●
Ravage ●
Archief
● Overzicht
2005 ● Overzicht
#10
De lawaaibrigade
In de maand juli reisde het muzikale gezelschap van de Infernal Noise Brigade een maandlang door Noord-Europa, samen met huis DJ Filastine en het Lost Film Festival. De muziek is dwingend, swingend en strak.
Tekst Elly dada
De Infernal Noise Brigade is een muziekgroep uit Seattle die vijf jaar terug werd gevormd ten tijde van de toenmalige WHO-top. Om de protesten van de antiglobalisten op te luisteren gingen ze de straat op als persiflage op een militaristische drumband. Strak in de maat paradeerden de in zelfgemaakte ME-uniforms gehulde leden achter de vendelzwaaiers en militante majorettes, die zwieren en figuren draaien met plastic machinegeweren.
Absurdisme
De Europese tournee begon in Engeland en Schotland, waar ze onder meer de anti-G8 protesten in Gleneagles aandeden. Amsterdam werd de volgende halte. Op het varende cultuurcentrum de Stubnitz, dat een aantal dagen ligt afgemeerd bij het Amsterdamse NDSM terrein, zette de band een absurdistische en meeslepende show neer.
Onveranderd zijn de militaire formatie en de vendelzwaaiers. De vechttenues zijn ingewisseld voor een radicale padvinders-look: door de uniformbloesjes met reflecterende neonstrepen, glitterriemen, afgebiesde broeken en minirokjes en de bontmutsen met LED lampjes is iedereen goed te zien in het donker.
Door de megafoon wordt een lange mantra gezongen, de blazers vallen in en met daverend geweld beginnen de songs, volkomen eigen interpretaties van traditionele ritmes als ragga en (indiase) bhangra en samba. In alle ernst lopen de bandleden hun figuren in marstempo op het podium.
Het feest begint pas goed als de lawaaibrigade een vrije versie van de samba inzet. Een op een streepjesinsect lijkende danseres strekt zich geeuwend uit en breekt los in een woeste dans. Zij moet de allereerste persoon ter wereld zijn die op haar hoofd staand een opzwepende samba danst met haar benen in de lucht. Rondom haar zwieren glanzende vaandels en verlichte parasols.
De muziek is dwingend, swingend en strak. En na iets van twintig optredens in twee weken tijd zijn de leden van de band nog lang niet vies van een feestje. De volgende dag staat de band weer in vol ornaat in het gelid om de demonstratie tegen de ontruiming van pakhuis Afrika te begeleiden.
Pro-subcultuur
Bijna alle Infernals hebben een muzikale achtergrond of zijn op de een of andere manier actief in de kunst en de underground-cultuur van Seattle. Van de oorspronkelijke samenstelling zijn nog vijf leden over.
Kevin is daar een van: ,,Niet iedereen kan zomaar deelnemen aan de band. Er is een strenge selectie aan de poort. We oefenen twee keer per week een paar uur, een derde avond wordt gebruikt voor het ontwikkelen van nieuwe ritmes. Maandelijks wordt uitvoerig overlegd met de hele band, iedereen heeft een stem in het non-hiërarchisch model.''
Er is geen politiek program, per gebeurtenis wordt beslist of het de moeite waard is om mee te doen, ,,anti-kapitalistisch en pro-subcultuur'' vat Gillian het globaal samen. De Infernal Noise Band voelt zich thuis ,,op straat, op festivals en nachtclubs'', van Praag tot Sao Paolo, van de grote anti-oorlogsprotestmarsen in de VS tot het legendarische Burning Man festival.
Na afloop van de krakersdemonstratie op het Amsterdamse Museumplein donderen de bezwete Infernals om, tussen hen in de afgeworpen instrumenten. Het nachtje Stubnitz heeft zijn sporen achtergelaten en vanavond laat moet er weer gespeeld worden.
Cd's, vinyl en clips van de Infernals zijn verkrijgbaar via de website: www.infernalnoise.org