●
Ravage ●
Archief
● Overzicht
2005 ● Overzicht
#11
Koude oorlog?
Zelfs zonder tv of tijdschriften ontkom je er niet aan: de ideale vrouw anno 2005 is tevens hoer, onder het motto 'steek je gebrek aan eigenwaarde en je angst voor afwijzing in een geil jasje en alles komt goed, seks is de oplossing voor je problemen...'. Maar seks vult niet alle gaten.
Jarenlang heb ik vol toewijding geprobeerd me de Madonna eigen te maken en nu moet ik de hoer slikken?! Geloof me, deze hap ligt zwaar op de maag. Maar aangezien de concurrentie moordend is schik ik mij zoals zovele vrouwen naar andermans wensen (zou het aangeboren zijn?), zei het met pijn en moeite.
Wiens wensen eigenlijk? En wat wenst men dan wel? Dient dit ideaal puur voor wat afleiding en amusement, of liggen er meer duistere verlangens aan ten grondslag? Het ideaal leent zich wel erg makkelijk voor een afstandelijke houding, vernedering en geweld. De grens tussen zelfhaat en willen behagen is soms dun.
Bij bindingsangst biedt het in elk geval een uitkomst, want als je goed in je rol zit hoef je je zelfs zonder kleren niet bloot te voelen. Bovendien verschaft het je een gevoel van macht, het is een soort gereedschap waarvan je vrijwel zeker weet dat het werkt. Maar waar wordt kicken op je eigen succesjes pijnlijk gênant?
Natuurlijk is het heerlijk om je af en toe eens lekker uit te leven, maar moet dat altijd op een voorgekauwde manier? De iets wat platte, op de man gerichte seksualiteit lijkt nogal eenzijdig. Ik vraag mij af wat er eigenlijk zo geil is aan iemand die een toneelstuk opvoert, waar die er zelf niet of nauwelijks van geniet, enkel om te behagen en een soort van waardering te voelen. (het geld even achterwege gelaten) En wat heb je aan macht wanneer de meest essentiële dingen van het leven je ontglippen?
In dit stuk zijn er geen daders of slachtoffers, we zijn allemaal dader en slachtoffer tegelijk. Gevangen en uiteen gereten door de rollen die we adopteren veranderen we in eenzame obsessieve mensen die schreeuwen om bevestiging.
Het is een tragedie die zich in velen van ons voltrekt. Het houdt zichzelf in stand en we helpen elkaar het in stand te houden, met als gevolg dat het steeds moeilijker wordt om echt contact te maken en verbondenheid te voelen met iemand anders.
In het doolhof van verlangens, opgedrongen idealen, angsten, verwachtingen en frustraties is het niet zozeer de vraag wie of wat er schuld aan heeft, maar eerder welke weg wil ik gaan vanaf hier?
Modelvrouw
|
Modelvrouw?
Het ideaal: de Madonna en de hoer verenigt in één vrouw. Nederig en toegewijd slaat zij haar ogen neer, uitdagend drukt ze één borst naar voren.
De modelvrouw is een gekwelde vrouw, in haar poging te behagen tracht ze tevens het bloeden te stoppen. Tevergeefs, want de wens om te voldoen aan verstikkende idealen is de oorzaak van haar wond.
Wanneer gaan we ons ontdoen van deze linke hardnekkige sprookjes, die in de eerste plaats dienen om mensen te onderdrukken, want zowel de Madonna als de hoer beschikt niet over zichzelf.
Hoe zou het zijn als een vrouw zich noch als een Madonna en noch als een hoer ontwikkelde, maar als iemand met waardigheid, omdat ze in staat is haar eigen leven vorm te geven en daar voldoening uit haalt.
Gekwelde vrouw |