Uit: Ravage #4, 15 mrt 2002

Kid606: tussen puberale noise en
intelligent dance

Van 6 tot 10 maart vond in Haarlem voor de derde keer )toon) plaats, een festival van geluid en beeld met elektronica als grondstof. Veel beroemde namen uit de elektronische muziekwereld stonden op het programma, waaronder het 'enfant terrible' van de Amerikaanse techno: Kid606.

Kid606 op )toon)3? Het heeft iets geks. Miguel Depedro heeft immers niets met intelligent dance music (IDM). En al helemaal niet wanneer deze verheven wordt tot kunst. Aan de andere kant schuurt hij wel dicht aan tegen het Frankfurter Mille Plateaux label dat welhaast het boegbeeld van moeilijkdoenerij geworden is. Maar ach, Depedro is natuurlijk ook pas 22. En dan behoor je de hand te bijten die je voedt.

Bijten kan Kid606 als geen ander. Eind vorig jaar veegde hij in The Wire nog de vloer aan met IDM producers die alleen muziek maken voor een klein groepje freaks. Dat terwijl zijn eigen muziek ook niet al te gemakkelijk in het gehoor ligt.

De in Venezuela geboren Depedro verhuisde al op jonge leeftijd naar San Diego. Daar ontwikkelde hij een passie voor foute films, heavy metal, hardcore techno en punk. De aanschaf van een sampler was genoeg om zijn muzikale carrière een flinke duw te geven. Na enkele samenwerkingsverbanden met Spacewurm en Ariel op het Californische label Vinyl Communication, debuteerde hij in 1998 met Don't Sweat The Technician. Een enorme bak teringherrie die de aandacht trok van onder andere Faith No More frontman Mike Patton.

Rauw

Na nog twee 12-inches bracht Depedro in 2000 zijn meesterwerkje tot nu toe uit op het door Patton opgerichte Ipecac label. Down With The Scene is de overtreffende trap van Atari Teenage Riot. Rauw, ongecontroleerd, vervreemdend en bovenal hard. Even leek het erop dat Depedro serieuzer te werk wilde gaan. Getuige zijn PS I Love You en de remix plaat PS You Love Me waarop hij experimenteert met beats, loops en weirde samples. Met de nodige herrie uiteraard. Kid606 does clicks'n'cuts? Het leek er in ieder geval wel op. En nog steeds is hij in de ban van het experiment op de vierkante beat getuige zijn recentelijke bijdragen aan onder andere het eerste deel van de Mille Plateaux verzamelaar Clickhop.

Maar dan wel met een duidelijke DIY-attitude. In The Wire van oktober 2001 gaf hij nog een verklaring waarom er zo weinig goede intelligente elektronica wordt uitgebracht. Volgens Depedro ligt het aan je focus: "Het is als bij Van Halen. Ze hebben miljoenen fans. Vrouwen die schreeuwen en dronken worden op hun muziek, jongens die cool willen zijn en rond pick-up trucks hangen terwijl ze naar Van Halen luisteren. En dan heb je de vijf procent nerds die willen weten welke dikte snaren ze gebruiken."

Net als in de dansmuziek. Daar heb je artiesten die zich alleen maar richten op die ene vijf procent. Die alleen maar praten over welke apparatuur ze gebruiken, welke techniek, welke samples. "Deadly boring", aldus Depedro.

Zijn eigen platenlabel Tigerbeat6 krijgt tegenwoordig ook al enkele cd's per week van artiesten die de grote helden van het IDM genre proberen na te doen. Maar niemand zit te wachten op de zoveelste Aphex Twin of Autecre. Dan liever de kracht en directheid van Atari Teenage Riot? Nee dat ook weer niet. Niet dat hij Atari Teenage Riot en frontman Alec Empire geen warm hard toedraagt, maar hun muziek is nogal ééndimensionaal. Te veel 'teenangst' en 'sturm und drang'. En daarmee word je niet serieus genomen, zo meent Depedro.

Noise

Geen moeilijkdoenerij dus en niet toegeven aan de oergevoelens van de muziek. Maar wat doet Kid606 dan wel? Wellicht dat Depedro op die vraag heeft gewacht. Hij doet namelijk beiden. Hij koppelt het wilde jeugdige enthousiasme aan inhoud. En dat maakt dat zijn materiaal eigenlijk iets van beide werelden heeft maar tevens in geen van tweeën thuis hoort.

Pretty smart van deze Amerikaanse jongen die weet hoe hij de vooroordelen die om hem heen zoemen met verve moet bevestigen. In de voornoemde uitgave van The Wire weet hij het zelfs zover te brengen dat hij alle elektronische muziek 'second class music' noemt. Typisch geval van jeugdige bravoure aldus The Wire. Erg slimme manier om een eigen identiteit neer te zetten denken wij.

Nee, Depedro is wel degelijk een slimme jongen. Die weet wat ie zegt. Weet welke rol hij moet spelen. Intussen loopt de media met hem weg. Geheel onterecht is dat niet. Zijn platen zijn bij vlagen erg genietbaar en zijn intelligent dance op de verzamelplaten van Mille Plateaux smaakt zeker naar meer. De vraag blijft alleen hoelang je overal tegenaan kan blijven schoppen totdat mensen het niet meer wijten aan je leeftijd. Hoelang je nog mooie plaatjes kunt maken in het schemergebied tussen avantgarde en puberale noise. Vragen die er nu even niet te doen. Kid606 is namelijk met voorsprong de opwindendste rock'n'roll die Amerika de laatste tien jaar heeft voortgebracht.

Theo Ploeg

.Terug naar boven