●
Ravage ●
Archief
● Overzicht
2005 ● Overzicht
#15/16
Cohen bedankt!
Op 27 oktober brandt een vleugel van het Uitzetcentrum Schiphol uit waarbij elf mensen omkomen. Amsterdamse krakers hangen daarop de vuile was van Verdonk aan hun gevels in de vorm van het provocerende spandoeken. Tot groot ongenoegen van burgervader Cohen. Dankzij het optreden van de politie duiken vervolgens her en der in het land de spandoeken op.
Sinds 1 november jl. hangen er op diverse plaatsen in de binnenstad van Amsterdam spandoeken aan de gevels van kraakpanden. Met inmiddels ingeburgerde teksten als 'Verdonk, nog steeds geen bloed aan je handen?' en '11 levend verbrand, Rita bedankt!' worden de inwoners van de stad erop gewezen dat minister Verdonk door de krakers verantwoordelijk wordt gehouden voor de brand.
Vrijdagavond 4 november start de Amsterdamse politie met het verwijderen van de eerste spandoeken. De primeur valt te beurt aan het kraakpand Wilde Westen in de Kinkerbuurt, het begin van wat al snel een kat-en-muisspelletje zal worden. Daar waar de politie de spandoeken verwijdert, hangen krakers binnen een half uurtje een nieuwe op.
De volgende ochtend worden ook die door de politie verwijderd, soms met geweld. Zaterdagmiddag worden de spandoeken met nog grover geweld verwijderd, waarbij aan de kant van de krakers twee gewonden vallen. De bewoners van een pand aan de Prins Hendrikkade krijgen 's middags een inval. Zaterdagavond bezoekt de ME het kraakpand Amstel 22, hetgeen dezelfde avond het Journaal zal halen.
Ook de dagen daarna blijft het spelletje zo door gaan. Steeds meer media besteden er aandacht aan. Op de nieuwssite Indymedia.nl worden ellenlange artikelen geplaatst over wat er precies gaande is. Op de lokale Amsterdamse nieuwszender AT5 wordt er een studiodebat aan gewijd. Als op maandag 7 november het tv-programma Barend en Van Dorp aandacht aan de kwestie besteedt, is het hek van de dam.
In Haarlem is dan het eerste spandoek al verwijderd, en ook in Zwolle hangen de 'Reisbureau Rita'-posters inmiddels achter de ramen. Vanaf maandagavond prijken er in een groot aantal steden spandoeken en posters aan de gevels die zowel het beleid van Verdonk, als het optreden van de Amsterdamse politie aan de kaak stellen.
Ook in andere steden laat de politie deze protestvorm niet langer onbestraft. In Utrecht, Nijmegen, Groningen en Den Bosch wordt er opgetreden. Op dinsdag maakt de Amsterdamse politie het wel erg bont, door op de Prins Hendrikkade een kraker te arresteren omdat hij een agent had willen beschieten. Zijn 'wapen' blijkt echter niets meer te zijn dan een simpele accuboor.
Niet alleen krakers hangen spandoeken op. In Amsterdam hangen senioren van een woongroep aan de Constantijn Huygenstraat spandoeken aan hun raam, en raadsleden van Amsterdam Anders/De Groenen hangen een spandoek aan het Amsterdamse stadhuis, die echter onder toeziend oog van Cohen snel wordt verwijderd.
De verontwaardiging is groot. De krakers voelen zich beperkt in de vrijheid van meningsuiting. Het Openbaar Ministerie (OM) is echter van mening dat er sprake zou zijn van smaad. Pas op 11 november doet Verdonk daar ook aangifte van. De krakers geven zich echter niet gewonnen en spannen een kort geding aan tegen de staat, dat op 18 november dient.
Zij eisen het verbod op de inbeslagname van de spandoeken en posters. Tijdens de zitting verklaart de advocaat van het OM echter dat men niet langer van plan is de spandoeken met de tekst 'Verdonk, nog steeds geen bloed aan je handen?' en '11 levend verbrand, Rita bedankt' in beslag te nemen. Hiermee vervalt het spoedeisend belang dat vereist is voor een kort geding.
De krakers willen echter ook nog een uitspraak over de poster met de tekst 'Reisbureau Rita, arrestatie deportatie crematie, adequaat tot het bittere eind'. De rechter stelt de krakers in het gelijk. Als de krakers nog een verbod willen op het in beslag nemen van de spandoeken, dan moeten zij een bodemprocedure aanspannen. Tot op heden heeft het OM zich in ieder geval netjes gehouden aan hun eigen belofte 'voorlopig' de spandoeken niet in beslag te nemen. (Peter Barton)