thuiskomen

wanneer ik open de deur
loopt fluf de poes in dribbelpas
op en neer
zelfs al zet ik in een enkele minuut
de vuilnis buiten neer
zij begroet mij telkens weer
met een grootse dankbaarheid

streelt zijlinks met kop en lijf
langs mijn benen heen en weer
maak ik in de keuken het avondeten
schreit fluf gelijk een hongerige baby
om blikvlees en meer

eenmaal aan tafel geschoven
het bord op de krant
ligt poeslief er faliekant aan mijn zij
haar pootje brutaal op de schotelrand

een even later nemen wij plaats op
de oude doch comfortabele bank
fluf tevree luid spinnend op schoot
en streel haar de vacht eindeloos tijdloos
zo ook ik innig dankbaar haar
gezelschap geniet