Ravage #7 20 mei 2005 m

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ravage   ● Archief    ● Overzicht 2005    ● Overzicht #7


Moeizaam protest rond komst Bush

'Limburg bezet door Amerika', kopte een lokale krant naar aanleiding van de komst van George W. Bush. Drieduizend agenten waakten over de veiligheid van deze man, wiens aanwezigheid protesten uitlokte in Amsterdam en Maastricht. Bij aankomst op vliegveld Beek werd de president met kabaal onthaald.

Warm onthaal van George Bush op vliegveld Beek

In het kader van de zestigste herdenking van de Amerikaanse slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog leek het de gouverneur van Limburg een goed idee om de voornaamste man van Amerika uit te nodigen. Voor de beveiliging van president Bush bij zijn bezoek aan het oorlogskerkhof Margraten werden 2.700 man politie, marechaussee en militairen ingezet en nog eens driehonderd man voor de logistiek en ondersteuning.

Een week voor de komst van de Amerikaanse president heeft de actiegroep 'Bush Busters' een aantal objecten op de route die president Bush zou afleggen van witte kruisen en spreuken voorzien. Met teksten als 'Bush war criminal', 'Shame on you' en 'A murderer comes to town' protesteerde de actiegroep tegen het 'moorddadige beleid' in Irak en Afghanistan van de Amerikaanse president.

Lawaaiactie

De snelweg A2 bij Maastricht ging op zaterdag 7 en zondag 8 mei tijdelijk dicht. Ook werd tijdens het bezoek het vliegverkeer gedeeltelijk stilgelegd. Op zaterdagavond verwelkomde minister Bot van Buitenlandse Zaken de Amerikaanse president op Maastricht Aachen Airport. Daarna vertrok Bush naar Château Sint-Gerlach in Houthem nabij Valkenburg.

Lawaaiactie op vliegveld Beek

Of Bush die avond op het vliegveld iets gemerkt heeft van het kabaal dat vierhonderd meter verderop werd gemaakt, zal altijd de vraag blijven. Zo'n zeventig demonstranten hadden van de autoriteiten toestemming gekregen om op gepaste afstand lawaai te produceren, onder meer met trommels en een sirene, die het overigens veel te snel begaf. Tevens werden er spandoeken - 'Verenigde Staten dictator van de wereld!' en 'Doorbreek de spiraal van geweld!' - omhoog gehouden.

De groep demonstranten was enkele uren eerder onder politiebegeleiding met een bus vanuit Maastricht naar Beek vervoerd. Omdat de snelweg naar het vliegveld vanwege de beveiliging was afgesloten, moest de bus via België omrijden. De betogers werden bij aankomst van boven tot onder gefouilleerd, alvorens men zich achter de hekken posteerden. Identificatie bleef achterwege, zo was vooraf bedongen.

Dat de betogers toestemming kregen voor deze lawaaiactie, verbaasde vriend en vijand van Bush. Het verzoek hiertoe werd aan het begin van de week ingediend, drie dagen later kreeg men toestemming. Op zich is dat al bijzonder, gelet op de strenge veiligheidsmaatregelen, maar dat de demonstranten slechts op 400 meter van de Amerikaanse president mochten staan, midden in de 'rode zone', mag best wel uniek genoemd worden.

Concurrentie

Eerder op de dag maakte de luidruchtige groep betogers onderdeel uit van een manifestatie op Plein 1992 in Maastricht. De opkomst voor deze 'Stop Bush' bijeenkomst bleef met 250 deelnemers ver onder de maat, wat mede te danken was aan een identieke demonstratie in Amsterdam waar 1.500 mensen voor kwamen opdagen. Da's niet slim, in een tijd dat mensen toch al zo verdraaid moeilijk uit protest de straat op te krijgen zijn.

Dat hoef je Paul Rutten van het Maastrichts Vredesplatform, en tevens actief voor Keer het Tij, niet te vertellen. Hij is niet te spreken over de betoging in Amsterdam, die volgens hem vooral op het conto geschreven kan worden van de Internationale Socialisten. ,,Al vroeg in de voorbereiding hebben ze zich teruggetrokken en beslist dat Amsterdam de plek moest worden voor het protest'', moppert Rutten.

,,Belachelijk natuurlijk, want Bush kwam naar Limburg. Wat nou Amsterdam?!'', vervolgt hij. Om te voorkomen dat de media de groepen in Maastricht en Amsterdam tegen elkaar zouden uitspelen, vroeg de Amsterdamse organisatie van 'Stop Bush', waar ook Keer het Tij toebehoorde, of het Maastrichts Vredesplatform de betoging in Amsterdam op hun website wilden vermelden.

Rutten: ,,Daar hebben we keurig aan voldaan, maar denk maar niet dat de Internationale Socialisten op hun beurt onze betoging op de eigen website hebben aangekondigd. Dat noemen ze dan linkse solidariteit. Ik noem het liever een misplaatste concurrentieslag.''

Censuur

Het spande er in Maastricht nog even om of de manifestatie was niet door gegaan. De dominant aanwezige politie - bosjes stillen, agenten, twee peletons ME en twaalf agenten te paard - deed aanvankelijk moeilijk over bepaalde teksten die wel eens beledigend zouden kunnen zijn voor het bevriende staatshoofd uit Amerika. Denk hierbij bijvoorbeeld aan 'Bush = terrorist = massamoordenaar'.

Uiteindelijk kreeg de organisatie te elfder ure toestemming en werden ook kwetsende leuzen gedoogd. Rutten begrijpt niet waar de politie zich mee bemoeit. ,,Dat is toch censuur, dat gezeur over kwetsende leuzen! We hebben sowieso met veel repressie te maken gehad. Veel mensen hebben niet deelgenomen aan de demonstratie omdat ze bang waren voor de negen ME-busjes die ons begeleiden. Alle demonstranten werden voortdurend gefilmd en gefotografeerd, alsof we criminelen zijn.''

Waar registratie toe kan leiden, merkte Peter Grootheest de volgende ochtend. Samen met zijn 75-jarige vader en diens vriendin wilde hij uit respect voor de Amerikaanse oorlogsslachtoffers de herdenkingsbijeenkomst op Margraten bijwonen. In de hallen waar de deelnemers zich moesten laten fouilleren, de koningin en Bush waren immers van de partij, werd Grootheest en zijn familie de toegang ontzegd. Reden: de deelname van Grootheest en zijn vader aan de manifestatie in Maastricht.
De aanwezigheid van deze mensen op Margraten leverde in de ogen van de politie ,,een verhoogd risico op.'' Vervolgens werd men de hal uitgezet waarna het gezelschap met de benenwagen terug naar Maastricht kon lopen... Grootheest heeft nog geprobeerd aangifte te doen tegen de korpschef vanwege de in zijn ogen schandelijke behandeling, maar die werd geweigerd. Uiteindelijk heeft burgemeester Leers zijn excuses aangeboden vanwege het voorval.

Bushinspectie

Wie ook aardig wat hebben moeten lopen, zijn de zes actievoerders die zondagochtend vroeg hebben geprobeerd het zwaar bewaakte hotel in Houthem waar Bush logeerde te bereiken. Vlak voor Houthem konden ze tot eigen verbazing met hun wagen moeiteloos een militaire controlepost passeren, om vervolgens een landweggetje in te rijden.

Nadat de auto was verstopt wandelde het gezelschap op gemak richting Château Sint-Gerlach. 'Toevallig' werd het zestal gepasseerd door een fietser en een zwarte Mercedes. Toch was men verbaasd dat er op dat moment nog geen ME-ers of militairen op hen af gekomen waren. Iets na acht uur startten de zes hun 'burgerinspectie', een speurtocht naar een geheim atoomkoffertje dat Bush bij zich zou dragen. De Amerikaanse president zou tussen acht en negen uur met Balkenende ontbijten in het landhuis.

Na ruim 25 minuten wandelen en over hekjes klauteren, dwars door een open veld dat voor iedereen, zeker voor veiligheidspersoneel, zeer goed zichtbaar was, stuitten de inspecteurs op grote rollen prikkeldraad. Deze lagen op slechts 200 meter afstand van het landhuis. Nu pas kwamen er ME-ers aangerend, die de ongenode gasten vanwege het prikkeldraad echter niet wisten te bereiken.

Uiteindelijk werden de zes gearresteerd door zwaar bewapende militairen. Hierbij ging men hardhandig te werk, mogelijk uit paniek, want hoe was het in hemelsnaam mogelijk geweest dat het zwaar beveiligde onderkomen van Bush van zo nabij ongezien genaderd kon worden?

De vredesactivisten werden aangehouden wegens het zich bevinden op verboden terrein (een overtreding, geen misdrijf). Vier mensen werden na zes uur weer in vrijheid gesteld, zonder dagvaarding of bekeuring op zak. De overige twee moesten nog enkele uren langer blijven op het buro van Maastricht, omdat hun identiteit nog niet bekend was.

Ongewenst

Een groep Hagenaars had begin april een kort geding aangespannen tegen de Staat om de Amerikaanse president Bush te laten oppakken zodra hij voet op Nederlandse bodem zou zetten. Ze eisten de arrestatie van Bush, danwel de weigering hem in Nederland toe te laten wegens talrijke grove schendingen van de Conventies van Genève.

De Hagenaars wilden dat de rechtbank Bush in elk geval tot ongewenst persoon zou verklaren en hem verbood voet op Nederlandse bodem te zetten. Ze hoopten dat Nederland, of een andere Staat, de president zou overdragen aan het Internationaal Strafhof.

De rechter wees het verzoek van de eisers af, omdat dat een zaak is van de politiek en van de politieke besluitvorming. Ook zou toewijzing van de eisen verregaande gevolgen hebben voor de verhoudingen tussen Nederland en de Verenigde Staten, aldus de rechtbank.

De groep eisers waren de Haagse Stadspartij, de Stichting Haags Vredesplatform, de Vereniging van Anti-Fascistische Oud-Verzetsstrijders Nederland, de Vereniging van Juristen voor Vrede en een aantal Hagenaars op persoonlijke titel. Zij houden Bush onder meer verantwoordelijk voor talloze burgerslachtoffers in Irak en Afghanistan, voor het martelen van gevangenen en het niet erkennen van het Internationaal Strafhof.

bron: www.indymedia.nl

Naar boven