| www.ravagedigitaal.org |
1ddRavagedigitaal
07-12-07 d |
|
|
Europese burgemeesters op wiens grondgebied Amerikaanse kernwapens liggen opgeslagen, vragen in een opiniestuk dat deze verwijderd worden uit hun gemeente. "Een mogelijkheid voor de NAVO om voor een nieuw defensiebeleid te kiezen zonder kernwapens."
Met het verdrag werden nucleaire en conventionele, vanaf de grond gelanceerde ballistische- en kruisraketten met een bereik van 500 tot 5.500 kilometers, afgeschaft. Na de in het verdrag genoemde deadline, 1 juni 1991, waren er in totaal 2.692 van dergelijke wapens vernietigd: 846 door de VS en 1846 door de Sovjet-Unie. Het INF-verdrag kwam tot stand na jaren van hoogspanning tussen de VS en de Sovjet-Unie. Het maakte een einde aan de plaatsing van kruisraketten in de NAVO-lidstaten België (Florennes), Duitsland (Mutlangen), Italië (Comiso), Nederland (Woensdrecht) en het UK (Greenham Common en Molesworth). De kruisraketten hadden voor de grootste massademonstraties ooit in onze westelijke hoofdsteden gezorgd. Nucleaire vernietiging bedreigde het voortbestaan van de mensheid. Het INF-verdrag betekende het begin van een tijdperk van ontspanning tussen de Sovjet-Unie en het Westen. December 1989, tijdens de top van Malta, verklaarden Gorbatsjov en George Bush de Koude Oorlog officieel als beëindigd. De Koude Oorlog was een periode waarin Europa werd opgedeeld tussen de transatlantische militaire alliantie van de NAVO en het Warschaupact, de militaire alliantie van de Sovjet-Unie met Bulgarije, Tsjecho-Slowakije, Oost-Duitsland, Hongarije, Polen en Roemenië. Het Warschaupact werd officieel ontbonden op 1 juli 1991, spoedig na het einde van de Koude Oorlog. De Sovjet-Unie trok zijn kernwapens terug uit de Oekraïne en Wit-Rusland, thans onafhankelijke staten. Jammer genoeg gaf de NAVO geen vervolg aan de acties van Rusland en bleven er Amerikaanse tactische kernwapens gestationeerd in verscheidene NAVO-lidstaten: België, Duitsland, Griekenland, Italië, Nederland, Turkije en Groot-Brittannië. De VS is daarmee de enige kernwapenstaat die kernwapens op het grondgebied van niet-kernwapenstaten heeft opgesteld. Voor velen is dat strijdig met de geest van de Artikelen I & II van het nucleaire Non-Proliferatie Verdrag (NPV).
De meeste van deze kernwapens zijn militair overbodig geworden. Vanwege hun kleine bereik, kunnen zij alleen doelen binnen de nieuwe lidstaten van de EU bereiken. Het lijkt er op dat ze geen militair maar vooral een politiek doel hebben, dat wil zeggen, je voordoen als trouwe bondgenoot van de kernwapenstaten. Over deze kernwapens wordt politiek erg geheimzinnig gedaan. Vragen door parlementsleden in de betrokken landen worden steeds noch bevestigend noch ontkennend beantwoord, het officiële beleid van de NAVO. Dit maakt het natuurlijk erg moeilijk, zo niet onmogelijk, om een eerlijk democratisch debat te voeren. Een
internationaal onderzoek van Greenpeace in 2006 Wij weten dat de oorlog in Irak is ontstaan om niet-bestaande massavernietigingwapens. Wij weten echter niets over de kernwapens, met een kracht van duizenden Hiroshima-bommen, die in onze eigen nabijheid zijn opgeslagen. Hetzelfde Greenpeace-onderzoek toont aan dat zodra mensen weet hebben van de aanwezigheid van VS-kernwapens op hun grondgebied een grote meerderheid wil dat deze worden teruggetrokken. Op 8 Juli 1996 besliste het Internationale Gerechtshof (ICJ) in Den Haag dat er een wettelijke verplichting bestaat om in goed onderling vertrouwen te onderhandelen over kernontwapening in al zijn aspecten. Hier verwees het ICJ duidelijk naar Artikel VI van het Non-Proliferatie Verdrag uit 1968. Het NPV, dat door 188 staten is ondertekend, beperkt zich immers niet alleen tot de aandacht voor de verspreiding van kernwapens naar landen als Iran. Het NPV verplicht kernwapenstaten om volledige kernontwapening na te streven. In Artikel VI valt te lezen: 'Er bestaat een verplichting om te goeder trouw te onderhandelen en om nucleaire ontwapening in al zijn aspecten tot stand te brengen'. Het gebrek aan bereidheid van de kernwapenstaten om te onderhandelen over een verdrag dat kernwapens verbiedt, is frustrerend voor vele regeringen.
Decennia lang heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties nucleaire ontwapeningsresoluties met grote meerderheden goedgekeurd. De VS, Israël, Frankrijk en Groot-Brittannië hebben zich echter altijd verzet tegen dit streven naar volledige kernontwapening. Vorig jaar kondigde de VS plannen aan voor het maken van zogenaamde 'betrouwbare vervangbare kernkoppen'. Dit jaar kondigde Groot-Brittannië de vervanging van hun nucleaire Trident-systeem aan, terwijl Frankrijk haar nieuwe kernraket, de M-51, test. Kofi Annan verklaarde tijdens één van zijn laatste toespraken als secretaris-generaal van de Verenigde Naties: "Terwijl regeringen samenwerken rond vele internationale bedreigingen, is er een domein waar er een totaal gebrek is aan een gemeenschappelijke strategie en dan nog dat wat de grootste bedreiging vormt: het domein van nucleaire wapens." Annan verklaarde verder: "Wij zijn in slaap gevallen tijdens het besturen van een snel voortbewegend vliegtuig. We moeten ontwaken en snel de controle weer in handen nemen. Een vliegtuig kan slechts in de lucht blijven als beide vleugels in orde zijn. Wij kunnen helaas niet kiezen tussen non-proliferatie en ontwapening. Wij moeten beide zaken snel de aandacht geven die ze vereisen." Tijdens het hoogtepunt van de Koude Oorlog was er reeds de roep om een kernwapenvrije wereld. Op 15 januari 1986 stelde Gorbatsjov voor om alle kernwapens, inclusief de INF-raketten in Europa, te verbieden tegen het jaar 2000. Dit voorstel werd afgewezen door de VS. Nochtans, twintig later jaar, op 4 januari 2007, riepen Henry Kissinger, Sam Nunn, William Perry en George Schultz op tot volledige kernontwapening in de Wall Street Journal. Zij vragen om dringend werk te maken van een kernwapenvrije wereld. Zij beschouwden nucleaire afschrikking aanvaardbaar tijdens de Koude Oorlog, maar vandaag de dag vinden ze het achterhaald en zelfs een toenemend gevaar. Op
de twintigste verjaardag van het INF-verdrag, is het onze taak praktische
stappen te zetten in de richting van de De NAVO-landen België, Groot-Brittannië, Duitsland, Italië, Nederland en Turkije hebben de plaatsing van de Amerikaanse kernwapens op hun grondgebied toegelaten. Het NAVO-lidmaatschap verplicht hier echter niemand toe. Griekenland bijvoorbeeld verwijderde in 2001 de Amerikaanse kernwapens van haar grondgebied. Laten we het stuur van het door Annan beschreven vliegtuig resoluut in handen nemen en de overblijvende kernwapens uit de Koude Oorlog verwijderen. Een mogelijkheid voor de NAVO om voor een nieuw defensiebeleid te kiezen zonder kernwapens.
Europese
burgemeesters met Amerikaanse kernwapens op hun grondgebied. Mr.
Stefano Del Cont, Aviano, Italië (50) Voorzitter Dr. Tadatoshi Akiba, Hiroshima, Japan Vice-voorzitters
hghg
|