ALSNOG ONDIEP

Op 11 maart schoot een motoragent de 54-jarige Rinie Mulder uit de Utrechts wijk Ondiep op vijf meter afstand dood. De kogel doorboorde zijn hart. De agent, samen met een collega op de plek des onheils, zou zich bedreigd hebben gevoeld door de man die op een mes gelijkend voorwerp in zijn hand droeg. Heeft het slachtoffer hiermee de agent bedreigd? Als je al schiet, waarom dan niet in het been? En dragen agenten voor dit soort situaties tegenwoordig geen pepergas aan de gordel? Wat stond die collega motoragent eigenlijk te doen?

Vragen waar we nooit een eerlijk antwoord op zullen krijgen. Want het onderzoek naar de toedracht van de schietpartij ligt 'veilig' in handen van de rijksrecherche, "om de onafhankelijkheid te waarborgen", aldus het openbaar ministerie (OM) daags na het incident. Terwijl iedereen weet dat de rijksrecherche een verlengstuk is van het OM. Overigens werd het vuile werk pal na de 'moord' uitgevoerd door de recherche van de politie Utrecht. Die mochten de sporen uitwissen, de verkeerde getuigen verhoren, om hun collega te beschermen.

Dat er die nacht rellen uitbraken in de wijk was een meer dan logisch gevolg van het dramatische voorval op de hoek van de Boerhaavelaan met de Thorbeckelaan. De woede van zo'n 150 buurtbewoners richtte zich tegen de politie. Agenten en de later op de avond opgetrommelde ME werden bekogeld met stenen. Het voormalige politiebureau in de wijk, kliko's, dienstfietsen en een auto werden in brand gestoken. Ruiten van leegstaande woningen moesten het ontgelden.

De autoriteiten onder aanvoering van burgemeester Annie Brouwer (PvdA) speelden van meet af aan een uiterst bedenkelijke rol. De politie bracht al snel in de media het bericht in omloop al zouden her en der in het land hooligans zich verzamelen om naar Utrecht af te reizen. De pers, die normaliter feiten behoort te checken, stonk erin. Luttele dagen later zou blijken dat het door korpsbeheerder Brouwer in omloop gebrachte bericht nergens op gebaseerd bleek: een bewuste poging om de opstand in de buurt te criminaliseren en neer te slaan. En het heeft gewerkt.

Want het gevolg was wel dat de buurt daags na de spontane rellen op slot ging, om nieuwe ongeregeldheden met 'hooligans' te voorkomen. Ondiep werd een veiligheidszone, waarvan de inwoners voor de rest van de week met pasjes de hekwerken mochten passeren. Een ongekende en schandalige reactie, met als doel om het volk af te straffen voor een terechte en logische woedeuitbarsting nadat een van hen was omgekomen, nota bene door toedoen van een instantie die juist over hun veiligheid zou moeten waken.

Zo mogelijk nog kwalijker was de rol van de massaal aanwezige pers. In plaats van de feiten over het 'hooligansverhaal' te checken, speelde men (onbewust) het criminaliseringsspel van de lokale autoriteiten mee. De meeste media vonden het logisch dat de buurt werd afgegrendeld, om nieuwe ordeverstoringen te voorkomen. Geen kwaad woord over de onorthodoxe maatregel, die de vrije doorgang voor de bewoners en hun privacy gedurende een kleine week ernstig belemmerde. Cameraploegen ter plekke deelden ons dagelijks mee dat de rust ook vandaag weer werd bewaard dankzij de afzettingen.

Brouwer heeft zodoende met haar vuile machtsspel bereikt wat ze bereiken wilde: met het in omloop brengen van een wild verhaal over hooligans, met als doel angst te creëren en het protest te criminaliseren, leek het plaatsen van de afzettingen met ME op elke hoek een te billijken besluit. Bovenal is zij er zodoende in geslaagd om de zaak waar het uiteindelijk allemaal om ging, het doodschieten van Rinie Mulder door een van haar agenten, naar de achtergrond te verplaatsen. Waarmee maar weer eens dubbel en dwars is aangetoond dat de overheid het geweldsmonopolie in al haar facetten in eigen hand heeft.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Reageer op dit bericht

Naar boven

hghg