| 1ddRavagedigitaal
5 november 2008d |
|
|
|
De
Franse film doet het dit jaar iets beter in de Nederlandse bioscopen.
In het voorjaar werden een paar sterke titels uitgebracht, waaronder Entres les murs, uitgeroepen tot winnaar van beste film op het filmfestival van Cannes, is een aangrijpend sociaal-realistisch drama over een middelbare school in een Parijse achterstandswijk. De film van Cantet gaat vanaf 27 november in de Nederlandse bioscopen draaien. Ook Un conte de Noël van Arnaud Desplechin, een familiedrama spelend tijdens de kerstdagen, en L'empreinte de l'ange van Safy Nebbou, een beklemmend psychologisch drama over moederschap, zijn het eind van het jaar in de Nederlandse bioscoop te zien. Voor de overige Franse films van Ciné Premières moet men naar het festival in ruim twaalf theaters gaan. Daar is onder andere 99 francs van Jan Kounen te zien. Het enfant terrible van de Franse cinema heeft een verbijsterend en sarcastisch portret gemaakt van de Franse reclamewereld, en bovendien ook nog zijn visie gegeven op de dolgedraaide consumptiemaatschappij.
Hoofdpersoon Octave is een overbetaalde, arrogante reclamejongen, met een verwoestende cokeverslaving en een evenzeer splijtende liefdesverhouding. Gefilmd in een flitsende en stijlvolle mengeling van hyperrealisme en reclametechniek, heeft Kounen een hectische aanval op de decadente reclamewereld gemaakt. Het is gedurfd om de hoofdpersoon Octave zo intens onsympathiek te laten zijn. Het droogkomische Continental, un film sans fusil van Stephane Laffeur uit Canada, is dan weer de absolute tegenpool van 99 francs. Een wonderlijk absurdistische vertelling waarin met de plotselinge verdwijning van een man de plot in gang wordt gezet. Het gaat over in het leven verdwaalde mensen, die op een merkwaardige wijze met elkaar verbonden zijn. Regisseur Laffeur toont in een bedaagd tempo de stille wanhoop van alledag. Didine van Vincent Dietschy is een tragisch komische film over een jonge vrouw die vrijwilligerwerk doet voor bejaarden. Door dit veeleisende werk krijgt ze een andere blik op het leven, en probeert met vallen en opstaan de ware liefde te vinden. Didine is een kleine film met een groot hart. Er zijn meer Franse films waarin het kleine drama van alledag, en het zich ontworstelen aan een vastgeroest leven centraal staat. Zoals La fabrique des sentiments van Jean-Marc Moutout over een jonge succesvolle vrouw die met behulp van speed dating aan een man probeert te komen.
Een fraai contrast met al dit klein drama is het groots opgezette, tegendraadse Eerste Wereldoorlogsdrama La France, de film die begin dit jaar op het Rotterdamse filmfestival werd vertoond. Sylvie Testud speelt een pas getrouwde vrouw die verkleed als jongeman op zoek gaat naar haar echtgenoot. La France is een vreemde ongebruikelijke visie op de oorlog; de dromerige sfeer van de film contrasteert op een wonderlijke manier met de rauwe werkelijkheid van de oorlog. Ook het gezamenlijk musiceren van de personages geven het geheel een vervreemdend effect. De film riep in Rotterdam tegenstrijdige reacties op, maar is in ieder geval zeer origineel. Een verrassende zijsprong in het programma is de vertoning van het klassieke meesterwerk L'année dernière à Marienbad van Alain Resnais uit 1961. Het is een hypnotiserende rolprent over schimmige personages in een barok hotel, de fabuleuze Delphine Seyrig speelt de hoofdrol. In Groningen wordt de film begeleid door een inleiding van Liesbeth Korthals Altes. Ulrik van TongerenCiné
Premières:
-
- - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
hghg
|