Sextet van Eddy Terstall heeft de wervende ondertitel meegekregen dat het een goedkope seksfilm betreft. De episodenfilm is bedacht als een politieke incorrecte aanval op sekstaboes. Tevens zou het een sneer zijn naar het dogmatisch religieus denken.

Dat zijn veelbelovende uitgangspunten, maar heeft Terstall het lef om écht heilige huisjes omver te trappen? Want er was ook nog deze zomer de zowel pijnlijke als koddige politieke soap rond Terstall en Eshan Jami. Jami met zijn comité voor ex-moslims die door vooraanstaand PvdA-lid Terstall begeleid moest worden om zijn antimoslim-toon te matigen en de jongeling ideologisch binnenboord te houden. Uit deze affaire kan opgemaakt worden dat de schoenmaker beter bij zijn leest kan blijven. Of het waar is dat Terstall stopt met film maken en aan een carrière als politicus begint, moet nog blijken.

Buiten dit alles is de regisseur ondertussen begonnen aan de opnamen van Vox Populi. Deze film wordt omschreven als een komedie over het populisme in de Nederlandse politiek en het opportunisme van de politici. Dit derde deel maakt onderdeel uit van een trilogie die begon met zijn Simon, het bejubelde homo-euthanasie drama van drie jaar geleden. Simon gaat de taboes over euthanasie en homoseksualiteit te lijf, Sextet poogt het seksleven van de hedendaagse Nederlander in beeld te brengen, en Vox Populi pakt het opportunisme van de hedendaagse politiek aan.

En nu heeft Sextet, na een moeizame wordingsgeschiedenis van zes jaar, eindelijk de bioscoop bereikt. Uit Sextet en de overige films van de regisseur blijkt dat hij zeker geen grensverleggende provocateur is. Er zitten in Sextet wel provocerende teksten en situaties, maar het is zeker niet de beloofde taboebreker. De antireligieuze opmerkingen zitten er bijvoorbeeld wel in, maar voorzichtig verstopt in de brei van grappen en grollen.

Zodoende kan er getwijfeld worden aan de gevraagde moed en durf van de regisseur. Hij is niet de man voor een pittige aanval op de religieuze normen en waarden van de orthodoxe moslimcultuur. De kwaliteiten van Terstall liggen op andere gebieden, hij schrijft spitse dialogen en weet op de een andere manier altijd een onderhoudende rolprent te maken.

De zes seksverhalen in de film zijn ingebed in een raamvertelling over een seksuologe. Tussen de filmpjes door geeft een Vlaamse Filmacademieleraar, gespeeld door Gene Bervoets, ironisch bedoeld commentaar op Sextet. Met het kritische commentaar over de vorm van de film dekt de regisseur zich opzichtig in. Het is overigens een genot om de schromelijk onderschatte Vlaamse acteur Gene Bervoet aan het werk te zien als enigszins cynische docent.

Een van de episodes in Sextet gaat over een lesbisch koppel, dat ongetwijfeld niet op de goedkeuring van de Meiden van Halal kan rekenen. Het levenslustige stelletje wil kennis maken met hun Marokkaanse buren. Dat blijken toevalligerwijs vooruitstrevende moslims te zijn. De vrouw draagt geen hoofddoek en de man blijkt een uiterst tolerante moslim te zijn. Dit is een plezante wensdroom en politiek correct.

Wat de episode met Jan Mulder zou moeten zeggen over de seksuele moraal in Nederland is onduidelijk. De tragisch komische ontmoeting van Mulder met een bloedmooie jonge vrouw, en nota bene in het Gronings gesproken, is vooral tenenkrommend slecht geschreven en geacteerd.

Met deze episode die een persiflage van de romantische Franse film probeert te zijn, komt even de traditionele Terstall om de hoek kijken. Hierin jaagt Dirk Zeelenberg achter een piepjonge droomvrouw aan, dat alleen op hartzeer kan uitlopen. Het is een ontwapenend filmpje en de enige episode die een afgeronde indruk achter laat. Het satirische vuurwerk moet dan vooral komen van de lesbiennes en een hilarisch animatiefilmpje over een gigantische penis en een prostituee.

Ook niet te versmaden is de episode met Tygo Gernandt waarin de seksuele waarden en normen van de Middeleeuwen worden aangestipt. Dit droogkomische fragment had wat langer mogen zijn. Sextet laat trouwens een enorme parade van bekende acteurs en mediapersoonlijkheden zien, inclusief Dieuwertje Blok in een bedscène.

Sextet is amusant en onderhoudend, maar ontbeert werkelijke scherpte en onverbloemde eerlijkheid. Alles bij elkaar opgeteld maakt de film niet de beloofde politieke incorrectheid waar. Terstall draait toch te voorzichtig om de hete brei heen. De film past wel mooi in dit rommelige en verwarrende tijdsgewricht van bimbo’s en boerka’s.

Ulrik van Tongeren

Sextet (Cinema Delicatessen) vanaf 13 september in de bioscopen.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg