Print
deze pagina 
Nationalistische Oranje Show (NOS)
Ik mag dolgraag een potje voetbal aanschouwen. Bij voorkeur langs de lijn, of anders voor de televisie. Voorwaarde bij dat laatste is wel dat de verslaggeving enigszins deskundig wordt gedaan, en bij voorkeur neutraal. Ik wil weten wie er aan de bal is, welke tactiek de ploegen hanteren ten opzichte van elkaar. Het geneuzel over de achtergrond van spelers, trainers, scheidsrechters, etc. kan mij gestolen worden.
Na
drie wedstrijden van het Nederlands elftal gezien te hebben bij de NOS,
heb ik het helemaal gehad met deze geldverspillende staatsomroep. De wijze
waarop Evert ter Napel en Frank Snoeks commentaar verzorgen en de wedstrijden
worden nabeschouwd, grenst aan het ongelooflijke. Ik word niet alleen
misselijk, maar krijg spontaan last van huiduitslag.
Leni Riefenstahl zou trots geweest
zijn op de regisseur van Studio Sport, of EK Voetbal zoals het programma
tijdelijk wordt genoemd.
Gisteren, na de gewonnen wedstrijd van Rusland tegen Zweden, kreeg de NOS-interviewer ervan langs van bondscoach Guus Hiddink. Interviewer: "Zaterdag in Bazel tegen Rusland. We zijn voor Hiddink, zaterdag even niet…" Guus: "Ik dacht dat jij neutraal was van de NOS. Je zei 'we zijn even niet voor Guus, hallo…'" Waarop de interviewer snel van onderwerp veranderde.
Ik zou hier graag enkele videofragmenten willen linken waarop de wijze van live-verslaggeving op tv door de heren commentatoren wordt uitgevoerd, ware het niet dat de beelden van de NOS nergens op het internet terug te vinden zijn. Zelfs You Tube verwijdert ze ogenblikkelijk zodra ze zijn gepost. Het zou iets met uitzendrechten van de UEFA te maken hebben.
We
moeten het doen met stukjes radiofragmenten van NOS-commentator Jack van
Gelder, die voor Langs de Lijn op Radio 1 op verantwoord journalistieke
wijze verslag doet van Oranjes tweede
en derde
doelpunt tegen Italië. Van Gelder blijft met stip de ongekroonde koning
op het gebied van sportchauvinisme, maar een Evert ter Napel volgt de
man op de voet.
Voor de ware voetballiefhebber voert dit soort paljassen een ware terreur uit voor het oor, hetgeen het plezier vergalt. We dienen dus over te schakelen naar de BBC of ARD, die wél alle resterende wedstrijden op deskundige dus neutrale wijze zullen brengen. Heerlijk! Maar het is duidelijk dat naast de propagandawerkzaamheden voor de koninklijke familie, de NOS het 'andere' oranje met volle kracht ondersteunt. Hoe hoger de kijkcijfers, hoe beter. De Nationale Oranje Show (NOS) kan niet meer stuk, je gaat bijkans hopen op een oorwassing van de Russen.
We hebben er alles aan gedaan om voor u uit te zoeken hoeveel belastinggeld de NOS steekt in het EK-gebeuren. Wat we ook geprobeerd hebben, de deksel blijft op de oranjepot. Slechts sporadisch lekken er veelzeggende berichten uit, zoals de invitatie van de NOS aan twintig bobo's die in Zwitserland op kosten van de belastingbetaler in de watten zijn gelegd.
Tot de genodigden behoorden, niet geheel toevallig, PvdA-minister Plasterk van OCW, twee van de drie leden van de Raad van Bestuur van de publieke omroep en vijf leden van de Raad van Toezicht van de NPO. Verder is ook NOS-hoofdredacteur Hans Laroes uitgenodigd en directeur radio Jan Westerhof. Eveneens is algemeen directeur Arian Buurman van de STER gevraagd mee te gaan.
Plasterk verblijde de omroepen onlangs nog met een fikse bonuspremie bovenop de ruim 800 miljoen subsidie die de overheid jaarlijks naar het Mediapark sluist. Bij de STER is men zeer te spreken van de live-beelden van alle EK-wedstrijden (19 in totaal), want het stelt dit bedrijf in staat flink uit te pakken. In het half uur voorafgaande elke wedstrijd twee reclameblokken van 5 minuten, tijdens de rust twee reclameblokken van 5 minuten en na afloop twee reclameblokken van 5 minuten uit te zenden. Elke wedstrijd van 90 minuten wordt begeleid door een 30 minuten durende reclameshow. Kassa.
Wetende dat de NOS maar liefst 110 miljoen belastinggeld heeft uitgeteld om de komende vijf jaar samenvattingen te gaan vertonen van wedstrijden uit de eredivisie, verlangt een mens onwillekeurig terug naar de sportverslaggeving van RTL en SBS. Daarvan kun je veel zeggen, maar niet dat dit betaald werd uit onze portemonnee. En zo bont als de NOS-verslaggevers het momenteel maken met hun oranjekleurige zwanenzang, daar krijgen ze het zelfs bij de commerciëlen benauwd van.
Alex van Veen
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Reageer
op dit bericht
October 02, 2008 at 07:44:02pm
Anoniem Geen bericht
August 12, 2008 at 09:05:43am
heerlijk hoe jack van gelder zijn emotie erin gooit. sportchauvinisme brengt de zaak tenminste lekker tot leven. Wat is daar nou weer verkeerd aan!?
Als Maxima zegt "de nederlandse identiteit bestaat niet" staat iedereen op z'n achterste poten, hoe durft ze, Laat van Gelder die "identiteit" schaamteloos horen, is het weer niet neutraal genoeg. tis ook altijd zuur hiero
wortel
July 12, 2008 at 08:34:40pm
Ravage He Hulk, je hoeft niet te verhuizen naar een andere site!
je kunt vry reageren op onze artikelen
July 03, 2008 at 11:07:15pm
positivo jullie kunnen jullie beter tot jezus bekeren in plaats van terroristen te faciliteren.
July 02, 2008 at 05:22:24pm
the anticrist
Dag lieve hulkje, dááág dááág, dááág dááág en huil maar niet.
July 02, 2008 at 01:28:39pm
de hulk oh ja, pasd ben ik afgewezen voor vrijwilligerswerk bij een links clubje o0mdat mijn opa bij de nsb zat.
Kortom:
Links alternatievelingen = appelmoes
Links alternatievelingen = dom
Links alternatievelingen = niet goed wijs
Links alternatievelingen = poep
Links alternatievelingen = asbest
Links alternatievelingen = naar psychiater
July 01, 2008 at 02:17:38pm
hulkowits inderdaad moet ik maar verkassen naar een andere site waar men iets meer begrip heeft voor mijn bijdragen dan de anarchiste.
Inderdaad wordt het ook tijd dat Ravage eens snapt dat de kleine politieke probleempjes en dat geneuzel nergens toe leiden. Een andere focus is nodig.
nou adios, groeten van de hulk
June 28, 2008 at 03:50:28pm
Ravage Hé 'Hulk', wordt het niet eens tijd te verkassen naar een andere site? Het gastenboek is bedoeld voor reacties op het erboven geplaatste artikel of bericht. Jouw bijdragen beogen een ander doel.
June 28, 2008 at 03:34:43pm
hulk Postmodern Disquiet and Tori Amos
by Silvia Keesmaat, book: Colossians Remixed, 2004
The performer has returned to the stage for an encore. A solitary woman sits down at a grand piano, while the crowd shouts out the names of songs she has not yet performed in the concert. She quietly begins to play and then leans towards the microphone and sings, “somewhere, over the rainbow.”
The crowd goes wild. Someone shouts out, Toto! But as she continues to sing, a hush, a deeply respectful silence, falls over the crowd. You see, if you aren’t quiet you won’t be able to hear this remarkable performance. The artist is Tori Amos, famous for her pathos-filled, post-Christian and post-modern songs of pain and loss. And she sings this song of longing for home, this cultural icon from the Wizard of Oz, with an intensity and a pathos that are immediately arresting. When she gets to lines like “And dreams that you dared to dream really do come true,” her voice trails off, and that last word of the phrase – true – is barely whispered.
It is clear that this is a song sung from the perspective of a terribly broken heart. In this performance there is no confidence that dreams can come true, that there might even be such a thing as truth, that the plot tensions of our lives might ever be resolved and we might finally be able to go back home. For Amos and for many of her generation there is no going home. She sings the song as if she is out of breath because she is all cried out. Her performance is a testimony to the ending of dreams and a profound loss of confidence in the hopes of a modernist culture . At heart, this performance questions not just whether the story of homecoming of the Wizard of Oz is still believable but whether the whole narrative of modern culture might have exhausted itself.
Amos embodies in her music precisely the kind of cultural disquiet that McLaren refers to. Her inability to return home mirrors the emotional dislocation of our time. And the sense of cultural disquiet, we suggest, is all-pervasive. We can feel it in our bones when we walk through a mall or turn on the television. Something is different “out there” and maybe even deep within ourselves. There is indeed a sense of cultural disquiet. We have a sinking feeling that we don’t really understand what is going on, but we know that the changes taking place around us affect both what we believe and the way we believe it.
The term postmodern keeps being tossed about as a possible explanation for our present confusion and malaise. But what does it mean? The attempt to find an answer to this question can be frustrating. Since the postmodern outlook is characteristically suspicious of definitions, what follows is necessarily more descriptive than an attempt at definition.
The first thing that we need to say about postmodern culture is that it is a culture widespread hermeneutic of suspicion - not just of ancient authorative texts but of any systems or institutions of authority. Long before we begin trying to listen to what postmodern thinkers might be saying, we need to note that the experience on the street, and especially the experience of young people is suffused with a sense of betrayal. In the song "bullet with butterfly wings" on the album Mellon Collie and the Infinite Sadness, the Smashing Pumpkins sing:
the world is a vampire, sent to drain
secret destroyers, hold you up to the flames
and what do I get, for my pain
betrayed desires, and a piece of the game
This quintessentially Generation X lament is permeated by a deep sense of betrayal. Someone has told them a story, spun them a line, about the good life, and it has proved to be a lie. When the lie runs deep as this, it is not surprising that they experience the world not as a place of safety and opportunity but as a vampire that sucks the very lifeblood of them. The world is decidedly malignant and dangerous. The best that one can expect in this world of betrayal is to simply get a piece of the game; but even this cannot be guaranteed.
Betrayal can breed either rage or numbness. While we meet rage at antiglobalization protests, the more prevalent postmodern emotional response is numbness and boredom. For example, in the teen film Pump up the Volume the young protagonist says: "there is nothing left to do anymore. Everything decent's been done; all the great themes have been used up and turned into theme parks." And the Smashing Pumpkins echo this sentiment when they sing,
there is nothing left to do
there is nothing left to feel.
We feel most passionately when we have a sense of newness to our life, projects to complete, dreams to fulfill. If there is nothing left to do, then there is nothing left to feel either. And if the guiding narrative of our culture breeds suspicion, not confidence, then history-forming action is paralyzed.
Prachtig boek!
June 25, 2008 at 07:17:42pm
hulk zie ook:
http://goedbericht.nl/blog2/?p=302
hghg