Mensen zullen weer zelf in weilanden op zoek moeten naar kaalkopjes, want CDA-minister Ab Klink wil de verkoop van paddo's verbieden. Een liefhebber van deze geestverruimende plantjes besluit de politicus te ontvoeren.

door Maarten van Dop

Sommige mensen moeten een lesje geleerd worden. Men kan wel eens gaan denken dat je zo veel macht hebt dat je niets meer van iemand hoeft aan te nemen. Dat er daadwerkelijk zoiets bestaat als een moment dat je niets meer hebt te leren, alles al weet, dat je klaar bent. Dat je zelf niet meer weet of het nou ging om de vorm van autoriteit, of om de inhoud. Dat je vindt dat je tot een oordeel kunt komen, zonder zelf de ervaring te hoeven doormaken.

Daarom besloot ik om minister van Volksgezondheid Ab Klink te ontvoeren en dwangmatig psilocybine-houdende paddestoelen toe te dienen. Dit is wat er gebeurde.

Voor de goede orde: ik heb dit geheel vooral willen benaderen als een soort van wetenschappelijk experiment. Een exacte beschrijving hoe een minister te ontvoeren zou nog wel eens kunnen worden opgevat als een schuldbekentenis, of mensen op ideeën kunnen brengen. Daarom wil ik het erbij laten dat minister Klink op een avond ging slapen en de volgende ochtend wakker werd in een kelder zonder ramen.

Het duurde een week voor de man enigszins bedaarde van zijn verontwaardiging en het leek me niet verstandig hem te laten trippen in die gemoedstoestand. Pas nadat hij doorhad dat hij uit eigen kracht niet kon ontsnappen, dat hij slechts bevrijd kon worden van buitenaf, legde hij zich enigszins gelaten neer bij zijn lot, in de veronderstelling dat deze slechts tijdelijk zou zijn, en werd hij rustig.

Het daadwerkelijk toedienen van de paddo's bleek nog een heel probleem. Zomaar voeren gaat niet. Ik zou hem natuurlijk hebben kunnen voorhouden dat hij zijn vrijlating zou versnellen als hij mee zou werken. Zoals de politie dat doet. Maar daarmee zou ik wel het verassingelement verspelen. En één van mijn onderzoeksvragen was of en wanneer het subject zich bewust zou worden waarvan hij de invloed onderging.

Verwerkt in thee of in een omelet zou het hem ook wel zijn opgevallen. Dus ongeveer een week nadat hij eindelijk eten accepteerde, serveerde ik hem een heerlijke Waldorfsalade, waarin de nootachtige substantie verhuld werd tussen de walnoten, rozijnen en appel. Na een tijdje begon hij te spreken.

"Gossiemijne, ik weet niet wat er met mij aan de hand is hoor! Word ik nou gek? Is jouw waanzin soms besmettelijk? Wil je dan wel even uit mijn buurt blijven! Ah welnee hoor…, ik heb geen hekel aan je of zo. Ik begrijp alleen niet waarom je dit doet. Maar misschien is het nog niet eens zo'n gek idee. Ik was wel toe aan een sabbatical. Zo'n jaartje als minister kan je behoorlijk kapot maken, moet je nagaan hoe gestresst ik wel niet was. Ben, ik bedoel ben. Want voordat je het weet word je ontvoerd door een of andere gek, hè. Hé, geef 's antwoord joh!"

Kaalkopjes

"Oh man wat heb je in godsnaam in die salade gedaan? Aaah ooh aah ik begrijp het al! Hmm, als je nou denkt dat dit gaat helpen… Je hoeft echt niet te denken dat ik nou onder de indruk ben of zo hoor. Alhoewel het waarschijnlijk wel de grootste rotstreek is die iemand mij ooit heeft geleverd. Maar het verandert nergens iets aan. Hoe kan iemand zoiets nou doen? Denk maar niet dat je aan je straf zult ontkomen, rotzak! Je hebt hiermee lelijk mijn fysieke integriteit aangetast, dat begrijp je zeker wel. En je weet wie ik ben! Jou krijg ik nog wel!"

Klink keek in de spiegel die ik expres aan de muur had gehangen. Zijn ogen sperden wagenwijd open, hij begon over zijn gezicht te wrijven, mompelend "wat de hel…", en paniek begon zich meester van hem te maken. Toen gooide hij de spiegel stuk op de grond. De scherven vlogen in het rond in een hels kabaal. Een moment bleef Klink verdwaasd staren naar de chaos door hem aangericht.

Toen raapte hij behoedzaam een scherf op, kwam langzaam omhoog, terwijl hij het stuk spiegel zorgvuldig bestudeerde. Hij richtte zijn blik op mij, en er verscheen een gemene grijns op zijn gezicht. Hij zette de scherf tegen zijn pols en zei: "Als je me niet nu vrijlaat, doe ik het!" Geen reactie. "Ik doe het hoor!" Noppes. "Ik doe het en dan is het allemaal jouw schuld!"

Het was een gok, maar de enigen die echt zelfmoord plegen onder invloed van paddo's hebben over het algemeen al eerder suïcidale neigingen vertoond. En deze man had te veel om voor te leven. Zelfs nu zou hij wel doorhebben hoe hij zelf het voornaamste slachtoffer zou zijn van zijn eigen zelfmoord, dat het mij hooguit een paar extra praktische problemen op zou leveren. Dat er in elk geval niemand meer zou zijn om mij te identificeren en te grazen te nemen.

Dus keek ik dwars door zijn bluf heen. Ik zei: "Je kunt alleen jezelf helpen." Dit deed hem verstommen in zijn schoenen, terugvallen op zijn legerbedje en zijn gezicht verbergen onder zijn armen. Na een tijdje begon hij weer te spreken.

"Toen het budget van de school opnieuw dreigde te worden overschreden, riep de onderwijsmanager weer 's een vergadering bij elkaar. Overlegd moest worden over de vraag waar nu weer op te bezuinigen. Voorheen hadden de schoonmakers zes uur om elke verdieping schoon te maken. Dat was al terug gebracht tot drie en nu, zo werd besloten, moesten de verdiepingen in anderhalf uur schoon gemaakt worden. De manager kon niets anders verzinnen. Voor de docenten was de oplossing duidelijk, maar toch zeiden ze niks. Want de beste bezuiniging was natuurlijk het ontslag van de manager."

Hij barstte uit in een onbeheerst lachen. "209 miljoen extra voor de Joint Strike Fighter? Is toch geen enkel probleem. Doen we zo. Maakt niet uit dat niemand meer iets wil terugbetalen straks, als ik eenmaal in de raad van commissarissen van Stork zit. We hadden gewoon niet gedacht dat we zouden moeten kiezen tussen CDA normen en waarden aan de ene kant en de volksgezondheid aan de andere. Ja! Ja ja ja! Het was een politieke beslissing! Ben je nou blij? Is dat wat je wilt horen? Het helpt geen zier. Ik krijg alleen maar een hoop gezeik over me heen. Iedereen in dit kutland moet de hele tijd maar eigenwijs lopen wezen. Waarom kunnen mensen niet gewoon doen wat ze verteld wordt, zonder meteen tegen te gaan lopen sputteren? Ik bedoel, dat is toch wel doorgeschoten democratie hoor."

[Politici verkeren in een constante haat-liefde verhouding met democratie. Het is de hand die ze voedt, en de hand die ze slaat. Als je denkt dat democratie niet werkt, nee inderdaad, want het is een levenloos gegeven. Democratie kan alleen maar meewerken. En politici leven bij de gratie van crises.]

"Echt, heus, ik wil niet liegen. Het is niet iets wat ik wil doen, liegen. Maar je wordt erin meegesleept, hè. Als je de dingen niet naar je hand zet, kom je nooit verder. Het spijt me voor de slachtoffers die ik heb gemaakt. Dorien Pessers. Thijs Janssen. BOZ. NVZ. CNV. Het is nou eenmaal een gegeven dat je alleen hogervorst [(…) zwijgt even en kijkt me schuldbewust aan], ik bedoel hogerop komt, door op andere mensen te gaan staan. Kan ik toch niet helpen dat het zo werkt? Je moet bereid zijn om vijanden te maken. Tien jaar aan de politieke top en je houdt geen vriend meer over. Ja schijnvrienden, schijtvrienden die je je ergste vijand nog niet zou toewensen. Maar ik doe het allemaal voor een hoger belang. Nee dat is niet waar. Ik doe het voor mezelf."

Klink barstte uit in een onbedaarlijk janken. Na een tijdje ging hij verder, al huilende: "Er was eens een chirurg die weigerde om nog langer beleidsmakers te behandelen. Ik heb die nachtmerrie ook al eens gehad: ze rijden me de OK in en terwijl de chirurg zijn slagersmes tegen de slijpstaaf slaat, zegt hij met een grote grijns: 'Zo, gaan we nu eens even meneertje Klink onder handen nemen.' En ik zeg: 'Dat is niet in het belang van de patiënt!' En de zuster zegt: 'Nee, dit is op speciaal verzoek van de verzekeringsmaatschappij.' En alles wat ik nog kan uitbrengen is: 'Maar ik ben de verzekering altijd trouw geweest…' voordat ik wegzak in de anesthesie. Ik zie nog net hoe de dokter uithaalt met zijn gigantische mes. En dan schrik ik wakker, hè. Kijk zo: WHAAAAAAAAA!"

Omdat Klink niet meer wilde kalmeren, heb ik hem 1000 mg vitamine C toegediend en binnen vijf minuten was hij eruit. Eigenlijk verbaast het me niets dat Klink slechts een bad trip kon ontvangen. Ik had het kunnen weten. Voor de zekerheid heb ik alles opgenomen op video, en mocht ik nog vervolgd worden, dan zal ik niet nalaten de beelden in de openbaarheid te brengen. Tuurlijk draagt dat dan bij aan mijn veroordeling, maar is dat echt wat je wilt, Ab? Als deze video eenmaal het internet heeft bereikt, doe je d'r nog maar weinig aan.

De politieke partij waarvan constant de vuile was op straat komt te liggen, hetzij door protesterende partijleden, hetzij door vijandige media, verliest de electorale aanhang nodig om nieuwe verkiezingen aan te durven. Omdat die partij zwak lijkt. De politieke partij die eenheid uitstraalt, omdat het de gelederen krampachtig gesloten houdt, elk dissident geluid effectief smoort, en hoogmoedig probeert het gehele volk te bekeren tot de eigen moraliteit, weet daarentegen haar electorale aanhang te handhaven. Omdat die partij sterk lijkt.

De vraag nu is: wat zal zich eerder aandienen? Het paddoverbod of de val van deze coalitie. Niet dat het iets uitmaakt, want je moet wel een achterlijke toerist zijn als je paddo's alleen maar in de smartshop weet te vinden.

Dit verhaal is gefingeerd en opgedragen aan de vrijheid van meningsuiting.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg