, dat klanten op betaal- en spaarrekeningen hebben staan, uitgeleend (bij Triodos is dat 65 procent [2], bij de meeste andere banken veel meer.) Het uitgeleende geld wordt door de kredietnemer uitgegeven en belandt vervolgens op rekeningen bij andere banken.

De klanten van de eerste bank beschikken nu nog steeds over hun banktegoed, terwijl bij de ontvangende banken nieuwe banktegoeden zijn ontstaan. Deze nieuwe banktegoeden vormen weer aanleiding voor het verstrekken van nieuwe kredieten. Dat gaat zo door. De banktegoeden worden dus telkens vermenigvuldigd.

Leningen

Dit systeem wordt 'fractional reserve banking' genoemd. [3] De banken kunnen maar aan een fractie van hun verplichtingen voldoen. Ze hebben het geld van hun klanten uitgeleend, hoewel dit direct opeisbare banktegoeden betreft. Ze gokken er op dat de klanten nooit méér op komen eisen, dan dat ze reserve in kas hebben en dat zonodig de centrale bank wel bij zal springen.

Het percentage dat banken niet uit mogen lenen (de zogenoemde kasreserve) kan wettelijk vastgesteld zijn (in de VS gold 1:9). In veel andere landen bepaalt de centrale bank het minimum percentage. Vóór de crisis heb ik voor Nederland een kasreserve percentage van slechts 3 procent gelezen.

Telkens wanneer een kredietnemer het geld van zijn lening uitgeeft, verhuist het geld naar een volgende bank, die er weer van profiteert om het grootste gedeelte uit te lenen. Hetzelfde geld wordt dus telkens opnieuw uitgeleend. Bij een systeem van 1:9 kan hetzelfde geld 9x uitgeleend worden. Bij een kasreserve van 3 procent kan het 32x uitgeleend worden. En bij elke keer dat het opnieuw uitgeleend wordt vangt een bank rente.

Het klassieke risico voor banken is, dat leningen niet terugbetaald worden. Dat risico neemt toe, wanneer er minder nieuwe leningen in omloop gebracht worden dan dat er leningen afgelost worden. Dan loopt namelijk de hoeveelheid beschikbaar geld in het land terug. Voor de bankwereld biedt een omgeving waarin de geldmassa permanent groeit, de minste risico's.

De centrale bank ziet er op toe, dat deze geldmassa blijft groeien (de zogenoemde 2 procent inflatie). Banken die geld nodig hebben kunnen bij de centrale bank geld lenen, met waardepapieren als onderpand. Ook wanneer de overheid geld leent, neemt de hoeveelheid geld in het land toe.

Afname kasreserves

Verreweg de grootste toename zit hem natuurlijk in de vermenigvuldigingsfactor, die door de banken zelf wordt gerealiseerd. Wanneer de vermenigvuldigingsfactor groeit, kunnen kredieten makkelijker terugbetaald worden. De inkomsten van de banken worden ook vermenigvuldigd.

Er is dus een natuurlijke neiging om steeds hogere percentages uit te lenen. Ook kunnen steeds zwaardere eisen gesteld worden aan de kredietnemers om de risico's te verlagen. Het gevolg van deze dynamiek is echter wel, dat de kasreserves afnemen.

De kasreserves dienen om klanten van contant geld te voorzien en, vooral, voor onderlinge betalingen tussen rekeningen bij verschillende banken. Wanneer een klant van bank A een betaling doet aan een rekeninghouder van bank B, gaat een stukje kasreserve van bank A naar bank B. En zodra een klant van een andere bank weer een betaling doet naar bank A, wordt de kasreserve weer aangevuld.

Dit geld gaat dus op en neer tussen de banken. Vroeger duurde het wel drie dagen om een betaling te doen naar een rekening bij een andere bank. Banken hadden relatief veel kasreserve nodig. Sindsdien is het betalingsverkeer gemoderniseerd. De betalingen gaan nog dezelfde dag op en neer tussen de banken. Hetzelfde geld kan op een dag duizenden keren dienst doen voor betalingen tussen banken.

Betalingsverkeer

Voor het onderlinge betalingsverkeer is nog maar weinig kasreserve nodig. Ook hebben de banken ervoor gezorgd, dat hun klanten nauwelijks nog bankbiljetten nodig hebben. Eerst moesten werkgevers verschuldigde lonen storten op bankrekeningen. Iedereen kreeg de beschikking over cheques, overschrijfkaarten en vervolgens plastic betaalkaarten. Tenslotte wordt ons nu de pinpas opgedrongen voor alle kleine uitgaven. Voor elke euro die wij niet in onze portemonnee houden, kunnen de banken een veelvoud aan leningen verstrekken...

Hoewel een groeiende geldmassa nodig is om het risico van systeemcrashes door niet-terugbetaalde leningen te verkleinen, leidt de vermenigvuldigingsfactor uiteindelijk tot steeds meer instabiliteit van de geldmassa en steeds kleinere kasreserves. Zodra een bank verliezen moet incasseren, verlaagt dit niet alleen zijn eigen vermogen, maar vaak ook zijn kasreserve.

Komt de bank onder de 8 procent eigen vermogen of onder de verplichte kasreserve, dan is de bank volgens de spelregels uitgespeeld. Het waren de subprime hypotheekleningen, die het systeem in 2007 vast deden lopen, maar het had evengoed door verliezen op andere leningen kunnen komen, bijvoorbeeld op leningen aan derde wereld landen. De banken hadden eenvoudigweg onvoldoende reserves om verliezen op te vangen.

Dat problemen bij één bank zich verspreiden over andere banken, komt door het feit, dat banken van elkaar geld lenen en waardepapieren van elkaar kopen om hun balansen te optimaliseren. Het feit, dat de subprimes verpakt waren als samengesteld financieel product, maakte het effect alleen maar groter.

Hoofdoorzaak is echter niet het verlies op de subprime-hypotheken, maar de structureel afgenomen capaciteit van de banken om verliezen op te vangen. En dat is het gevolg van de natuurlijke dynamiek binnen het fractional reserve banking.

Gegijzeld

In veel landen werd de overheid te hulp geroepen om de banken te redden. Dat is opmerkelijk, want het banksysteem functioneert buiten alle democratische controle om. Het waren de directeuren van centrale banken, die de ministers van financiën bij de hand namen (of bij de neus namen) en hen naar internationale vergaderingen leidden om onvoorstelbaar hoge kredieten voor de banken los te peuteren.

We staan garant met toekomstig belastinggeld. Maar de banken zouden er wel een marktconforme rente over betalen. Anders gezegd, dat berekenen ze weer door aan hun klanten: u en ik. In feite werden de ministers van Financiën met de rug tegen de muur gezet. De banken mochten niet vallen, want ze waren te belangrijk.

De macht over het geld is in het verleden door parlementariërs uit handen gegeven. Zij hadden geen notie van wat geld was en hoe het geldsysteem werkt. Nu zijn het de banken die bepalen hoeveel geld er in omloop is en hoeveel de bevolking voor deze dienstverlening moet betalen. De vermenigvuldigingsfactor van het geld leidt ook tot een verschuiving van de macht in het land: in verhouding nemen banken steeds meer investeringsbeslissingen en de overheid steeds minder.

Doordat er steeds meer geld in omloop is, worden ook steeds meer zaken koopbaar. Dit heeft onder andere geleid tot ontmanteling van overheidstaken. Overheden hebben veel diensten, die belangrijk zijn voor het goed functioneren van de maatschappij, te grabbel gegooid voor de winstmakerij: openbaar vervoer, posterijen, telefoon, water- en energievoorzieningen etc. Privé-bedrijven zouden beter presteren. Maar in feite verhult het een machtsverschuiving als gevolg van het 'fractional reserve banking'.

Wij beweren nu nog steeds, dat we in een democratie leven, maar over één van de belangrijkste maatschappelijke factoren, geld, heeft het parlement geen zeggenschap meer. Om de macht over het geld weer binnen de democratie te brengen zijn slechts kleine wetswijzigingen nodig.

Helaas snappen ook de parlementariërs van deze tijd, op een enkeling na, nog steeds niets van het geldsysteem. Dat is jammer, want met het terug nemen van de macht over het geld en een adequate bankhervorming, zouden ze de kredietcrisis vrijwel onmiddellijk kunnen stoppen. [4]

Bankhervorming

Kort omschreven, zou die bankhervorming er als volgt uit kunnen zien: de centrale bank wordt een staatsbank, en onderdeel van het ministerie van financiën. Deze staatsbank creëert als enige bank geld voor leningen. Het parlement bepaalt welk soort leningen voorrang moeten krijgen in het belang van de maatschappij. Die kunnen tegen gunstige voorwaarden verstrekt worden. Het parlement krijgt op deze manier veel meer invloed op de vormgeving van de samenleving.

De huidige commerciële banken worden doorgeefluik voor de leningen van de staatsbank aan het publiek. Zij beheren de betaal- en spaarrekeningen van hun klanten voor rekening van de staatsbank. Zij kunnen niet meer vrij over deze tegoeden beschikken en kunnen ze niet meer vermenigvuldigen. Ze zullen echter wel fondsen kunnen werven om uit te lenen.

Wanneer de penningmeester van een lokale sportvereniging het kasgeld ongezien zou gebruiken om het te beleggen en zichzelf zo te verrijken, dan loopt hij het risico daarvoor veroordeeld te worden. Maar wanneer bankiers het geld van onze betaalrekeningen op deze manier beheren, dan gaan ze vrij uit.

De corrupte spelregels voor banken zijn ontstaan in een ver verleden, toen goudsmeden, en later bankiers, er op uit waren hun klanten te bedotten. [5] Het enige verschil met vroeger is, dat het systeem officieel geworden is en de wet dit nu toestaat.

Uiteraard wordt deze werkwijze zo veel mogelijk verborgen gehouden. Je zult geen enkele website van een bank of centrale bank vinden, waar heldere uitleg gegeven wordt over hoe een bank precies werkt en hoe het systeem in elkaar zit. Op scholen wordt het onderwerp niet behandeld - een heel enkele uitzondering daar gelaten - en zelfs bij de meeste economische opleidingen ontbreekt het in het programma.

Bankiers verkregen macht

Met name vanaf 1913, na de oprichting van de Federal Reserve Bank in de VS, hebben de bankiers het klaar gespeeld om in vele tientallen landen een eigen wettelijk kader te verkrijgen en de macht over het lokale geld in handen te nemen. In elk van deze landen kreeg één bank de rol van centrale bank.

De namen van deze banken wekken de schijn, dat het om overheidsinstellingen gaat, terwijl ze juist - al dan niet stapsgewijs - onafhankelijk werden van het lokale parlement en de regering: De Nederlandse Bank N.V. (1914), Bank of Canada (1935), National Bank of Danmark (1936), Deutsche Bundesbank (1957), Banque de France (1993), Bank of Japan (1997), enz.

Op hun bankbiljetten werden vaak portretten van koningen en staatslieden afgebeeld. In veel gevallen werd de schijn, dat het geld van de staat zou zijn, nog versterkt door het feit, dat de staat de verantwoordelijkheid behield om munten te slaan. Ook op de munten prijkte in de regel één of ander vertrouwenswekkend portret. Zo nodig werd zelfs de godsdienst erbij gehaald. Zo kreeg de Nederlandse gulden 'God zij met u' in de zijkant gegraveerd.

Het is dank zij het potentieel voor economische groei en de toenemende beschikbaarheid van grondstoffen en energie gedurende de vorige eeuw, dat de geldvermenigvuldiging niet tot problemen leidde, maar de economische groei zelfs aanwakkerde.

Gevaar voor de toekomst

Mijn stelling is, dat het huidige banksysteem een gevaar vormt voor de toekomst van de mensheid. De permanente inflatie, die inherent is aan dit systeem, vormt een impuls voor steeds meer economische activiteit om het waardeverlies van het geld te compenseren en iets van het extra in omloop gebrachte geld te bemachtigen.

Het hardnekkige geloof, dat een economie moet groeien om gezond te zijn, komt mijns inziens hier vandaan. (En bijvoorbeeld niet van één of andere spontane zucht van de arbeidersbevolking om steeds harder te werken.)

Duurzaamheid daarentegen, veronderstelt een evenwicht met ons leefmilieu. Ons leefmilieu groeit niet mee met de toename van onze economische activiteit en bevolking. Het wordt er door vernietigd. [6] Wij moeten zo snel mogelijk af van ons inflationaire banksysteem en we moeten de macht over het geld terugbrengen waar het in een democratie thuis hoort: bij het parlement.

Voetnoten :

1. De kapitaaleis van 8 procent is de zogenaamde standaard van het Basel Akkoord uit 1988, waarop allerlei uitzonderingen van toepassing zijn. Zo hoeft een bank voor hypotheekleningen voor woningen slechts 4 procent aan kapitaal te reserveren, voor leningen aan andere banken meestal nog minder en voor leningen met staatsgarantie 0 procent. Zie hier.
In 2004 stelde de Europese Commissie voor de 8 procent te verminderen tot 6 procent en de 4 procent voor hypotheekleningen tot 2,8 procent. Zie hier.
Basel II uit 2006 biedt grote banken meer mogelijkheden om zelf de gunstigste methode te kiezen voor het bepalen van hun risico's.

2. Bij Triodos Bank wordt 65 procent uitgeleend. 

3. Website Zie hoofdstukken Fractional Reserve Banking, Central Banking, Deposit Insurance. Merk op, dat Murray N. Rothbard (1926-1995) voorstander was van een terugkeer naar de goudstandaard, zoals bijv. ook Ron Paul. Hoewel begrijpelijk, bezien vanuit de VS-geschiedenis, heeft een geldsysteem gebaseerd op goud veel nadelen. Landen zonder goudmijnen moeten goud kopen (dus goederen en diensten afstaan aan goudleveranciers) enkel en alleen om over hun landelijke betaalmiddel te kunnen beschikken. Telkens wanneer meer goud op de wereldmarkt komt, zullen zij weer méér moeten kopen om te voorkomen, dat hun valutas relatief minder waard worden (ten opzichte van landen waarvan de goudvoorraad toeneemt). Goudproducenten zouden in veel aspecten supra-nationale macht verkrijgen, meer dan de Federal Reserve nu. Goud heeft geen stabiele waarde. De prijs kan beïnvloed worden door houders van grote voorraden, zoals de goudproducenten en de centrale banken. Zelfs grote aantallen kleine kopers en verkopers, wanneer ze gedreven worden door angst of hebberigheid, kunnen de prijs beïnvloeden. Al deze prijsfluctuaties kunnen een gevaar vormen voor elke economie, die zijn geldsysteem vastgepind heeft aan de waarde van goud. Nog meer dan nu, zou goud de oorzaak worden van conflicten, oppressie en oorlogen.

4. bankcrisis? Hervorming!

5. Geheimen van geld, rente en inflatie.     

6. Energie-crisis: keerpunt van de mensheid.    

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Geef je mening:

. - November 12, 2009 - 06:03 pm
.

Gerbil - August 12, 2009 - 08:10 am
Het is juist de overheid die het nodig vond de goudstandaard los te laten. Het is juist de overheid die talloze zaken aan banken dicteert. De subprime hypotheken zijn juist een gevolg van overheidsingrijpen (Community Reinvestment Act). Geen enkel weldenkend mens leent geld uit aan iemand die het hoogstwaarschijnlijk niet terug kan betalen, tenzij je hiertoe dwingend verplicht wordt natuurlijk. De hypotheekverstrekkende banken wisten ook wel dat het waardeloze investeringen waren, de overheid ook, en daarom werden hypotheken verhandelbaar gemaakt. Het maken van pakketjes opgeknipte hypotheken zorgde ervoor dat niemand op een gegeven moment nog wist wat er nou exact inzat en wat de omvang van de pakketten was. Een beetje krom dat juist Obama nu ineens krediet als de kanker omschrijft. Hij is één van de architecten van de subprime ellende. De CRA is het gevolg van ANCHOR. De organisatie waar Obama een hoge postitie heeft gehad.

Kapitalisme is een perfect systeem, het is de wens je inspanningen een product te produceren beloond te zien worden. Vanuit die winst kun je (vrijwillig) liefdadigheid bedrijven.

Maarten - June 18, 2009 - 02:50 pm
Peter Schiff: "Barack Obama says credit is the lifeblood of the economy. It's not. It's the cancer." Wellicht wekt het de indruk van wensdenken: dit systeem moet kapot. Maar wat als het niet (van zelf) kapot gaat? Dan klopt er iets niet. En dat kan niet. Want het moet kloppen. En het zal kloppen. Hoeveel onwaarheid er ook tegen aan gegooid wordt om dat wat onwelgevallig is te bestrijden. Kapitalisme is een mooi systeem. Op papier. Jammer dat het in de praktijk niet blijkt te werken. Want de wortel van het probleem is het economische beginsel: Buy low, sell high.
Verschil moet er zijn. Maar soms is het te groot. En soms is het te klein.

systeem - June 16, 2009 - 01:26 pm
wat voor nieuw systeem je ook bedenkt waar het op neer komt is dat zowel consumenten als producenten
beschermd moeten worden tegen zijn of haar eigen ego
alles wat er geproduceerd word en elke stuiver geld
zou gecontroleerd moeten worden op duurzaamheid
,sociale hygiëne , en gezondheid voor mens dier en aarde
de rol van de overheid zou alleen die moeten zijn
van wat de grondslag is van alle wereld geloven
namelijk een bescherming tegen ons eigen ego
en het zorgen voor de infrastructuur die wij nodig hebben om te leven
(natuurlijk ook getoetst aan boven staande regels)
dit soort van toesten laat de competitie en de vrijheid
van handelen van dit economische systeem in takt
de mens word gedreven door competitie
en competitie is het meer bruikbare gedeelte van ons ego
alleen zou deze competitie gebonden moeten worden aan meer regels zodat het een meer eerlijke wedstrijd
word
met als grondslag de gedachte dat de wedstrijd
te groot is geworden voor ons als individu
wij hebben voor zowel ons zelf als voor het spel
meer bescherming nodig
de eerste stap hier naar toe is ons beseffen
dat wij als mens onze beperkingen grenzen
en tekortkomingen
hebben
paradoxaal genoeg is het ons eigen ego wat ons weerhoud ons echt te bewust te worden
wat dit zelfde ego ons aan doet
en we dus ook niet in staat zijn goede regels te maken om ons hier tegen te beschermen



:-)

onix - June 16, 2009 - 01:26 pm
Ik mis de kloof tussen arm en rijk in dit verhaal, het is vrij duidelijk m.i. dat politici die uitverkopen houden dat doen omdat ze 'gekocht' (rijk) zijn. Ik denk dus dat die kloof erg oorzakelijk en een bewust aspekt is.

De meeste 'ekonomiese' verhalen gaan over van alles, behalve dat.
proportionaliteit van verzekeringsclaims en toekenningen (bvb. Catherina)? een arme heeft voor het einde van de cao onderhandelingen een investeringsnadeel van 47% los van de bestaande achterstand. daar krijg je geen kompensatie of rente voor.
;)

WEBBEHEER - June 15, 2009 - 07:43 pm
hulkie,
de auteur heeft er tyd en moeite in gestoken om dit stuk te schryven.. zou je daar mischien rekening mee willen houden by het plaatsen van je reakties ?
je voegt vooralsnog niks constructiefs toe..
probeer inhoudelyk te reageren of reageer anders helemaal niet als je toch geen mening hebt over dit artikel..

@hulkie - June 15, 2009 - 06:48 pm
@hulkie

een quizzzzz

als je op ravage probeert je bijbel te verkopen
dan ben je:

A. wel heel erg fanatiek in zieltjes winnen

B. je hebt gewoon een partij bijbels waar je van af moet

C. je haalt een paar verhalen door elkaar en ziet overal lijnen die deze verhalen verbinden
die er niet werkelijk zijn

D. je bent een infiltrant gestuurd door minister rouvoet om onze zieltjes te winnen voor nog een heilige oorlog

voor de winnaar van deze quiz
dit prijzen pakket :
een da vinci code dvd
een ontmoeting met "hulkie"(niet de dvd)
vip kaarten voor de eo jongeren dag 2010
en een boney m verzamel cd
(onder meer bekend van de hit rivers of babylon)

;-)

Philip de Wolf - June 13, 2009 - 03:22 pm
Rudo, geweldig dit artikel!

Het wordt hoog tijd dat deze analyse en meta-blik op ons economisch systeem meer gemeengoed gaat worden. Ik was al begonnen aan een column/artikel over precies hetzelfde onderwerp voor ravage, dus je bent me mooi voor ;-).

Het systeem zit zo vreemd in elkaar en verbazingwekkend in elkaar dat ik nog regelmatig artikelen en boeken erbij pak om er over te lezen.

Verder inhoudelijk: ik vraag me af of je oplossing voor een staatsbank goed zou werken, omdat dan geldcreatie een puur politieke aangelegenheid wordt. Met een integere politici die doen wat 'goed' is voor de mensheid en kijken op de lange termijn zou ik daar voor tekenen, maar dat is nog lang niet het geval. Je loopt het grote risico dat de geldhoeveelheid dermate gestuurd gaat worden door een minister van financien dat daarbij vooral een bepaalde belangengroep ervan profiteert (de achterban van de minister).

Ik zie zelf eigenlijk meer in het volgende: banken moeten niet meer beweren dat ze het geld dat je op een spaarrekening zet, ook werkelijk kan opnemen. Geldcreatie is gelegaliseerde criminaliteit, gebaseerd op leugens. Zeggen tegen je clienten dat je iets hebt dat je eignelijk niet hebt. Maak dat duidelijk en verboden en er onstaat vanzelf een 'markt' voor lange termijn deposito's. Geld lenen wordt dan duurder, maar mensen zullen zich gaan realiseren wat er werkelijk met hun geld gebeurt (belegt met risico's), en er zullen vanzelf manieren producten ontstaan met meer en minder risico, of risico-afdekkingen.

Praktische tips om banken het leven zo zuur mogelijk te maken: houd zoveel mogelijk geld contant, en houd je spaartegoed/rekening courant zo klein mogelijk. Verder, leen zo min mogelijk.

Mooi manier van geld beleggen die het systeem van banken en geldcreatie omzeilen is het uitlenen van geld via sociale network sites op internet, zoals zopa.com. Zie http://www.bargaineering.com/articles/social-lending-network-guide.html.

Via sommige sites kunnen worden ook leningen aan de 3e wereld worden verstrekt. Zie kiva.org.

Verder, voor de liefhebbers:
de crash course van chrismartenson.com weet het fractionale banking systeem ook helder uit te leggen, en maakt mooi koppeling met het probleem van economische groei, olieafhankelijkheid en milieuproblemen.

Verder, het boek van Rothbard 'Mystery of Banking' is ook een interessante en gratis compleet te downloaden: http://mises.org/mysteryofbanking/mysteryofbanking.pdf.

Ik roep iedereen op zich hier in te verdiepen, het is, zoals je zegt Rudo, een van de meest fundamentele drijvers van het kapitalisme, economische groei drift, milieuvernietiging en bedrog en uitbuiting.

alex - June 12, 2009 - 04:23 pm
Hé 'hulkie', laat je toch eens nakijken.

Hulkie - June 12, 2009 - 03:11 pm
Openbaring 19:1-3 - Hierna hoorde ik in de hemel een geweldige stem als van een grote menigte zeggen: ‘Halleluja! De redding, de eer en de macht zijn van onze God, 2 want zijn vonnis is betrouwbaar en rechtvaardig. Hij heeft immers de grote hoer, die door haar ontucht de wereld in het verderf heeft gestort, veroordeeld en het bloed van zijn dienaren op haar gewroken.’ 3 Opnieuw zeiden ze: ‘Halleluja! Haar rook stijgt op tot in eeuwigheid.


Dit gaat over het toekomstige Babylon! Over de Madoffjes en zijn volgelingen. Ik betwijfel of Madoff het aionische leven zal erven maar zeker zal hij niet regeren met Christus.

Hulkie - June 12, 2009 - 03:08 pm
En wie gaat dokken voor de crisis?

De joden uit de generatie van Jezus werden verantwoordelijk gehouden voor het bloed van Abel tot aan Jezus. Dit lijkt onrechtvaardig. Waarom worden deze joden gestraft voor iets wat hun voorouders hebben gedaan?

Omdat ze de diepte van Gods plan en oordeel niet zien. In de tijd van Jezus waren ze onrechtvaardig en dus zouden ze dat in een ander tijdperk ook zijn geweest. Daarom ook bouwden ze gedenkstenen voor de profeten die hun voorouders hadden vermoord. Daarmee bevestigden ze dat ze zelf net zo waren. En dus krijgen ze de schuld van hun voorgangers erbij.

Zo zal het ook met de joden vergaan die terzijndertijd heulen met Babylon. Zie Openb. 18:24. Die toekomstige generatie gaat boeten voor de misdaden van meneer Madoff en het andere beurstuig. Het is niet nodig dat Babylon letterlijk al het geld van vorige generaties verspilde. Maar Babylon zal schuldig worden bevonden aan onze huidige crisis net zoals de joden uit de tijd van Jezus schuldig werden bevonden aan de misdaden van hun voorgangers.

Hulkie - June 12, 2009 - 11:22 am
Openbaring 18:23 - het licht van de lamp nooit meer in je schijnen.

Dit gaat over de neonlichten die straks Babylon zullen sieren. Eerder zei ik dat Europa het domein van de anti christ wordt. Dit wil ik corrigeren. De hele wereld wordt straks het domein van de anti christ. De volgende hoofdstad van de wereld wordt Babylon; thans een kneuterig gehucht aan de eufraat waar dorstige geiten rond wandelen op zoek naar water.

Het wonder van Dubai zal zich straks in Babylon herhalen. Niet China of India worden de nieuwe grootmachten maar Irak, evt. samengevoegd met Syrie. Het huidige kapitalisme is slechts een prelude voor wat er gaat komen.

Het Westen zal optrekken tegen Babylon en dit ook verslaan maar na afloop financieel bankroet zijn.

Hulkie - June 11, 2009 - 05:54 pm
De enige die macht heeft over geld is de mammon en niet één of andere bank.

En verder zal Babylon uit zijn as herrijzen en de hoofdstad worden van het wereldkapitaal waar Hong Kong en New York bij verbleken. Indedaad, dat lullige gehucht uit de Eufraat waar nu alleen hagedissen rond springen zal over niet al te lange tijd de hele wereld aan zijn voeten hebben liggen.

.

Naar boven

hghg