stuck

Het Amsterdam Fantastic Film Festval (AFFF) is geen plaats waar hoogdravende idealen gesleten worden. Toch worden er wel degelijk films met een politieke en filosofische lading vertoond. Soms kan een eenvoudige horrorfilm allerlei complexe morele vragen oproepen.

Bijvoorbeeld, oude horrormeester Stuart Gordon, vooral bekend door zijn Re-Animator (1985), heeft met Stuck flink wat verhitte discussie los gemaakt. De film begint als een sociaal-realistische schets van een arme sloeber, gespeeld door Stephen Rea die achtereenvolgens uit zijn woning wordt gegooid, een hondse behandeling op het arbeidsbureau krijgt, de nacht op een parkbankje moet doorbrengen, en als klap op de vuurpijl aangereden wordt door een verpleegster (Mena Suvari).

Complicatie is dat hij vastzit in de gebroken voorruit, en dat de lieve verpleegster rustig door rijdt, haar auto in haar garage parkeert, om dan een genoeglijk avondje uit te gaan, om de arme man rustig te laten creperen. Vervolgens ontspint zich een strijd om leven en dood. De verpleegster wil zich ontdoen van de arme pechvogel, hij wil alleen maar overleven.

stuck

Stuck zit vol vileine zwarte humor gelardeerd met schokkend geweld, maar het is ook een intens pijnlijke kijkervaring, die op een terloopse wijze allerlei morele vragen oproept. Misschien is het wel een valse truc van Stuart Gordon om aan het begin van de film de verpleegster als zorgzame lieverd neer te zetten, terwijl ze daarna verandert in een sociopathische egoïste. De film blijkt ook gebaseerd te zijn op een ware gebeurtenis. 

Tim Burton

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat eregast regisseur Tim Burton aan het begin van het AFFF voor grenzeloos enthousiasme zorgde. Dat er een immense rij wachtenden was, sommige stonden er vier uur, om hun handtekening van de grote meester in ontvangst te kunnen nemen. Bij het publieksinterview bleek Burton uiterst toegankelijk en vol ondeugende humor te zijn, hij was dus helemaal niet de introverte en afstandelijke regisseur die verwacht werd.

Een andere regisseur die tijdens het festival in het zonnetje wordt gezet is Roel Reiné. De jonge Nederlander probeert sinds een paar jaar met vallen en opstaan een carrière op te bouwen in Hollywood. Tijdens de masterclass 'How to Survive and Succeed in Hollywood' vertelde Reiné een groot aantal amusante anekdotes over zijn worsteling om zich als buitenstaander een plaats te veroveren in de meedogenloze filmwereld.

Dat houdt onvermijdelijk in dat je als regisseur talloze compromissen moet sluiten. Navigerend tussen de eisen van studio's, sterren en eigen dromen heeft hij met tomeloos doorzettingsvermogen en durf een naam opgebouwd in de sector van het lowbudget film maken. Na een moeizaam begin heeft hij in twee jaar tijd vier films voltooid. De eerste drie films gingen rechtstreeks naar dvd, zijn nieuwste productie de in de jungle van Costa Rica gefilmde horrorfilm The Lost Tribe wordt waarschijnlijk in oktober in 1200 bioscopen uitgebracht.

Pistol Whipped

De meest amusante anekdotes gingen over de actieheld Steven Seagal. Reiné regisseerde hem in de knokfilm Pistol Whipped. Het is al een hele prestatie om met deze grenzeloze ijdeltuit te werken, om dan ook nog een bezienswaardig product af te leveren vraagt heel wat slimheid. Want na het voltooien van de film ging de ster de montagekamer in om zijn eigen waardeloze versie van de film te maken. Die versie werd door de filmmaatschappij naar het vuilnisvat verwezen, de grap is dat niemand Seagal durft te vertellen dat de versie van Reiné werd uitgebracht.

Er werd ook nog een intrigerend beeld geschetst van de gelaagdheid van het Hollywood systeem. Bovenaan de piramide hebben de advocaten en financiers de macht over het grote geld, aan de onderkant maken duizenden mensen met minimale budgetten films. Het betreft budgetten van 50.000 tot 1 miljoen dollar. Dergelijke producties belanden zelden in de bioscoop, ze worden via dvd uitgebracht. De carrière strategie van Roel Reiné is dan ook om van de bodem geleidelijk omhoog te klimmen. Het is dan van essentieel belang om met minstens tien projecten tegelijkertijd bezig te zijn, want veel projecten halen nooit de eindstreep.

Verrassend trouwens dat zijn twee Nederlandse films The Delivery en Adrenaline sterke visitekaartjes bleken in Hollywood. Goed beschouwd zijn het matige films, die vooral opvallen door met flair gefilmde actiescènes. Maar de Nederlandse acteurs die in slecht Engels houterig acteren zijn geen overtuigend bewijs van zijn kwaliteiten als regisseur.

Toch is het razend knap hoe Reiné met flair een loopbaan weet op te bouwen, terwijl tegelijkertijd menig collega in Nederland mekkert over het gebrek aan geld en over de incompetente filmfondsen. Belangrijkst advies van de no nonsense Roel Reiné aan de aanwezige jonge filmmakers was dan ook: "Pak een camera en ga een film maken."

Ulrik van Tongeren

In Nijmegen op zaterdag 19 april in Filmtheater Lux, worden zes hoogtepunten van het AFFF vertoond.
Amsterdam Fantastic Film Festival van 9 t/m 20 april, Pathe Tuschinski, Amsterdam. Voor het programma zie de website.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Wat vind jij van deze film?

Naar boven

hghg