Utrecht is een van de steden met de grootste woningnood, terwijl er toch veel leegstand is. In het verleden was kraken voor veel mensen een directe oplossing voor hun woningnood. Tegenwoordig wordt het krakers steeds moeilijker gemaakt door zowel wetgeving als anti-kraakbureaus. Om aandacht te vestigen op de woningproblematiek en te laten zien dat kraken hiervoor een oplossing is, werden in Utrecht van 23 juli tot en met 27 juli de kraakdagen georganiseerd.

Kraken wordt in Utrecht gezien als een probleem, zo worden krakers in één adem genoemd met vandalen en profiteurs. Gelijk bij de eerste kraakpoging van de 'Utrechtse Kraakdagen' op donderdag 23 juli '98 bleek dit al. De politie had de eigenaar ingelicht, die vervolgens een anti kraker in het pand zette. Na tientallen jaren ervaring blijkt de politie kraken nog steeds als een probleem voor de openbare orde te zien, terwijl kraken juist orde op zaken stelt, daar waar leegstand heerst.

Tijdens de kraakdagen werden drie panden gekraakt, waarvan er één na een aantal dagen ontruimd moest worden op grond van artikel 429. Een van de twee gelukte kraakacties had als makelaar Vreeswijk O.G., de Vreeswijk die voor het Nederlands Blok in de Utrechtse gemeenteraad zit. De voormalige bewoner was actief lid van de CD en de huidige eigenaren van het pand zijn de erfgenamen van Ponssen Koch. Ponssen is een berucht speculante en was lid van het Nederlands Blok.

Het andere pand is gelegen aan de Croeselaan, dat misschien over een aantal jaren gesloopt wordt als onderdeel van het Utrecht City Project (UCP). Het UCP is het megalomane plan van de gemeente Utrecht om het gebied rond Hoog Catharijne, nu al met stip de meest troosteloze betonmassa van Nederland genoemd, om te toveren in een waar Manhattan met nog meer kantoren, een megabioscoop, casino's en een aantal 'noodzakelijke' toegangswegen. Eigenaar van het gekraakte pand in de Croeselaan is speculant Jan Dammers, een mislukt onderwereld figuur en bezitter van twee gokhallen aan de Amsterdamse Straatweg.

De kraakscene van Utrecht heeft het lang niet aangedurfd om dergelijke panden te kraken. Na de kraak kwam Dammers in eigen persoon langs met de mededeling dat hij de krakers uit het pand zou slaan, brandbommen of desnoods een bulldozer er tegenaan zou gooien. De toevallig aanwezige journalisten en politie beperkten hem niet in z'n woordkeuze.

De demonstratie van zaterdag 25 juli, langs leegstaande panden die in het verleden werden ontruimd en gekraakte panden, begon met een volkstribunaal op het Domplein. De eigenaresse van een vorig jaar ontruimd pand aan de Lange Nieuwstraat werd gedagvaard, maar kwam niet opdagen. Dat maakte niet zoveel uit, want veroordeeld zou zij toch wel worden. Het vonnis luidde: het pand weer ter beschikking stellen voor wederrechtelijke ingebruikname.

Op deze manier wilden de Utrechtse krakers de gang van zaken rond rechtszaken rond kraakpanden aan de kaak stellen. Nog tijdens dit ludieke volkstribunaal verspreidde de politie het bericht dat de krakers mogelijk van plan waren het pand in de Lange Nieuwstraat te herkraken, waarna de wouten zich in linie voor het pand in de Lange Nieuwsstraat posteerden. Die avond was er een workshop over de juridische kant van het kraken en werd er aansluitend gefeest in de gekraakte Ubica panden aan de Ganzenmarkt.

Zondag werd er een kraakhistorische rondleiding gegeven langs verschillende kraakpanden. De gids bleek ditmaal niet bewapend met een paraplu, maar met een breekijzer. Bij elk kraakpand vertelde hij iets over de kraakgeschiedenis, eventuele legalisaties en toekomstperspectieven. Bij enkele panden vertelden bewoners zelf iets of kreeg men een rondleiding door het pand. Vooral het in aanbouw zijnde ACU en Low budget hotel Strowis aan de Voorstraat werden langdurig bezocht. 's Avonds was er een video avond over kraken in het kraakpand aan de Vismarkt.

Na het weekend werd alle energie gestoken in het barricaderen van het pand op de Croeselaan. Dammers heeft laten merken het er niet bij te laten zitten. Hij hangt elke nacht na sluitingstijd van zijn gokhallen rond bij het pand, in bijzijn van twee van zijn uitsmijters. Daarbij schijnen ze met zaklantaarns naar binnen, uiten bedreigingen en werd er een aantal keren met stenen gegooid. De krakers bezinnen zich op tegenmaatregelen. De politie zegt weinig te kunnen doen tegen de intimidatiepogingen aangezien er geen strafbare feiten worden gepleegd.

................................

'ZIJ VRIJ, WIJ BLIJ'

Voor een twintigtal vluchtelingen is de nationale feestdag van België een dag geworden om nooit te vergeten. Dankzij de luidruchtige aanwezigheid van een groep sympathisanten, die buiten de omheining van de vluchtelingengevangenis Centrum 127bis in Steenokkerzeel een fakkelwake hielden, zag een grote groep vluchtelingen de kans schoon om uit de gevangenis te ontsnappen. De demonstranten, die zojuist nog 'alle vluchtelingen vrij!' hadden geroepen, verbaasd achter zich latend.

Een symbolische en vreedzame fakkelwake. Dat is wat de actievoerders van het Collectief tegen Uitwijzingen op 21 juli 1998, nationale feestdag in België, van plan waren. De locatie: het beruchte gesloten vluchtelingencentrum 127Bis in Steenokkerzeel, gelegen nabij de luchthaven van Zaventem, even buiten Brussel. Het centrum is vergelijkbaar met het Grenshospitium in Amsterdam. Een gesloten inrichting, omgeven door een hoog hekwerk.

Het collectief wilde de sumbolische actie houden uit onvrede over de uitwijzing van een Nigeriaanse vrouw, die haar land ontvluchtte om een verplicht huwelijk te vermijden. De vrouw werd uitgewezen en verbleef in het transitcentrum 127Bis. Op 21 juli haalde de rijskwacht haar 's ochtends op, waarna ze naar het vliegtuig op Zaventem werd gebracht met als einddoel Lomé in Togo. Op de luchthaven waren activisten van het collectief aanwezig, die de passagiers en de piloot overtuigden de vrouwn niet mee te nemen. Toen een van de passagiers uit solidariteit weigerde te gaan zitten, werd de Nigeriaanse weer naar Steenokkerzeel teruggebracht.

Diezelfde avond kwamen de actievoerders van het collectief haar, en de overige gevangenen, een hart onder de riem steken. Met fakkels en gezang hield men een wake achter de omheining. De vluchtelingen in het centrum begonnen mee te zingen en te roepen. Volgens de actievoerders reageerden de cipiers onmiddellijk door er op los te slaan. De vluchtelingen lieten zich echter niet intimideren en blokkeerden de deuren van hun cellen. Daarop werd een raam stukgeslagen waarna enkele tientallen naar buiten konden vluchten; 29 van hen wisten te ontsnappen door het door een van de activisten opengeknipte hekwerk. 'Zij vrij, wij blij', aldus een van de actievoerders.

Het personeel kwam met een andere versie van het gebeuren. Volgens een van de cipiers zouden er afspraken zijn gemaakt tussen het collectief en minstens één van de vluchtelingen. Die begon prompt met een witte doek te zwaaien toen hij de activisten bemerkte. Een stoel ging door het raam, de asielzoekers er achteraan. Een van de activisten stak vervolgens een fakkel naar binnen, die door een bewaker in de toiletpot kon worden gedoofd. In een handgemeen tussen activisten, illegalen en de bewakers zou een van de bewakers een klap in het gezicht hebben gekregen.

Direct na afloop van dit gebeuren werden er zeventien actievoerders opgepakt en opgesloten; eerst in het deportatiecentrum zelf en daarna in de rijkswachtkazerne van Zaventem. Ze worden beschuldigd van brandstichting en bendevorming. De onderzoeksrechter besliste de volgende dag dat zeven van hen zullen worden vervolgd voor brandstichting, bedreiging en vernieling van staatsgoederen. Zeven vluchtelingen werden enkele uren na hun ontsnapping weer opgepakt.

Op een door het Collectief tegen Uitzettingen inderhaast georganiseerde en druk bezochte persconferentie vertelde een van de woordvoerders op een vraag van een journalist niet zo verbaasd te zijn geweest dat het hekwerk werd doorgeknipt. "Ach ja meneer, wat had u dan verwacht. Als je daar staat te schreeuwen dat alle vluchtelingen onmiddellijk vrij moeten worden gelaten en je staat ineens oog in oog met hen, gescheiden door een hek. Wat zou u hebben gedaan?"

Het collectief kwam eerder in het nieuws nadat het eind juni de ontsnapping mogelijk maakte van een aantal vluchtelingen. Dit door een politiewagen te blokkeren die op weg was naar de luchthaven van Zaventem.

................................

SLAG OM OMSTREDEN URANIUMMIJN

Begin deze week demonstreerde een groep anti-kernenergie activisten in de haven van Antwerpen. Aanleiding vormde een transport van een uit Australië afkomstige lading uranium bestemd voor Europese kerncentrales. Het omstreden uranium is afkomstig uit de nog meer omstreden Australische Jabiluka mijn, die al maanden wordt geblokkeerd. De mijn bedreigt het voortbestaan van de oorspronkelijk bevolking.

Begin juli '98 verliet het schip met radioactieve lading, begeleid door hevige protesten, de Australische havenstad Darwin, op weg naar Antwerpen. De radioactieve lading bestond uit 32 containers uranium afkomstig uit een van de drie Australische uraniummijnen. In Antwerpen werd het omgeladen en naar verrijkingsbedrijven getransporteerd. Na verrijking belandt het smerige goedje in kerncentrales in Duitsland, België en Frankrijk.

Bij aankomst in de haven van Antwerpen, maandag 3 augustus, werd het schip opgewacht door enige tientallen demonstranten. Ze protesteerden tegen het functioneren van de uraniummijn in Jabiluka, maar ook tegen het einddoel van het uranium, de brandstof voor kernenergie. De actievoerders, onder andere van de organisatie Wise, konden helaas niet bij de verlading van het schip zelf komen.

Desalniettemin trokken de activisten veel bekijks, met name van de Belgische media. De act, uitgevoerd door een alternatief welkomstcomité (,,hulde aan de uraniumlobby, weg met de zeurende Aboriginals'') deed het goed. Zelfs de rijkswacht van Antwerpen was verguld met de actie, aangezien men zelf niet wist dat er nog steeds uranium wordt verscheept in de haven. Dit onderwerp ligt gevoelig.

Tot de verkiezingen in maart 1996, als de Labour regering door een conservatieve werd vervangen, gold in Australië de 'Three Mines Policy'. Dat betekent dat de Labour overheid had besloten niet meer dan de drie al in bedrijf zijnde uraniummijnen toe te laten. In oktober '97 gaf de conservatieve overheid haar toestemming aan de mijnbouw maatschappij Energy Resources Australia (ERA) voor het openen van een uraniummijn in Jabiluka. Dit is de op een na grootste uraniummijn ter wereld. Jabiluka is omgeven door het Kakadu National Park, een World Heritage gebied, door de Verenigde Naties aangewezen als van groot natuur historisch belang. Bovendien is dat land traditioneel in bezit van Aboriginal volkeren; de Mirrar en Gundjehmi. Op deze plek bevindt zich 20.000 jaar oude Aboriginal kunst. De Mirrar en Gundjehmi zijn fel tegen de mijn.

Volgens Friends of the Earth Australia, een milieu organisatie die zich sterk verzet tegen uraniummijnbouw, is het ertsafval dat tijdens het mijnen van uranium ontstaat voor minstens 300.000 jaren zwaar radioactief. Maar mijnbouw maatschappijen gaan uit van een opslagperiode van slechts 200 1000 jaar. Daarna zal het in het milieu komen met desastreuse gevolgen.

De Mirrar hebben een klacht tegen het afgeven van de vergunning aan ERA bij de rechtbank ingediend. De beslissing om de Jabiluka mijn goed te keuren werd namelijk voor hen, door de Northern Land Council genomen. De traditionele eigenaars, de Aboriginals, werd verteld dat in het geval van het niet akkoord gaan met de mijn, de Land Right Act (die bepaalde landrechten aan hun geeft) ongeldig zou worden.

Ook de goedkeuring van een andere uraniummijn op Aboriginal land, de Ranger mijn, werd op dezelfde manier verkregen. Net als bij de Jabiluka mijn werden hier beloftes aan de traditionele eigenaars gedaan, zoals geld voor scholen, wonen, gezondheidszorg en werk. Maar de laatste twintig jaar worden de negatieve effecten van uraniummijnbouw voor de Aboriginals steeds duidelijker. Op 11 februari werd de klacht van de Mirrar echter door de hoogste Australische rechtbank afgewezen.

Omdat men met juridische middelen op dat moment het begin van de aanleg van de mijn niet meer kon stoppen, begon op 24 maart de Jabiluka blokkade. Deze duurt nog steeds voort. Tot nu toe zijn bij de blokkades meer dan 400 mensen gearresteerd, waaronder ook Mirrar activisten. Mensen uit heel Australië ondersteunen de Jabiluka acties. Zo werd er op National Jabiluka Action Day (5 april), in het hele land geprotesteerd: 5000 mensen in Sydney, 3000 in Melbourne, 1500 in Brisbane, enz.

Ook op internationale schaal, bijvoorbeeld in Japan, Zuid Korea, Duitsland en Canada, werden acties tegen de Jabiluka mijn gevoerd. Uit de hele wereld worden solidariteitsbrieven naar Australië gestuurd. Al in januari van dit jaar heeft het Europees Parlement een oproep aan de Australische overheid gestuurd met het verzoek uraniummijnbouw op Aboriginal gebied te stoppen. Verder hebben zij hun lid staten opgeroepen om uranium uit mijnen waar de rechten van inheemse bevolking worden aangetast, te boycotten.

..............................

RECHTER VERWERPT ARRESTATIES EUROTOP

AMSTERDAM - Zes ex-arrestanten van de Eurotop in juni 1997 in Amsterdam hebben van de Amsterdamse rechtbank een schadevergoeding toegekend gekregen van 2.500 gulden. De zes hadden namens 267 ex-arrestanten, die destijds op grond van artikel 140 WvS werden gearresteerd, een proefproces aangespannen. De officier van justitie is direct tegen de uitspraak in beroep gegaan.

De Raadkamer van de Amsterdamse rechtbank baseerde het bedrag in haar uitspraak van 31 juli op immateriële schade wegens wederrechtelijke vrijheidsberoving en inbreuk op de grondwettelijk gegarandeerde vrijheid van meningsuiting. Ook de mensonwaardige omstandigheden tijdens detentie zijn bepalend geweest voor de hoogte van de vergoeding.

Naast de onrechtmatigheid van de arrestaties weegt de rechtbank onder meer mee dat er plastic handboeien zijn gebruikt, dat slechte sanitaire voorzieningen gêne en vernedering veroorzaakten en dat eten en drinken te laat is verstrekt. Bovendien meent de rechtbank dat de arrestanten hun standpunt ten opzichte van de Eurotop niet meer op vreedzame wijze duidelijk konden maken. De rechtbank komt mede hierdoor tot een individuele schadevergoeding van 2500 gulden voor het vasthouden van drie dagen. Doorgaans krijgt een arrestant die ten onrechte wordt vastgehouden een schadevergoeding van 200 gulden per dag toegekend.

Met dit vonnis is het na meer dan een jaar wachten eindelijk tot een gerechtelijke uitspraak ten aanzien van de massa arrestaties gekomen. "Deze uitspraak is vernietigend voor het beleid van de Amsterdamse driehoek van burgemeester Patijn, hoofdofficier van justitie Vrakking en voormalig hoofdcommissaris Nordholt. Zij hebben tijdens en na de Eurotop consequent beweerd dat de massa arrestaties rechtmatig waren en dat niemand het recht op demonstratie is ontzegd", zo stelde het Autonoom Centrum, dat over het gebeuren een zwartboek samenstelde, in een eerste reactie.

Het Autonoom Centrum eist dan ook dat er naast de financiële vergoeding een politiek vervolg komt. "Een verontschuldiging van de gemeente Amsterdam zou op zijn plaats zijn. De verantwoordelijke driehoek, Patijn, Vrakking en Nordholt zal moeten worden afgerekend op hun beleid. Na deze uitspraak is de enige juiste consequentie om af te treden." De fractie van Socialistische Partij, dat aan de vooravond van de Eurotop nog pleitte voor een grootschaliger politie inzet om de veiligheid van de regeringsleiders te kunnen waarborgen, wil niet zover gaan als het Autonoom Centrum, maar is wel van mening dat Patijn ten overstaan van de arrestanten z'n excuses moet aanbieden.

 

ONKRUITERS BLOKKEREN KNOOPKAZERNE

UTRECHT - Twintig antimilitaristen van de actiegroep Onkruit Vergaat Niet! hebben zich op 15 juli '98 aan de hekken van de Knoopkazerne in Utrecht vastgeketend. Hierdoor werd de toegang tot het Provinciaal Militair Commando gedurende de hele ochtend versperd. De politie moest de actievoerders een voor een losknippen. De actie was een protest tegen de 'oorlogspromotie van de Landmacht tijdens de Megafestatie'.

Vanaf half zes in de ochtend hielden de antimilitaristen de twee toegangshekken van de Knoopkazerne bezet. Deze is gelegen aan de Mineurslaan in Utrecht, pal tegenover de Jaarbeurshallen waar die week de Megafestatie plaatsvond. De Onkruiters hadden zich met kettingen aan elkaar en aan de hekken vastgeketend. Het personeel van het Provinciaal Militair Commando, dat in de kazerne is gevestigd, moesten hun vervoermiddelen na overleg met de marechaussee op een andere parkeerplaats parkeren. Door een zelf gemaakt gat in een van de hekken bij de fietsenstalling wist het personeel alsnog het militaire terrein te betreden.

Rond het middaguur ging de politie over tot het verwijderen van de actievoerders, die een voor een met een betonschaar werden losgeknipt. Degenen die zich hadden vastgetekend aan het hekwerk waren de sigaar. De politie kon hen slechts verwijderen door de spijlen van het hekwerk los te zagen, waarna de twee op grond van 'vrijheidsbelemmering' werden gearresteerd. De overige actievoerders werden verder ongemoeid gelaten.

De actie bij het Provinciaal Militair Commando stond in het teken van het protest dat Onkruit Vergaat Niet! gedurende die week hield tegen het militaristische vertoon tijdens de Megafestatie. In de Jaarbeurshallen werden jongeren 'die wat willen omdat ze nu eenmaal jong zijn' op spectaculaire en drammerige wijze 'voorgelicht' door verschillende werkgeversorganisaties waar ze terecht kunnen voor een baan. (zo drammerig en wild dat er op de slotdag een massale vechtpartij losbarstte onder de jongeren) Defensie drukt met hun militaristische doe het zelf shows een belangrijke stempel op de Megafestatie, zeer tegen het zere been van Onkruit Vergaat Niet! Tijdens de openingsdag hield de actiegroep dan ook voor de ingang van de hallen een 'Tegenfestatie' op het Jaarbeursplein.

 

KLEIN VERZET TIJDENS VLOOTDAGEN

DEN HELDER - Actievoerders van het 'Komitee voor Ontwapening' hebben dit jaar de Vlootdagen in Den Helder, als de Koninklijke Marine traditiegetrouw de bloemetjes buiten zet, aangegrepen om hun onvrede te uiten tegen het militarisme. Grote hoeveelheden propagandamateriaal werden ingezameld, terwijl diverse oorlogsboten hun stempel in de vorm van het vredesteken op de romp geplaatst kregen.

De antimilitaristen voerden hun actie uit op zaterdag 11 juli '98. 'Eerst hebben we een grote hoeveelheid propagandamateriaal ingezameld bij de verschillende kraampjes, hetgeen vervolgens verscheurd in de papierbak werd gedeponeerd', zo meldt het Komitee voor Ontwapening. 'Verder hebben we op vijf plaatsen tekens en teksten aangebracht, zoals op het multipurposefregat Van Amstel en op de romp van het geleidewapenfregat Tromp.' Daarnaast zeggen de actievoerders verschillende bruggen in Den Helder 'onder handen te hebben genomen', waarbij ze bijna in de kraag werden gegrepen door een oplettende marinier.

 

MID: MINDER ACTIES TEGEN MILITARISME

DEN HAAG - De Militaire Inlichtingen Dienst (MID) heeft in 1997 in totaal tachtig antimilitaristische acties kunnen ontdekken. In 1996 waren dat er 97 en in 1995 nog 350. Volgens het MID is een kleine groep antimilitaristen verantwoordelijk voor de acties.

Het een en ander staat beschreven in het eerste jaarverslag van de MID, dat onlangs is verschenen. Met de publicatie komt minister Voorhoeve de toezegging na om de parlementaire en publieke controle te verbeteren. De MID is in 1987 opgericht, waarna in de daarop volgende jaren de voormalige Marine Inlichtingendienst, de Landmacht Inlichtingendienst en de Luchtmacht Inlichtingendienst zijn samengegaan in één militaire inlichtingendienst. Vorig jaar telde de MID maar liefst 807 medewerkers en had het de beschikking over een budget van 115 miljoen gulden.

 

'WALGELIJK, WALGELIJK, WALGELIJK!'

GRONINGEN - Met deze woorden beginnen 'De wilde wieven' hun persbericht, die zeggen actie te hebben gevoerd tegen seksistische reclame. Wat de actie inhield wordt niet vermeld, wel de aanleiding: een op het oranje voetbal gevoel inspelende krantenadvertentie voor BH's.

'Tot in het oneindige walgelijk' vinden de Wilde Wieven de advertentie die tijdens de WK gekte werd afgedrukt in de lokale Gezinsbode, een huis aan huis blad van Groningen. In de gewraakte advertentie maakte de winkel Livera het publiek erop attent dat tot 15 juli '98 de BH's in de aanbieding zijn onder het motto 'Wij steunen onze jongens'. Bij deze tekst werd een 'schaars geklede vrouw' afgedrukt die 'enkel een goedkope BH draagt' en 'weer het passieve vrouwtje speelt'. Volgens de Wilde Wieven doet de vrouw niks maar kijkt ze wel lekker geil uit haar ogen.

De Wieven vinden het gewoonweg grof om te zien hoe adverteerders er toch telkens weer in slagen om vrouwen zo af te beelden. 'Mannen hebben steun nodig in de vorm van sex ofzo? Gelukkig kunnen vrouwen niet zo goed voetballen maar wel de benodigde steun leveren in de vorm van een BH. Wij zijn het meer dan zat als sex en lustobject afgespiegeld te worden.'

 

PROTEST FAMILIE DODE ASIELZOEKER

NIJMEGEN - De familie van een 23 jarige Algerijnse asielzoeker die begin april door de Nijmeegse politie werd doodgeschoten, gaat een formeel beklag indienen bij het gerechtshof in Arnhem omdat de bewuste agent niet door justitie wordt vervolgd. De hoofdofficier van justitie nam eerder het besluit de agent niet te vervolgen, omdat hij uit zelfverdediging zou hebben gehandeld. Volgens de advocaat van de familie is het onderzoek naar de zaak ontoereikend.

De schietpartij vond plaats in de nacht van 3 op 4 april. De asielzoeker kwam rond de klok van één uur terug bij het asielzoekerscentrum aan de Daalseweg. Eerder die avond had hij in de binnenstad van Nijmegen in beschonken toestand ruzie gemaakt met verschillende mensen. In het asielzoekerscentrum maakte de man volgens de bewakers en de politie met een mes stekende bewegingen in de richting van een van de agenten, waarna een van de agenten op hem schoot en hem dodelijk raakte.

AMSTERDAM - Koerden die Turkije zijn ontvlucht omdat ze militaire dienst weigeren, hebben in Nederland recht op een verblijfsvergunning. Dit heeft de meervoudige kamer van de rechtbank in Den Haag beslist. De rechtbank bepaalde dat als een Koerdische dienstweigeraar naast z'n afkomst kan aantonen dat de Turkse staat hem heeft opgeroepen voor het leger, in Nederland een verblijfsvergunning kan krijgen.

De rechtbank stelde tevens vast dat er een reële kans bestaat dat Koerdische dienstplichtigen in het zuid oosten van Turkije gelegerd worden, waar het Koerdische volk met harde hand wordt onderdrukt. Hierdoor lopen ze het risico tegen de eigen bevolking te worden ingezet. De gerechtelijke uitspraak is verrassend en belangrijk. In de ambtsberichten van Buitenlandse Zaken, richtlijn voor het verlenen van een verblijfsvergunning, werd tot op heden altijd ontkend dat Koerdische dienstplichtigen ingezet zouden worden in het zuid oosten van Turkije.

Deze ambtsberichten worden opgesteld door medewerkers van de Nederlandse ambassade in Turkije, die zeggen ter plekke onderzoek te hebben verricht. Tijdens de rechtszaak van zes Koerdische dienstweigeraars, die op 14 april werd gehouden, wilde de Nederlandse overheid niets zeggen over de wijze waarop dergelijke onderzoeken, in dit geval in het zuid oosten van Turkije, plaats vinden. Enige controle door andere instanties wordt op zo'n manier onmogelijk gemaakt.

De campagnegroep 'Stop de oorlog in Turkije' (SOT), die de zes Koerden gedurende de rechtsgang heeft ondersteund, stelt zelf de afgelopen jaren veelvuldig onderzoek te hebben gedaan in het zuid oosten van Turkije. Uit gesprekken met zowel Turkse als Koerdische mannen die als dienstplichtigen in het Turkse leger hebben gediend, blijkt dat Koerden binnen het leger worden gediscrimineerd. Het Turkse leger maakt gebruik van doodseskaders die Turkse en Koerdische critici ontvoeren, martelen en doden. Het Turkse leger wordt verantwoordelijk gehouden dat het sinds 1984 maar liefst 3000 dorpen in Zuid Oost Turkije heeft vernietigd.

 

DRIE IRANIËRS IN HONGERSTAKING

DEN HAAG - Drie in Nederland verblijvende uitgeprocedeerde Iraniërs zijn op 21 juli '98 in het asielzoekerscentrum in Schimmert in hongerstaking gegaan, in de hoop dat hun asielzaken heropend worden. Een van de hongerstakers is inmiddels gestopt met de actie, zo meldt de vluchtelingenorganisatie Prime.

Iraanse asielzoekers hebben de afgelopen jaren op allerlei manieren actie gevoerd om duidelijk te maken dat terugzending naar hun land voor hen levensbedreigend is. Sindsdien hebben tientallen uitgeprocedeerde Iraniërs zelfmoord gepleegd of pogingen daartoe ondernomen. De vele acties hebben ertoe geleid dat het ambtsbericht van juni '97 opnieuw besproken werd in de Tweede Kamer.

Uit dat debat bleek dat de regering bepaalde informatie had verzwegen en dat teruggestuurde Iraniërs in eigen land aan hun lot werden overgelaten, terwijl de overheid hen in de peiling zou moeten houden. Eind '97 kwamen de eerste berichten binnen van uitgezette vluchtelingen die in Iran gevangen werden gezet of van de aardbodem verdwenen. Sinds november vorig jaar worden uigeprocedeerde Iraniërs niet meer uitgezet. Na het zomerreces zal de Tweede Kamer een nieuw opgesteld ambtsbericht behandelen.

 

JORRITSMA TERUGGEFLOTEN

AMSTERDAM - De Raad van State heeft de minister van Verkeer en Waterstaat een pas op de plaats laten maken door de belangrijkste bezwaren van milieu- en bewonersorganisaties tegen de uitbreiding van Schiphol te honoreren. De uitspraak betekent een flinke overwinning voor de organisaties. Volgens Milieudefensie staat hiermee de uitbreiding van Schiphol op losse schroeven, of loopt op z'n minst forse vertraging op.

De Raad van State sprak zich op 28 juli '98 uit over de bezwaren van milieu en bewonersorganisaties tegen de 'Aanwijzing' van de minister. De Aanwijzing regelt de geluidsbegrenzing voor nu en in de toekomst zodra de vijfde baan zou zijn aangelegd. In hun beroep voerden de milieu en bewonersorganisaties aan dat de Aanwijzing, behalve voor geluid, ten onrechte geen andere milieurandvoorwaarden stelt. De Raad van State beaamt dit. Ook vindt de Raad van State dat de berekening van de nachtzone voor geluidsoverlast niet deugt en stelt dat de methodiek van geluidsberekening dringend aan herziening toe is.

Volgens Kees Kodde, woordvoerder van Milieudefensie, komt met deze uitspraak een einde aan de status van wetteloosheid die de luchtvaartsector tot nu toe heeft genoten. De uitspraak heeft tot gevolg dat er nog geen spade de grond in mag voor de vijfde baan. Advocaat Van den Biesen verwacht dat een nieuw besluit van de ministers minimaal een half jaar op zich zal laten wachten. Tegen dat besluit staat dan opnieuw een beroep open bij de Raad van State. Pas als dat beroep is afgehandeld en het nieuwe Aanwijzingsbesluit ongeschonden de eindstreep haalt, zal met de onteigeningsprocedure van onder meer het Bulderbos kunnen worden begonnen.

 

BEDRIJF ZOU APEN BESMETTEN MET HIV VIRUS

DEN HAAG - Het bedrijf Biomedical Primate Research Centre (BPRC) in Rijswijk zou van plan zijn om twee of drie jonge chimpansees te infecteren met het HIV virus, maar niet voordat ze eerst met een experimenteel vaccin tegen Aids zullen zijn ingeënt. Dit beweert de pas opgerichte dierenorganisatie Een Dier Een Vriend (EDEV), die de feiten via informanten zegt te hebben vernomen.

Het in financiële nood verkerende voormalige TNO primatencentrum is volgens EDEV van plan om op 4 augustus de dieren in te spuiten met een experimenteel vaccin tegen Aids. Het experiment zou in opdracht van de Engelse farmaceutische multinational Smith Kline Beecham uitgevoerd worden. In het verleden zijn in Rijswijk al meer dan twintig chimpansees met HIV besmet. EDEV verzet zich tegen deze experimenten die in hun ogen alleen maar worden uitgevoerd om geld mee te verdienen.

In november 1997 heeft de Engelse regering een verbod aangekondigd op experimenten met chimpansees en andere mensapen. Primatencentra in Frankrijk, Duitsland, Italië en Engeland hebben samen met de BPRC in Rijswijk een programma opgesteld om gezamenlijk de problemen en controverses rond de dierproeven met primaten aan te pakken. Deze coalitie, European Primate Resources Network, wordt gesteund door vertegenwoordigers van de regeringen en de EU.

 

THE X MEN ONTVOEREN FLASH GORDON

NIJMEGEN - Actievoerders, die schuil gaan achter de naam The X Men, hebben de tentoongestelde maquette van het nieuwbouwproject 'Flash Gordon' uit het gemeentelijk informatiecentrum van Nijmegen ontvoerd. Met hun actie eist de groep van het college van B&W van Nijmegen in samenspraak met belanghebbenden een heroverweging van Flash Gordon.

Flash Gordon is één van de meest omstreden nieuwbouwplannen in de gemeente Nijmegen sinds 1981, toen de Piersonstraat met veel tamtam werd ontruimd. Het plan gaat uit van futuristische grootschalige bouw, waarvoor karaktiristieke en deels monumentale gebouwen gesloopt moeten worden. Sociale woningbouw moet verdwijnen om het nieuwbouwplan rendabel te maken. Daarnaast is het de bedoeling dat onder het bouwproject een grote parkeergarage verreist.

Tegen het Flash Gordon plan bestaat al jarenlang verzet vanuit de buurt en monumenten en milieorganisaties. Inmiddels lopen er bijna 200 procedures tegen verschillende delen van de planontwikkeling. Ook werden er verschillende acties tegen het plan gevoerd. De besluitvorming heeft zich volgens The X Men 'gekenmerkt door chronische doofheid voor ieder tegengeluid uit de buurt', zo stelt men in het 'kommunikee' dat naar aanleiding van het weghalen van de maquette uit het gemeentelijk informatiecentrum Open Huis naar de media werd gestuurd.

De ontvoerders eisen met hun actie dat het Weeshuis, de Brandsmakapel en de woningen in de Kroonstraat niet gesloopt worden. Daarnaast dient de realisatie van nieuwbouw op het voormalige Gelderland terrein in samenspraak te gaan met buurtbewoners en andere belangenorganisaties. Tot slot eist de X Men in tegenstelling tot de huidige schijninspraak beslissingsrecht voor burgers.

 

KRAKERS: EVEN APELDOORN BELLEN!

APELDOORN - Het actiecomité Metaalbuurt uit Apeldoorn wil krakers uitdagen om in de leegstaande panden in de buurt te komen wonen. De actievoerders vinden dat de woningstichting De Goede Woning bewust aanstuurt op verpaupering van de buurt, door woningen onnodig leeg te maken waarbij de huurders onder valse voorwendselen hun huis worden uitgelokt. Het actiecomité is ten einde raad en zoekt nu goede krakers.

De Goede Woning zet huurders onder druk om hun woningen te verlaten omdat die gesloopt gaan worden, maar er is helemaal geen sloopvergunning geregeld. Het is de bedoeling om de leeg komende huizen tijdelijk te verhuren, maar dat lukt lang niet altijd. Het gevolg is dat veel huizen in de Metaalbuurt verkrotten. Het actiecomité Metaalbuurt wil dan ook dat krakers hun intrek nemen.

 

OPNIEUW KRAAKBOLWERKEN BEDREIGD

AMSTERDAM - De tien bewoners van het inmiddels zeven jaar gekraakte pand Nieuwendijk 134 in hartje Amsterdam hebben van de huis eigenaar, de speculant Kroonenberg Groep, schriftelijk te horen gekregen dat ze maar beter een ander onderkomen kunnen gaan opzoeken. De speculant zegt een bouwaanvraag te hebben ingediend om het kraakpand te verbouwen tot negen koopappartementen waar de huidige bewoners geen recht op zullen hebben.

Het pand op de Nieuwendijk is gevestigd boven een winkel. Dankzij een aparte opgang kan het perceel in 1991 gekraakt worden. Direct nadat de bewoners de brief hadden ontvangen van Kroonenberg, schakelden ze de gemeenteraad in. Diverse gemeenteambtenaren hebben te horen gekregen dat verbouwing van het perceel tot koopappartementen op de huidige lokatie in strijd is met het gevoerde gemeentelijk differentiatiebeleid.

Een andere bedorven huiseigenaar, Lüske, die een maand terug nog in de bak terecht kwam voor een illegale gewelddadige ontruimingspoging waarbij met een shovel de zijgevel van het gekraakte complex ADM aan de Hornweg in het Amsterdamse Westelijk Havengebied werd neergehaald (pfff, wat een zin, en nog niet eens af), heeft nu de krakers middels een brief verzocht het complex uiterlijk 27 juli '98 te verlaten. Bij het niet voldoen aan dit verzoek zal Lüske de rechtbank inschakelen. Je moet maat durven. De krakers reageren onder meer door van 27 tot 30 augustus een alternatief festival te organiseren. (zie rubriek Lokkertjes).

BIRMINGHAM (UK) - Uit protest tegen de aanleg van de eerste geprivatiseerde snelweg ten noorden van het Britse Birmingham hebben eco activisten al enige tijd een protestkamp, genaamd Greenwood Camp, opgezet. De aanleg van deze tolweg is voor 1999 gepland, en wordt uitgevoerd door de private onderneming Midlands Expressway Ltd. Een groot natuurgebied zou door de contructie van de nieuwe snelweg vernietigd worden.

De politie is nu al een psychologische oorlogsvoering tegen de kampbewoners gestart. Vorige maand lekte een memo uit, waarin de politie de lokale brandweer opriep om niet op brandmeldingen van de kampbewoners in te gaan. Volgens de politie zouden dezen slechts alarm slaan, om vervolgens waardevolle apparatuur van de brandweer te kunnen stelen.

Daartoe zouden de activisten hinderlagen als planken met spijkers aanleggen, om de brandweer vervolgens met brandbommen (?) en 'anderssoortige bommen gevuld met urine en vlooien' te kunnen bekogelen. Bovendien zouden verschillende gekraakte panden, die op de nominatie staan om gesloopt te worden voor de snelweg, vol met 'boobytraps' zitten. Nadat de lokale brandweervakbond van het bestaan van de memo op de hoogte was gesteld, namen vertegenwoordigers van de bond contact op met de eco activisten. Zij verzekerden de activisten dat het verzoek van de politie te belachelijk voor woorden was, en dat zij normaal op alarmmeldingen zouden reageren. (Info: Birmingham Friends of the Earth:00 44 121 632 6909)

 

SNEEUWBAL TEGEN GENETISCH GEMANIPULEERD VOEDSEL

WATLINGTON (UK) - De campagne tegen genetische gemanipuleerd voedsel in Groot Brittannië neemt steeds grotere vormen aan. Er gaat bijna geen week voorbij of nieuwe proefveldjes worden onder handen genomen door acitivisten. Ook in juli was het weer raak.

De meest opvallende actie vond halverwege juli plaats, toen vijf vrouwen middels brieven gericht aan de eigenaar van een proefveld bij Watlington in Oxfordshire aankondigden dat ze een week later z'n genetisch gemanipuleerde testplanten zouden gaan vernielen. Ook de politie en de lokale autoriteiten werden door de vrouwen ingelicht.

Toen de vrouwen op het aangekondigde tijdstip bij het veld aankwamen, werden ze dan ook opgewacht door een grote politiemacht die hen, nadat ze ruim tweehonderd planten uit het proefveld hadden gerukt, arresteerden. De eigenaar, Monsanto, weigerde echter een aanklacht tegen de vrouwen in te dienen, zodat ze vrijwel meteen weer op vrije voeten kwamen. De vrouwen namen met deze daad het voortouw voor een nieuw actiecampagne die 'the GenetiX Snowball Campaign against gentically engineered (GE) foodcrops' wordt genoemd. Deze sneeuwbalcampagne tegen biotechnologie voedsel is geïnspireerd op soortgelijke campagnes die in de jaren tachtig door vredesactivisten werden ontketend. Bij deze openlijk aangekondigde anti-militaristische acties werden toen ruim 2000 mensen gearresteerd.

Naast deze eerste in een serie van openlijke acties worden uiteraard nog regelmatig andere proefvelden aangepakt. Zo werd op een landbouwshow ondanks een 24 uurs bewaking een proefveld met genetisch gemanipuleerd tarwe onder handen genomen door een groep die zichzelf de 'Kenilworth Croppers' noemt.

 

ZINVOLLE SABOTAGE ACTIES

UTRECHT - In de Franse Aspevallei worden nog steeds acties gevoerd tegen de in aanbouw zijnde snelweg en acht kilometer lange tunnel. Op 11, 12 en 13 juli '98 was er in het actiecentrum La Goutte d'Eau, dat met ontruiming bedreigd wordt, een flink aantal activisten bijeen om te feesten, te discussiëren én actie te voeren.

Een aantal dagen later, op 16 juli '98, werd er bij een bouwplaats bij het plaatsje Etsaut veel schade toegebracht aan een bijna voltooide brug, de brug die ook door Nederlandse en Belgische activisten bezet werd gedurende actiereizen in november '97 en mei '98. Er werd het een en ander gesloopt, gereedschap en werkkleding werden ontvreemd. De totale schade wordt door de bouwonderneming geraamd op zo'n 200.000 gulden. Naderhand werden bij La Goutte d'Eau acht mensen opgepakt. Wegens gebrek aan bewijs moesten ze weer worden vrijgelaten.

Voor de wegenbouwers was deze actie een flinke domper, want werk van vele weken werd teniet gedaan waardoor de opening van de brug voor een tijd is uitgesteld. Eens te meer blijkt dat economische sabotage acties in dit prachtige dal in de Pyreneeën zeer zinvol zijn. De Franse overheid kampt nu al met een gigantisch financieel tekort, en het project is nog bij lange na niet voltooid.

Activisten uit La Goutte houden regelmatig wegblokkades, waarbij het bouwverkeer een tijd opgehouden wordt. Een aantal weken geleden stormde een woedende vrachtwagenchauffeur uit zijn truck en sloeg een vermeende activist met een ijzeren staaf op z'n kop: het was echter een Spaanse vrachtwagenchauffeur die blokkade materiaal aan de kant schoof.

Enkele voorstanders van het project zijn kwaad, omdat volgens hen Eric Petetin ongestraft acties kan voeren. Maar deze activist, die al sinds het bekend worden van de plannen vanuit La Goutte actie voert tegen het project, heeft reeds ettelijke veroordelingen aan zijn broek hangen. Dit jaar kreeg hij er nog eens vier bij: fl. 1250, voor het hinderen van het verkeer, fl.1750,- wegens een bezetting van een bouwterrein en duizend gulden boete en achtduizend gulden schadevergoeding wegens het vernielen van bouwmateriaal. Aangezien Eric geen inkomen heeft, kunnen de boetes ook niet gevorderd worden en bovenstaande lijst is slechts een fractie van de boetes die hij in de loop der jaren heeft gekregen. Overigens werd er bij de huiszoeking in La Goutte naar aanleiding van de actie van 16 juli '98 verdacht materiaal gevonden en in beslag genomen. Het betrof een berenpak.

Begin juli werd een Nederlandse activiste door het Franse gerecht in de stad Pau veroordeeld tot een maand voorwaardelijke gevangenisstraf wegens het hinderen van een ambtenaar in functie. Zij had staande op stelten tijdens een blokkade actie van een groep Nederlandse en Belgische activisten in mei dit jaar getracht een fotograferende gendarme te betoveren met haar toverstaf, waarbij zij zeer lichtjes met de staf zijn hoofd beroerde. Zij werd daarop door de diender tegen de grond geknald en later gearresteerd.