Een stralende DAG

Dinsdagavond rond een uur of zeven, Centraal Station in Amsterdam, perron 10. De coupé ligt bezaaid met wegwerpkrantjes, met titels als Spits!, Metro en DAG. De Pers ontbreekt nagenoeg, die schijnt door de meeste treinreizigers mee haar huis genomen te worden. De uitgever is daar niet blij mee, want hoe meer mensen De Pers en diens advertenties lezen, de beter. Het personeel van de ingehuurde schoonmaakploeg van de NS tilt zich onderwijl een breuk aan het oud papier, je zou er medelijden mee krijgen.

Is dat nou een aanwinst binnen het medialandschap, die gratis krantjes? Gelet op de papier- en inktverspilling zou je zeggen van niet. Inhoudelijk is het in de meeste gevallen huilen met de pet op. Trendsetters Metro en Spits! bevatten vooral ANP-berichten, die de vorige dag al op internet hebben gestaan. Deze week verscheen DAG, een voorlopig dieptepunt binnen dit segment waar ik verder liever geen woorden aan vuil maak. De Pers daarentegen, dat sinds een half jaar bestaat, pakt het origineler aan, met beduidend meer interviews en achtergrondartikelen.

Wat de vijfdaags verschijnende kranten met elkaar gemeen hebben, is dat ze goedkoop worden geproduceerd en gratis kunnen worden verspreid op basis van contracten met bedrijven die erin adverteren. En dat zijn met name de telecombedrijven. DAG, een initiatief van KPN en PCM Uitgevers, gaat hierin het verst. De 'krant' maakt onderdeel uit van een groter multimediaal platform. Naast de papieren versie is er een website en is het DAG–nieuws via mobiele telefoons te bekijken. Onder artikelen in de krant verschijnen sms–codes waarmee lezers een filmpje over het onderwerp kunnen opvragen op hun mobiel.

Het idee achter DAG is, net zoals Talpa en andere commerciële media vandaag de dag, om meer het internet en vooral de mobiele telefoon te gaan benutten. Bij dit soort media hebben de telecombedrijven een dikke vinger in de pap. Met als achterliggend doel dat de consument de nieuwste snufjes op het gebied van telecommunicatie in huis haalt, en vooral ook vaker. Die laatste snufjes tref je aan in elke editie van DAG, in de vorm van advertenties van bijvoorbeeld Vodafone, KPN en Nokia.

De beeldvoorziening op je mobieltje wordt mede mogelijk gemaakt door UMTS, een term voor elektromagnetische straling die intensiever is dan GSM. Het aantal GSM- en UMTS-zendantennes in Nederland is de laatste jaren explosief toegenomen. De klachten van burgers daarentegen ook. Veel mensen die rond een UMTS-antennepost wonen ondervinden last van de straling, in de vorm van hoofdpijn, misselijkheid, stress, etc.

Omdat er nog steeds geen wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar de gezondheidsaspecten van mens en dier die langdurig bloot worden gesteld aan elektromagnetische straling, getuigt het laten plaatsen van met name de UMTS-zendmasten van zeer onverantwoordelijk gedrag van de overheid. Vergelijkbaar met het asbest uit het verleden. Economische aspecten, u raadt het al, voeren hierbij de boventoon. Bladen als DAG zouden enkel al om gezondheidsredenen uit de markt geprezen moeten worden. Daarmee doen we de schoonmakers van de treinen ook een groot plezier.

Alex van Veen

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg