De toeschouwers op de publieke tribune van de rechtbank in Arnhem kregen tijdens de rechtszaak tegen Marcel Theunissen een uitgebreid overzicht voorgeschoteld van de vele aanslagen, bankovervallen en de moord op Louis Sévèke. Niet alle feiten zijn door de media openbaar gemaakt. 

door Keesjemaduraatje

De rechtbank in Arnhem ging 21 en 22 februari over tot de inhoudelijke behandeling van de moord op Louis Sévèke. De 39-jarige verdachte Marcel Theunissen wordt naast moord verdacht van meerdere (gewapende) overvallen en een aantal aanslagen en brandstichtingen. Justitie heeft levenslang tegen de man geëist.

Marcel stond terecht voor brandstichting bij olieconcern BP (1994), de
bank Crédit Lyonnais (1995), een mislukte aanslag op Crédit Lyonnais
(1995) en aanslagen op Banque Paribas en BASF in Arnhem in 1996. Hij
verklaarde in de rechtszaal dat hij alle bom- en brandaanslagen van
1993 tot 1996 in zijn eentje heeft gepleegd. Getuigen verklaren echter
in twee gevallen dat ze twee of drie mensen hebben zien weglopen.

Militaire explosieven

De gebruikte springstoffen voor de aanslagen bij Crédit Lyonnais en Banque Paribas in Arnhem zijn naderhand onderzocht in Groot-Brittannië. De laboranten ontdekten de stoffen RDX (hexogeen of cycloniet, een explosief dat veel in militaire toepassingen gebruikt wordt) en pentriet (een van de krachtigste militaire springstoffen, vergelijkbaar met nitro-glycerine). Dat wijst op het gebruik van professionele springstof.

Marcel beweerde daarentegen dat hij alle ontplofbare stoffen zelf heeft vervaardigd. Hij heeft niet voor niets gedurende zijn jeugd een opleiding tot laborant gevolgd. De slagpijpjes werden door de onderzoekers in Groot-Brittannië beschreven als "professionele ontstekers". Marcel verklaarde dat hij ze zelf gemaakt heeft. In de rechtszaal sprak hij over "kerststerretjes" die hij als ontsteking zou hebben gebruikt.

In de pauze van de eerste procesdag heb ik aan een betrokken rechercheur gevraagd of het mogelijk is dat Marcel liegt over de gebruikte springstoffen. Dat argument wordt pertinent verworpen. Voor de recherche is het gebruikte materiaal voor de explosieven overigens te oud om opnieuw te onderzoeken.

In 1995 zou justitie ook nog niet zulke goede methoden hebben gehad om springstoffen te onderzoeken. Bovendien kunnen er in de stoffen die Marcel zelf gemengd heeft, ook sporen van de gevonden stoffen RDX en pentriet hebben gezeten. Volgens de rechercheur is Theunissen een eenzame man die altijd alles alleen heeft gedaan, al sinds zijn kindertijd.

Oefenen

Marcel werd in 1996 al eens veroordeeld voor het stelen van auto's. Dat deed hij volgens eigen zeggen om te 'oefenen': je kon maar nooit weten waar de steelvaardigheid goed voor was. Hij trainde vooral op het universiteitsterrein. Ook oefende hij met bommen. Daarvoor haalde hij spullen bij tuincentrum, bouwmarkt en drogist. Hij probeerde de bommen uit in het bos en op een voetbalveld langs het kanaal in de wijk Hatert, Nijmegen.

De aanslagen in Arnhem en Nijmegen werden aanvankelijk niet opgeëist. Later ging Marcel naar eigen zeggen toch over tot het claimen van de aanslagen. "Met de bomaanslagen in Arnhem hebben we willen laten zien dat we het niet langer meer pikken. Dat we niet langer werkloos blijven toezien hoe de wereld naar de klote wordt geholpen" […] "De boodschap voor hun is dus duidelijk: we pakken jullie terug waar en wanneer we willen", meldde het Earth Liberation Front per fax aan actieblad Ravage.

Over de aanslag in 1996 op BASF in 1996 is veel ophef geweest, omdat er op dat moment geen echte reden voor de aanslag was. Toch werd de aanslag naderhand opgeëist. De redactie van het blad Ravage werd daarna doorzocht en de ledenadministratie bekeken. De actiewereld was er niet blij mee. Het is mogelijk dat het wantrouwen tegenover Marcel hierdoor is ontstaan. Dat aspect werd echter niet in de rechtszaak behandeld.

Achterdocht

Marcel Theunissen begon al in 1993 met het plegen van brandaanslagen. Merkwaardig genoeg begon hij reeds in 1995 te schrijven dat de krakers hem wantrouwden. Dat is ook het jaar dat hij in Nijmegen in een kraakpand ging wonen. Hij is dus nooit vertrouwd door de krakers. De krakers hebben daarover verklaringen afgelegd bij de politie. Eén van hen vroeg Marcel: "Ben je een politiespion?" Toch bleef hij nog tot 2000 in kraakpanden wonen. Waarom bleef Marcel zo lang in een omgeving wonen waar hij werd gewantrouwd?

Veel later, begin 2000, vertrok Marcel naar Spanje. Hij probeerde een kamer te krijgen in een kraakpand in Barcelona, maar ook daar vertelden de krakers hem dat ze hem niet vertrouwden. Er werd daar over hem gepraat. Hij raakte verder vertwijfeld en eenzaam en keerde terug naar Nederland. Hij pendelde vervolgens herhaaldelijk tussen Nederland, België en Spanje zonder sporen na te laten. Ook wisselde hij regelmatig van identiteit en overviel banken.

In Antwerpen bleef hij hangen en ging in een fabriek werken. Daar begonnen collega's plotseling over explosieven te praten. Marcel concludeerde daaruit dat ze in zijn leven aan het wroeten waren. Hij dacht dat de kraakbeweging nog steeds achter hem aan zat en mensen tegen hem opstookte. Je zou daaruit kunnen concluderen dat Marcel een zeer wantrouwig persoon is die niet in staat is met de mensen die dat soort dingen zeggen in discussie te gaan.

Het motief

De firma Rodamco, eigenaar van het kraakpand Crisis in Nijmegen waar Marcel tot 2000 woonde, wilde 12.000 gulden per kraker betalen als ze het pand zouden verlaten. Louis Sévèke was alleen aanwezig bij het allereerste gesprek met de eigenaar. Daarna is hij niet meer bij vergaderingen geweest. Doordat de krakers te lang treuzelden met het aannemen van het geld, waren ze te laat. Het pand bleek inmiddels alweer verkocht.

Marcel had op het geld gerekend en voelde zich bedrogen en erbuiten gehouden. Er zijn geen getuigenissen of bewijzen dat Louis Sévèke hier iets mee te maken heeft gehad. Het motief dat Marcel noemt, namelijk dat hij belazerd is, heeft maar zeer zijdelings met Sévèke te maken. Wél is het zo dat Sévèke onderzoek deed naar infiltratie van politiediensten binnen de kraakbeweging. Echter, tijdens het proces bleek in het geheel niet dat de beschuldigingen over Marcel van Sévèke afkomstig waren.

De beschadigde entree van BASF

De politie doorzocht in 2007 twee opbergkluizen van Theunissen in Antwerpen en Rotterdam. Ze waren Marcel op het spoor gekomen na een uitzending van Opsporing Verzocht van een gewapende bankoverval in Leiden. De ouders van Marcel hebben hem hierop aangegeven. In Rotterdam trof de politie dagboeken, springstoffen en andere voorwerpen aan.

Onder de spullen bevond zich een 'rouwkaart' over de dood van ene Marianne, ondertekend door Louis Sévèke. Dat gegeven laat mogelijk zien dat Marcel erg "bezig was" met Louis Sévèke. Overigens wordt de moord op Sévèke niet in de dagboeken, autobiografisch van aard, beschreven. Wat wel weer raar is als je bedenkt dat in de rechtszaal over een 'Dag van de Afrekening' werd gesproken.

Ongerijmdheden

Bovenstaande feiten heb ik op de ochtend van de eerste procesdag opgeschreven. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk mijn eigen vermoedens erbuiten te houden. Ik betrad de rechtszaal met de wens meer te weten te komen over eventuele complotten of achtergronden. Na deze zitting ben ik er van overtuigd geraakt dat Marcel Theunissen een gestoorde persoonlijkheid is, zonder compassie, empathie of inlevingsvermogen.

Deze werkelijkheid is veel banaler dan we dachten. Het heeft weinig met politiek of idealen te maken. Iemand wordt teleurgesteld, achterdochtig en vermoordt de persoon die hij daarvoor verantwoordelijk houdt. Eigenlijk is die achterdocht ziekelijk. Jammer dat ze dat soort stoornissen in het Pieter Baancentrum niet ontdekken. 

De ongerijmdheden over de springstof en de aanslagen blijven bestaan. Misschien zijn er nog meer mensen bij betrokken en misschien is er toch professionele springstof gebruikt. Het zou me niet verbazen als daarover nog feiten aan het licht komen. Maar de moord is door het proces naar mijn mening wel opgehelderd.

Eerdere artikelen over dit onderwerp:
- Een revolutionaire crimineel?
- Moordenaar Louis vast, motief onbekend
- Spitsroeden lopen met Louis

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg