Rond de 250 films worden jaarlijks in de Nederlandse bioscopen uitgebracht. Dat lijkt veel, in andere landen is dat nog veel meer. Nederlandse filmliefhebbers moeten geduld hebben want veel van de beste films die in 2007 voltooid en uitgebracht werden, wachten hier nog op een bioscooprelease.

Begin volgend jaar komen eindelijk films als No country for old men (Joel en Ethan Coen), There will be blood (Paul Thomas Anderson) en The Darjeeling Limited (Wes Anderson) in de bioscopen. Het aankomende Internationale Film Festival Rotterdam speelt natuurlijk een belangrijke rol in de lancering van een flink aantal belangwekkende films. Hopelijk belanden producties die voor de distributeurs commercieel dubieus lijken, alsnog in de bioscoop of filmhuis.

Desondanks waren er genoeg boeiende en fraaie films te bewonderen, hier tien favorieten:

1. Zodiac (David Fincher) Met deze bijzondere film over een seriemoordenaar bewijst Fincher ten overvloede zijn klasse. In een semi-documentaire stijl heeft hij een beklijvende en spannende rolprent gemaakt over drie mannen die obsessief achter een seriemoordenaar aanjagen;

2. Michael Clayton (Tony Gilroy) Opvallende debuutfilm van scenarioschrijver Gilroy toont de smerige praktijken van advocatenkantoren in Amerika. Het is een fraaie metafoor voor 'zaken doen'. George Clooney levert een uitstekende acteerprestatie als Michael Clayton;

3. Sicko (Michael Moore) Een woedende aanklacht tegen de erbarmelijke staat van de Amerikaanse gezondheidszorg, samengebald met de juiste mengeling van humor en alledaags drama. Er valt het een en ander aan te merken op Moore, maar zolang hij dergelijk briljant werk blijft afleveren, hoeft er niet geklaagd te worden;

4. Nue propriété (Joachim Lafosse) Indringend familiedrama met een briljante Isabelle Huppert in de moederrol, onvergetelijke eetscènes tekenen dit ontwrichte gezin;

5. Mons fils a moi (Martial Fougeron) Alweer een pakkend familiedrama met een eveneens fantastische Nathalie Baye als bezitterige, neurotische moeder;

6. La Marea (Martinez Vignatti) Het bewijs dat met minimale middelen een maximaal resultaat bereikt kan worden. Een aangrijpende vertelling over hoe een vrouw na het verlies van haar echtgenoot en zoon, dit probeert te verwerken in een kille uithoek van Argentinië;

7. Adam's Apples (Anders Thomas Jensen) Gitzwarte Deense komedie over een priester die een neonazi probeert te bekeren, zowel ingetogen als uitzinnig vormgegeven en geacteerd;

8. Drama/Mex (Gerardo Naranjo) In een ranzig Acapulco worden twee koppels belicht, sublieme acteerprestaties van de grotendeels amateur-acteurs zorgen voor een meeslepend beeld van hedendaags Mexico;

9. Ex Drummer (Koen Mortier) Heerlijk, duistere, en onaangename hellegang met onvergetelijk onsympathieke personages; deze Vlaamse film roept herinneringen op aan het literaire meesterwerk Reis naar het einde van de nacht van Céline;

10. Once (John Carney) Een film die uit het niets lijkt te komen. Het ongewoon realistisch liefdesverhaal over een Ierse muzikant en een Tsjechische immigrante is doorspekt met schitterende muziek.

Beste niet in de bioscoop uitgebrachte film:
Une Vieille Maîtresse (Catherine Breillat).

Beste Nederlandse films: Duska (Jos Stelling), Tussenstand (Mijke de Jong), Wolfsbergen (Nanouk Leopold) en Papa is weg… en ik wilde nog wat vragen (Marijn Frank). De eerste drie films kwamen negatief in het nieuws omdat ze genadeloos flopten; voor de kleinere, artistieke Nederlandse film is blijkbaar geen plaats meer. De vierde Papa is weg… betreft een eindexamenfilm van de Nederlandse Film en Televisie Academie. Dit ontroerende familieportret maakt nieuwsgierig naar de artistieke toekomst van Marijn Frank in het wonderlijke filmland Nederland.

Ulrik van Tongeren