Het
24ste Amsterdam Fantastic Film Festival (AFFF) vindt van 9 t/m 20 april
plaats in het Tuschinski arthouse en de grote zaal van Tuschinski in Amsterdam.
Zoals gebruikelijk is er dit jaar een brede selectie van alles wat onder
de noemer fantasy valt: horror, sciencefiction en anime, maar ook allerlei
spannende en speelse films die moeilijk in een categorie te vangen zijn
worden vertoond.
Vorig
jaar was er een opmerkelijk themaprogramma met absurdistisch getinte rolprenten
uit Scandinavië. Dit keer is het themaprogramma gewijd aan de American
Independents. Dat zijn producties gemaakt met een minimaal budget. Deze
beperking, hoe raar dat ook klinkt, zou de filmers vrijheid geven. Met
een dergelijke insteek komt het aan op inventiviteit en een goed doortimmerd
plan. Dat vrienden, kennissen en familie meehelpen staat ook buiten kijf.
Deze werkwijze kan tot verrassende resultaten leiden.
Het
meest spectaculaire voorbeeld van roeien met de riemen die je hebt, is
Dante's Inferno, waarin Dante door dichter Vergilius meegenomen
wordt op een tocht langs de negen cirkels van de hel. Regisseur Sam Meredith
heeft zijn visie gestalte gegeven in een soort poppenfilm. Met uitgeknipte
figuurtjes als personages is het een samensmelting van animatie en kijkdoos.
De film belooft een satire te zijn op de staat van de mens op dit moment;
hedendaagse verschrikkingen zoals zelfmoordterroristen, politici en lobbyisten
worden genadeloos op de hak genomen.
Dante's
Inferno
Andere
veelbelovende titels in deze sectie zijn: Return in Red van Tyler
Tharpe, die zich afspeelt op het platteland en laat zien hoe de bewoners
door elektromagnetische golven beïnvloed worden; One Day Like Rain
van Paul Todisco die handelt over de ondergang van de wereld; en Wristcutters:
A Love Story van Goran Dukic, welke het thema liefde na de dood behandelt.
De
68-jarige gedreven George A Romero maakt onderdeel uit van het programmaonderdeel
American Independents. Hij keert met zijn Diary of the Dead terug
naar zijn lowbudget wortels van The Night of the Living Dead. De
film begint met een stel studenten die een horrorfilm maken, totdat ze
meegesleept worden in een nieuwe uitbarsting van geweld door zombies.
Zoals in de andere zombiefilms van Romero dreigen zij de wereld over te
nemen.
De
studenten proberen alles op video vast te leggen, voordat ze zelf opgepeuzeld
worden. Romero heeft in zijn zoveelste uitzinnige zombie-satire getracht
om zijn politieke en sociale hart te laten spreken. Hij heeft met zijn
collage van videomateriaal een vlijmscherpe kritiek op een door geweld
geobsedeerde westerse samenleving gefabriceerd.
Romero
wordt het soms voor de voeten geworpen dat hij steeds weer variaties op
zijn eigen zombiefilms maakt. Maar dat steeds opnieuw hermaken van de
horrorfilm is een belangrijk kenmerk van het genre. Niet zo gek dat er
een groot aantal remakes van horrorfilms uit de jaren zeventig en tachtig
aankomen. Wanneer filmmakers met iets volledig nieuws komen, kan dat evenzeer
teleurstellend uitpakken.
The
Ruins
The
Ruins van regisseur Carter Smith gaat over een groepje jonge vakantiegangers
die op een afgelegen plek in de Mexicaanse jungle een Maya ruïne bezoeken.
Dit toeristische uitstapje leidt uiteraard tot een strijd om te overleven.
Het verhaal begint zeker veelbelovend, de zweterige en ranzige atmosfeer
is raak getroffen. Toch is het ondanks het bloederig vertoon niet spannend
of origineel geworden. Een royaal budget is zeker geen waarborg voor kwaliteit.
Openingsfilm
van het festival is The Fall van Tarsem Singh, een wonderlijk epos
over een jong meisje en een gewonde stuntman, gesitueerd aan het begin
van de vorige eeuw. Gefilmd in vele landen is het een visionaire blik
op een fantastische droomwereld, opgeroepen door de vertelstem van de
stuntman. Het is een fascinerende en visueel betoverende film die lak
heeft aan commerciële wetten. The Fall doet beurtelings denken
aan het werk van Terence Malick, Alejandro Jodoworsky en Terry Gilliam.
Evenals deze filmkunstenaars heeft Tarsem een hekel aan compromissen.
Zeven jaar heeft de regisseur aan zijn opus gewerkt
The
Fall
Evenals
het IDFA moest het AFFF verhuizen van het Leidseplein naar de omgeving
van het Rembrandtplein. Het Tuschinski-arthouse theater waar het festival
zich nu grotendeels afspeelt, heeft drie zalen met minder zitplaatsen.
Daarom heeft de organisatie de duur van het festival uitgebreid. De bezoekers
moeten ieder jaar de hectische taferelen van de eerste dagen, in verband
met de kaartverkoop, voor lief nemen. Daarna wordt het gelukkig wat rustiger.
Hectisch
is de befaamde The Night of Terror per traditie altijd. Die vindt plaats
in de nacht van zaterdag 12 op zondag 13 april, waarin vier films worden
vertoond in zaal 1 van Tuschinski, aanvang 00.30. Toen vorig jaar regisseur
Terry Giliam zijn Career Achievement Award kwam ophalen zorgde dat voor
grote opwinding. De komst van Tim Burton dit jaar kan evenzeer tot chaotische
taferelen leiden. Het is wel een prestatie van formaat om de enigszins
schuwe Burton, regisseur van onder meer Edward Scissorhands en
Ed Wood, naar Amsterdam te halen.
Ook
de kinderen worden niet vergeten. In het Filmmuseum, Amsterdam, speelt
zich het AFFF/Kids af, van 13 tot en met 20 april, kinderen van 3 t/m
15 jaar zijn welkom. Hier staat de Superheld centraal, in alle mogelijke
gedaanten, van Spiderman tot Pippi Langkous. In filmlabs
kunnen de kinderen actief bezig zijn met dingen als een spoedcursus 'Hoe
word ik een superheld'. Informatie op de speciale website.
Ulrik
van Tongeren
In Nijmegen op zaterdag 19 april in Filmtheater Lux, worden zes hoogtepunten
van het AFFF vertoond. Amsterdam
Fantastic Film Festival van 9 t/m 20 april, Pathe Tuschinski, Amsterdam.
Voor het programma zie de website.