Print
deze pagina 
|
Eerdere recensies: 02-03-08
|
www.ravagedigitaal.org
A
Memory Lasts Forever (Klik op foto voor uitvergroting)
De kunstenares Althea Thauberger werkt in haar werken nauw samen met mensen die geen of weinig ervaring hebben met acteren, zingen of wat dan ook voor andere kunstvormen. In haar zorgvuldig gecomponeerde video's weet zij door de filmset met belichting, kleurgebruik en camerastandpunten een professionele setting te creëren.
In het jongste kunstproject Zivildienst ≠ Kunstprojekt werkt zij samen met Duitse jongens die vervangende dienstplicht doen. Op steigers in een oud gebouw laat zij hen verschillende theatrale handelingen verrichten. In klassiek zwart-wit worden deze handelingen mooi gefilmd, maar door de onervarenheid wordt de professionele sfeer wreed doorbroken.
Zivildienst
≠ Kunstprojekt (Klik
op foto voor uitvergroting)
Hetzelfde geldt voor de video A Memory Lasts Forever waarin Amerikaanse tienermeisjes al kletsend en giechelend aan een zwembad zitten en om de beurt een lied ten gehore brengen. De filmset heeft een hoog Hollywood-gehalte en de cameravoering varieert van registrerend tot MTV-achtig. Ondanks dat krijg ik toch het gevoel dat ik naar een musical zit te kijken die wordt uitgevoerd in een aula van een school op het eindejaarsfeest.
Nee, indringender zijn de beelden van liederen die het Murphy Canyon Choir, een groep vrouwen van militairen die zijn gelegerd in San Diego, de grootste militaire basis in Amerika, ten gehore brengen. In samenwerking met een professionele componist schreven ze een reeks liedjes die ze uitvoeren voor een gemengd publiek van militairen en kunstliefhebbers.
Een van de liedjes begint als volgt: 'I am the wife of a hero/The pain I feel/You'll never know/I am his wife/and I pray for his life/the wife of a hero.' Hoe groot is de trouw die deze vrouwen hebben beloofd aan hun man, die zijn leven op de waagschaal legt voor Volk en Vaderland?
Murphy
Canyon Choir (Klik
op foto voor uitvergroting)
Groots is de video Northern. De film is het resultaat van een samenwerking tussen de kunstenaar en een groep bomenplanters in Alberta (Canada), die maanden achtereen doorbrachten in een afgelegen en geïsoleerd kamp om te proberen een bosgebied dat aan grootschalige houtkap ten prooi is gevallen, nieuw leven in te blazen. Veel meer wil ik er niet over kwijt, want de verrassing leidt tot een prachtig authentiek kunstbeeld.
Althea Thauberger slaagt er goed in om met kunstzinnige middelen aan te sluiten bij de belevingswereld van de mensen waarmee zij samenwerkt. Al is het conflict dat dit met zich meebrengt - amateurisme versus professionalisme - in het ene videoproject beter geslaagd dan in het andere.
Jan Kees Helms
Althea Thauberger: Alone Again (In the Likeness of Life). Expositie t/m 25 februari in de BAK, Lange Nieuwstraat 4 in Utrecht, entree € 2,50. Te bezichtigen op wo. t/m za. van 12.00 tot 17.00 en zondags van 13.00 tot 17.00 uur.
- - - - - - - - - - - -
-
- - - - - - - - - - -
Reageer
op dit artikel
January 22, 2007 at 02:00:31pm
Thomas, Email, Web Site
Hey
Supergoed artikel, ik hoop op veel actie en reactie van mensen die iets voor dit dorpje kunnen betekenen, of beste mensen kom gewoon zelf s kijken naar de huidige toestand.
En trek je niet te veel aan van die discussies over Vrijbuiter, die mensen betekenen uiteindelijk 3 x niks voor de dagelijkse gang van zaken in het dorpje en hebben vooral geluk gehad dat ze met hun vrij marginale clubje erin geslaagd zijn van de gemeente een gedoogstatus voor het schooltje te krijgen dat ze gekraakt hebben. Maar dat wordt ondertussen uitgebaat door een VZW die geen banden met Vrijbuiter heeft.
En wat de Roma's betreft, het is pas na hun komst dat de gemeente in actie is geschoten tegen de 'krakers'. Het zijn ook, toevallig waarschijnlijk
, zij die als eerste werden opgepakt/uitgezet. De gemeente Beveren kon het al niet goed hebben dat hier alternatieve/arme mensen kwamen wonen laat staan mensen met een ander kleurtje. Dus ja als je geen papieren hebt is Doel momenteel niet je voorkeursbestemming denk ik, maar anders... een klein paradijs 
January 22, 2007 at 12:35:55pm
Peter Barton, Email, Web Site
Hoihoi, ik kan je vertellen dat de door jou bedoelde Vrijbuiters en Roma inderdaad zijn vertrokken, die hebben zich voornamelijk laten wegschrikken door de gemeente. De huizen die zij hebben achtergelaten staan momenteel leeg.
January 21, 2007 at 10:25:17pm
Sabine, Email, Web Site
Bedankt Peter, hopelijk draagt jouw artikel bij aan de wederopbouw van ons dorp.
January 21, 2007 at 10:02:46pm
Flip, Email, Web Site
Toen ik de aankondiging van het artikel zal was ik direct
geinteresseerd. Ik ken Doel namelijk van de discussies over links en
rechts, over al dan niet fascistische 'eco-anarchisten' en van dat
incident waarbij linkse en rechtse activisten tijden een milieuactie
bovenop een graafmachine met elkaar op de vuist gaan, nadat ze er
daarvoor net gezamenlijk op zijn geklommen. Vooral de betrokkenheid van
dubieuze personen van de Vrijbuiter bij, het in het artikel wel
genoemde, Doel2020 was in het verleden reden voor veel discussie en
splitsingen.
Later was Doel in het nieuws vanwege de vele Roma die er een onderkomen
hadden gevonden en over de spanningen die dit gaf met de oudere krakers.
Maar bovenstaand artikel is niets over dit alles terug te vinden. Zijn
alle rechtse lui en de Roma vertrokken? Of heeft Peter dit dit tijdens
zijn bezoek compleet weten te missen?
Omdat mijn nieuwsgierigheid inmiddels wel was opgewekt maar het artikel
mij geen antwoorden verschafte was ik maar even gaan speuren op
internet. Op IMC Oost-Vlaanderen kwam ik wel wat recente discussies
tegen over Doel en de Vrijbuiter:
http://ovl.indymedia.org/news/2006/01/8755_comment.php#10829
En tot slot nog een link naar een berichtje in het archief van
Krakenpost over de Roma: http://krakenpost.nl/archief/Nov/0115.html
hghg