International Film Festival Rotterdam

Ravage Digitaal 25 januari 2007 Print deze pagina

Ieder jaar heeft het International Film Festival Rotterdam films die op de een of andere manier aan de periferie van het festival aanbelanden. Meestal worden deze juweeltjes niet aangekocht voor distributie, en verdwijnen zodoende onverdiend in de vergetelheid.

Dat is wel een voordeel van het overstelpende aanbod in Rotterdam; het feit dat men nog steeds ontdekkingen kan doen. De pers en de dagelijkse festivalkrant laten nogal wat liggen, en concentreren zich voornamelijk op de grote films en sterren. Gelukkig wisselen de bezoekers in de wandelgangen van het festival gretig hun ontdekkingen uit.

Hier de top 10 van verrassende ontdekkingen, ofwel de achterkant van het festival:

1. Bled Number OnE van Rabah Ameur-Zaimeche
De Algerijnse cinema komt eraan. Verleden jaar waren op het Afrika in the Picture filmfestival al wat opvallende Algerijnse films te zien. Dat in Algerijnse films het thema immigratie en de band met de vroegere koloniale macht Frankrijk een belangrijke rol spelen, is een feit. Zo ook in Bled Number One waar de hoofdpersoon, gespeeld door de regisseur, gevangen zit tussen twee werelden.

2. Copacabana van Matin Rejtman
Een documentaire van een uur over de Boliviaanse gemeenschap in Buenos Aires. Deze belangrijke allochtone gemeenschap heeft zijn eigen carnaval met talloze muziek en dansgroepen. Rejtman is een eigenzinnige regisseur, bekend door zijn lichtelijk surrealistische vertellingen. Dit is zeker een veelbelovende titel.

3. It's Winter van Rafi Pitts
Een ongewone, poëtische karakterstudie afkomstig uit Iran. De film gaat over een werkloze automonteur die probeert te overleven in een winterse armoedige buitenwijk van Teheran, die tevens de liefde probeert te vinden.

4. Murch van Edie Ichioka/David Ichioka
Documentaire over een van de belangrijkste filmeditors in Hollywood, Apocalyse Now is een van zijn meesterwerken. Documentaires over het film maken zijn helaas zeldzaam op filmfestivals, dit kijkje in de keuken van een meester-editor is een must.

5. 7 Ans van Jean-Pascal Hattu
Er is dit jaar een groot aanbod aan Franse films op het festival, zowel gevestigde namen als debutanten met nieuwsgierig makende titels. Dit debuut over een jonge vrouw die zich laat verleiden door de bewaker van de gevangenis waar haar man vastzit, zou wel eens een grote ontdekking van een nieuw talent kunnen zijn.

6. Juventude em marcha van Pedro Costa
De Portugese regisseur Costa is een intrigerend figuur in de hedendaagse cinema. Zich afspelend in een verpauperde wijk in Lissabon gaat het verhaal over de treurnis van een oude Kaapverdiaan. Costa kennende zullen het 155 boeiende minuten zijn.

7. TransE van Teresa Villaverde
Wederom een film uit Portugal. Deze gaat over de jonge Russische Sonia die, op zoek naar geluk in het westen, in de duistere wereld van prostitutie en uitbuiting aanbelandt. De ruige en wrede werkelijkheid wordt stijlvol verfilmd; er zitten behoorlijk shockerende scènes in de film.

8. Serras de desordem van Andrea Tonacci
Brazilië is ook als filmland in opkomst. Hier handelt het over een Indiaan wiens stam door boeren werd uitgeroeid. De eerste film sinds 28 jaar van regisseur Tonacci gaat over botsende culturen en is in een documentaire-stijl gemaakt. De hoofdpersoon en de rest van de cast spelen zichzelf.

9. Operation Filmmaker van Nina Davenport
Gelukkig is er naast Murch nog een documentaire over het maken van film. Een Hollywood-regisseur ontfermt zich over een jonge Iraakse filmer. Het belooft een onthullende kijk op de dwaalwegen van liefdadigheid en behulpzaamheid te zijn.

10. Bakushi en M, beide van Hiroki Ryuichi
Rotterdam heeft een traditie met het vertonen van erotische werkjes, gelardeerd met een artistiek tintje. Dat begon al in 1975 met een retrospectief van Russ Meyer, de soft-porno koning. Dat riep toentertijd heftige reacties op. Ondertussen is het publiek wel het een en ander gewend. Bakushi is een documentaire over het vastbinden van vrouwelijke modellen, dus de wereld van het sado-masochisme staat hier centraal. M gaat over het dubbelleven van een huisvrouw; de regisseur schijnt uit zijn eigen ervaringen geput te hebben. Beide films van de meester van Japanse pink-pictures beloven in ieder geval curieuze kijkervaringen op te leveren.

Ulrik van Tongeren

Voor het programma en andere informatie over het filmfestival, raadpleeg de website van het IFFR.

Eerdere bijdrage over het Film Festival Rotterdam:
• Film Festival Rotterdam