Ravage #10, 22 juli 2005 m

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ravage   ● Archief    ● Overzicht 2005    ● Overzicht #10


Wereldleiders aan ramp ontsnapt!

Ondanks de inzet van 15.000 agenten wist een deel van de betogers op 6 juli kinderlijk eenvoudig het hotel Gleneagles, waar op dat moment de wereldleiders bijeen waren, op korte afstand te benaderen.

Tekst Pieter

Wereldleiders worden in het veld van Gleneagles beschermd door hun ordetroepen

In een park van Aucherarder, een dorp dat grenst aan het terrein van het golfhotel Gleneagles waar deze dagen de G8 wordt gehouden, zijn rond het middaguur zo'n 1.000 mensen bijeen gekomen, waaronder een 'bataljon' van de Clandestine Insurgent Rebel Clown Army, de Rinky Dink (door een fiets aangedreven soundsystem) en de Infernal Noise Brigade uit Seattle.

Tegen half drie is de meute uitgegroeid tot zo'n 5.000 mensen. Veel deelnemers zijn lid van de Socialist Workers Party die de betoging heeft georganiseerd. Bij aanvang van de tocht worden er leuzen geroepen, spreekkoren aangeheven over de macht van de arbeiders (welke arbeiders?) en om de paar honderd meter houden vluchtelingen uit Congo een indrukwekkend verhaal over de situatie in het oosten van dat land en de onmacht van de G8 om daar iets tegen te doen.

Glooiend veld

Dan verschijnen er plotseling heel veel politiecamera's in het zicht en blijkt de weg, die niet breder is dan een meter of vijftien, afgesloten door een veiligheidshek waarachter politie en ME-ers staan geposteerd. We moeten hier naar rechts afbuigen in de richting van een soort woonerf. De ordedienst doet verwoede pogingen om de demonstranten zover te krijgen maar dat lukt niet echt.

De spanning loopt op maar voordat er echt iets kan gebeuren word ik door de menigte naar rechts gedrukt en raak gescheiden van mijn reisgenoten. Honderd meter verderop maakt de weg nog een bocht naar rechts. Agenten staan klaar om ons die kant op te wijzen. Het is blijkbaar de bedoeling dat de demonstranten over het woonerf terugkeren naar het park in Aucherarder.

Aan de linkerzijde van de weg bevindt zich een breed glooiend veld, een laag hekwerk van prikkeldraad en daarachter... het veiligheidshekwerk. Gleneagles, waar de wereldleiders momenteel bijeen zijn, wordt op dit zwakke punt beschermd door welgeteld vijf agenten en een wachttoren met camera's. Zo'n 200 demonstranten zijn het veld al opgelopen, ik volg.

In de verte achter het veiligheidshek staat een witte tent omringd door partytenten. Een persfotograaf legt uit dat het om een perstent gaat. Het hotel zelf waar de G8-top plaastvindt ligt zo'n 300 meter verderop. Vanaf dit deel van het hek is goed te zien dat de ME bij de eerste bocht een confrontatie met de demonstranten is aangegaan.

Vrije doortocht

Ik ben dichter bij de G8 dan ik ooit geweest ben. Vanaf het woonerf stromen steeds meer demonstranten het veld in. De agenten staan nog steeds op hun post, kijken stug voor zich uit en doen niets. De drumband Infernal Noise Brigade lokt zo'n 1.000 betogers met zich mee in de richting van het hekwerk. Van bovenaf de heuvel gezien is het een fantastisch gezicht: veel vlaggen in verschillende kleuren en mensen uit heel veel verschillende groeperingen.

Aanvankelijk gebeurt er niet zo veel. Dan wordt plotseling het hekwerk omver getrokken en wordt de generator, en daarmee de camera's, van de wachttoren onklaar gemaakt. Een voor een glippen de demonstranten door het ontstane gat. Er komen enkele agenten met aangelijnde honden aangerend, maar het zijn er te weinig van om echt indruk op ons te maken.

De weg naar het hotel lijkt open te liggen. Enkele minuten lang gebeurt er niets. Het hek wordt verder gesloopt maar niemand lijkt te weten wat vervolgens te doen. Dat we ons met meer dan honderd demonstranten vrij op het binnenterrein van het hotel kunnen begeven, had vooraf niemand verwacht.

Die paar minuten aarzeling is voldoende voor de politie om enkele pelotons ME per helikopter in te vliegen. Met een korte charge lukt het hen om de meeste indringers van het terrein te verjagen. Wat volgt is een heen en weer geren in het veld. Tegen half zes zijn we weer op weg naar het park in Aucherarder waar een soort straatfeest aan de gang is. De sfeer is uitgelaten, de aanwezige agenten kijken nogal zuur voor zich uit.

 

 

Naar boven