Venus gaat over oud worden, over in het voorportaal van de dood staan. Omdat de Britse acteur Peter O'Toole de hoofdrol speelt, wekt dat verwachtingen. De man heeft namelijk het acteertalent, de uitstraling en heel belangrijk de zelfspot om er niet een jankerig verhaal van te maken.

Londen, hartje winter. O'Toole speelt Maurice, een acteur van de oude stempel, die ondertussen aan zijn laatste kunstjes toe is. Hoewel hij voornamelijk veroordeeld is tot onnozele bijrolletjes, doet de oude schavuit dat met flair en humor. In de film kan ieder karwei zijn zwanenzang zijn. Evenals in het echte leven, want de legendarische karakteracteur is ondertussen 74 jaar geworden. Toch moet hij blijkbaar hard werken om te overleven, want sinds Venus werkt hij aan minstens zes nieuwe producties mee. 

Venus is een kleine film met een groot hart, het is een amusante mijmering over oud worden en dood gaan. Samen met Ian, zijn beste vriend gespeeld door de sublieme Leslie Phillips (82) en Richard Griffiths (59), beiden acteurmaatjes in de film, wordt er sarcastisch gedaan over het ouder worden, met grappige terzijdes over de pilletjes die ze moeten slikken om niet dood neer te vallen.

Maurice neemt het nichtje van Ian onder zijn vleugels, om haar onder meer wat cultuur bij te brengen. Jessie (Jodie Whittaker), een begin twintiger, is niet bepaald een breekbaar vogeltje: het is een volkse meid, vuilgebekt, en gezegend met een stevige dronk. Toch raakt de ouwe baas in extase door haar jeugd. Als Jessie een goeie bui heeft, mag hij haar voorzichtig betasten.

Het zal nu klinken alsof Venus gaat over een vieze ouwe man, maar de quasi seks is tragikomisch en pijnlijk tegelijkertijd. In essentie gaat het verhaal veeleer over de moeizame weg om vriendschap te vinden. Regisseur Roger Michell maakte in 2003 samen met zijn scenarioschrijver Hanif Kureishi al The Mother, een film over een seksuele relatie tussen een oudere vrouw met een jonge klusjesman. In The Mother probeert een ouder wordende vrouw haar ingeslapen seksualiteit nieuw leven in te blazen.

Vertellingen over relaties met een groot leeftijdsverschil kunnen taboe doorbrekend zijn. The Mother is dat zeker, Venus schuifelt eerder voorzichtig om de hete brei heen, en de zwartgallige humor zorgt ook voor meer afstand. Onder de koddige oppervlakte raakt Venus echter aan een essentiële waarheid over het oud worden: de geest wil wel, maar het lichaam laat je nou eenmaal in de steek.

De prostaatoperatie die Maurice moet ondergaan, helpt trouwens ook niet. Wie anders dan Peter O'Toole kan zo'n stervende acteur met de juiste mengeling van warmte en zelfspot neerzetten. Hij heeft er zijn achtste Oscar nominatie mee gewonnen, het beeldje ging echter aan hem voorbij.

Wat de film extra spankracht geeft is dat het personage wat hij speelt dicht bij hem moet staan. De briljante zelfspot van de ijdele personage Maurice moet naadloos aansluiten op de ijdele O'Toole in het dagelijkse leven. Dat maakt zijn vertolking aangrijpend, grappig en onvergetelijk. Deze rol zou wel eens de laatste grote rol van de acteur kunnen zijn. Venus gaat behalve over vriendschap ook over de pijn van het afscheid nemen en doet dat met een onweerstaanbare grandeur en warmte.

Ulrik van Tongeren

Venus (A-Film), nu in de bioscoop

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg