Ravage Digitaal 21 september 2006 Print deze pagina

Eerdere artikelen:

04-01-08
Europa de straat op voor Palestijnse zaak


Archief 2008


Archief 2007

Archief augustus - december 2006


Archief januari - juli 2006

Doorvoer slaghoedjes voor Israël favoriet op Schiphol

De kogels waarmee Palestijnen en Libanezen worden omgelegd, worden afgevuurd met Amerikaanse slaghoedjes die via Schiphol bij het Israëlische leger aanbelanden. Dit blijkt uit gegevens die het ministerie van Economische Zaken heeft vrijgegeven.

door  Martin Broek

Eind juli vroeg ik mij af of ik tijdens mijn vakantie de krant wel moest lezen. De krant verpeste dag op dag mijn humeur. Dorpen, wegen en de infrastructuur van Libanon werden op dat moment kapot gebombardeerd, vele burgers kwamen om. Libanon heeft een poosje vrede gekend. De oorlog tegen het terrorisme werd echter plotsklaps als een wild beest op de Libanese burgerbevolking losgelaten.

Ook van de oorlog die niet of nauwelijks de pers haalde werd ik niet vrolijker: het geweld in Palestina ging buiten beeld verhevigd voort. Niet alleen ik, maar heel veel mensen zaten in die tijd met opgekropte woede achter hun krant of beeldbuis. Maar wat konden wij er aan doen, het geweld was ver weg en een ingewikkelde zaak…

Ik snap echter niet wat er ingewikkeld aan is. De oorlog die Israël voerde in Libanon en dagelijks voert in Gaza moet stoppen. Hezbollah daarentegen diende te stoppen met het afvuren van ongeleide projectielen die geen onderscheid maken tussen burger en militaire doelen. Ik weet het, de oorlog die Israël voerde was qua schaal en omvang niet te vergelijken met de gevechtshandelingen van Hezbollah, maar daarmee ook niet uit te vlakken.

Kamervragen

Zowel van linkse als rechtse kant vernam ik dat de werkelijkheid veel ingewikkelder is. Alsof de kinderen in een Libanees huis minder waard zijn dan die in een huis in Tel Aviv, of visa versa, net wie je spreekt. Het moeten voeren van dit soort gesprekken geeft mij een gevoel van machteloosheid. Analyse, analyse, etc. tot de dood er op volgt.

Eind juli stelde Kamerlid Karimi (GroenLinks) dat ze beschikte over sterke aanwijzingen dat Nederlandse luchthavens fungeren als doorvoerhavens van Amerikaanse wapentransporten voor Israël. "Daarmee zou Nederland medeplichtig zijn aan de oorlog in Libanon en dat kan niet", aldus het Kamerlid. Ze stelde hiertoe vragen aan de ministers van Buitenlandse Zaken en Economische Zaken die haar openheid van zaken beloofden.

Ze opende daarmee de mogelijkheid voor een activiteit die wél een verschil kan maken. De oorlog is niet ver weg. De wapens liggen vermoedelijk om de hoek en worden via onze nationale luchthaven naar Israël verscheept. De tussenlandingen op Schiphol maken het mogelijk dat de vliegtuigen van El Al zwaarder beladen – dan zonder tussenstop – naar Israël kunnen vertrekken.

Op tien kilometer van mijn woning werkt men mee aan die oorlog door er de wapens voor te leveren. Treuren of je opwinden achter de tv oogt meelevend, maar protest tegen de Nederlandse bijdrage aan de oorlog tegen de Libanezen en Palestijnen niet ver van je balkonnetje is toch een stuk zinvoller. Een handjevol activisten greep half augustus de gelegenheid aan om te protesteren. De regering deed alsof haar neus bloedde.

Cijfers

De beantwoording van de Kamervragen bleek opvallend gedetailleerd: in veertien maanden tijd werden onder andere 120 miljoen slaghoedjes, goed voor het afschieten van even zovele dodelijke kogels, via Schiphol naar Israël vervoerd. Nog nooit eerder is zo gedetailleerd gerapporteerd over de wapendoorvoer naar Israël. Dat lijkt mooi, maar de gegevens zijn ook schokkend.

De vrij gegeven informatie heeft betrekking op zowel het voorgaande jaar (77 vluchten), als juni en juli van het lopende jaar (22 vluchten). Dat deze doorvoer via Schiphol plaats vond was al veel langer bekend. Uit officiële informatie bleek bijvoorbeeld al dat in de jaren 2000 minimaal 22 vluchten, 2001 minimaal 113 vluchten, de eerste tien maanden van 2002 minimaal 58 vluchten en het eerste halfjaar van 2003 minimaal 23 vluchten met wapens plaats vonden.

Schiphol verkreeg de functie als transito-haven voor exporten van de VS naar Israël overigens in 1973. In dat jaar - tijdens de Yom Kipoer oorlog - werd Nederland door Israël verkozen tot bevriend land waar de controle op dergelijke zendingen eenvoudig te omzeilen was. Minister van Defensie Vredeling gaf destijds - zonder ruggespraak met zijn collega’s - toestemming voor het gebruik van Schiphol voor de doorvoer van wapentuig.

Doorvoerregime

Nog steeds speelt Schiphol een belangrijke rol in de Amerikaanse wapentransporten naar Israël. Dat is een bewuste keuze. Voormalig minister van Buitenlandse Zaken De Hoop Scheffer beaamde dit in 2002. "Ook wapenexportbeleid berust op politieke keuzes", zo stelde hij tijdens het Algemeen Overleg Wapenexportbeleid. "De criteria hiervoor dienen te worden gekoesterd, maar het is uiteindelijk altijd een politieke afweging van de regering en ook de controle door de Kamer heeft een politiek karakter."

Volgens De Hoop Scheffer houden de Verenigde Staten in militaire zin Israël overeind door veel wapens aan dit land te leveren, "maar het bestaansrecht van Israël wordt door een groot aantal landen nog steeds ontkend. De politieke afweging die de Nederlandse regering daarbij gemaakt heeft, heeft een rol gespeeld bij de totstandkoming van het wapenexportbeleid en het doorvoerregime."

Over de Nederlandse wapenexporten wordt een ethisch sausje gegoten. Het exportbeleid voor Israël is weliswaar zeer restrictief, daar waar het de grote hoeveelheden uit de VS betreft zullen we Washington en Jeruzalem niet in de weg lopen. Het wapenexportbeleid – zoals neergelegd in de Nederlandse en Europese wapenexport richtlijnen - wordt hiermee openlijk tot franje verklaard.

Martin Broek is werkzaam voor Campagne tegen Wapenhandel

 

Beperkingen El Al broodje aap

Begin september liet een piloot van El Al aan de Israëlische krant Ha'aretz weten dat vrachtvliegtuigen van de Israëlische luchtvaartmaatschappij met materieel voor het Israëlische leger in een aantal Europese landen geen tussenlandingen meer mochten maken om bij te tanken. Italië, Duitsland en Engeland werden met name genoemd als dwarsliggers.

Van Duitsland en Italië is al sinds jaar en dag bekend dat de wapendoorvoer plaats vindt via VS-bases in die landen, dus is het ondenkbaar dat El Al daar geen gebruik van zou mogen maken. Formeel gezien heeft Italië de bevoegdheid stappen te ondernemen tegen activiteiten op de VS-bases, maar dat is vooral een reactie op neerstortende vliegtuigen met slachtoffers onder de Italiaanse bevolking.

In Engeland was na enige commotie eind juli besloten de vluchten via Britse luchtmachtbases te laten verlopen. Overigens stelde een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Verkeer en Waterstaat en de luchthaven Schiphol van niets te weten. In Nederland, de belangrijkste doorvoerhaven voor Israëlische wapenvluchten uit de VS, gaan de leveringen gewoon door. Er hoeft niet te worden uitgeweken naar militaire vliegvelden. (MB)

- - - - - - - - - - - -

.

.


.

 

Naar boven

 

 

Zwarte Kat

 

 

 

hghg