Toegegeven, illegaal was het wel. Maar verder gedroegen de bezoekers van een alternatieve techno party op een braakligend terrein in the middle of nowere van het Westelijk Haventerrein in Amsterdam West zich voorbeeldig. De entree was gratis, het bier goedkoop. Uit de speakers van twee soundsystems klonk harde techno en drum 'n' bass. De party gangers bestonden uit krakers, techno freaks, punks. Een melig maar vredelievend gezelschap.

Maar alternatief, en daar moet ordehandhaver Ad Smit niets van hebben. 'Links tuig', Smit begint reeds te shaken als hij al denkt aan dat volkje dat hem regelmatig voor de voeten loopt. Zoals begin jaren tachtig, toen Ad Smit als commandant van een stillenteam bruut geweld tegen groepen krakers niet schuwde. Hij werd in korte tijd berucht in krakerskringen, deze Friese doordouwer. Na de dood van Hans Kok kreeg hij de leiding over een politie eenheid die naar de makers van het affiche 'Wij pakken jullie' op zoek gingen. Op deze poster prijkten de namen en privé adressen van agenten en OvJ'ers die verantwoordelijk werden gehouden voor de dood van Kok.

De manier waarop Ad Smit leiding gaf aan het 'onderzoek' naar de affiche makers loog er niet om. Hij liep letterlijk en figuurlijk, begeleid door met bivakmutsen vermomde collega's, de deuren plat van kraakkafees en huisadressen in met name de Staatsliedenbuurt. Hierna verdween hij een poosje uit de picture, totdat voormalig hoofdcommissaris Nordholt hem in de Nieuwmarkt posteerde om met vereende krachten de buurt te verlossen van wildplassers en grafity spuiters.

Tijdens de Eurotop begeleidde Ad Smit de massa arrestatie in de Spuistraat. Tegen een aantal mensen die vanaf een van de omliggende daken de arrestanten toeriepen, schreeuwde hij dat ze daar onmiddellijk mee op moesten houden anders zou hij wel even naar boven komen. Begin dit jaar probeerde hij op illegale wijze een vers gekraakt pand aan de Peperstraat te ontruimen. Hij werd even later op z'n nummer gezet door een groep krakers en een officier van justitie.

Zaterdagnacht 27 juni 1998 nam hij wraak. Op een afgelegen terrein aan het Noordzeekanaal had een groep ravers even tevoren een paar collega's van Smit onverrichterzake teruggezonden die kwamen zeggen dat het feest moest worden beëindigd. Buurtbewoners aan de overzijde van het Noordzeekanaal hadden geklaagd. De dj's draaiden de volumeknop wat lager maar gingen door met hun werk. Nadat Ad Smit, piketdienst in politiepost Nieuwmarkt, het nieuws hoorde van z'n collega's ontplofte hij bijkans. Vergezeld door 26 collega's toog hij op naar de feestlokatie.

De aanwezige zestig ravers wisten niet wat ze meemaakten. "Pak het geluid, pak het geluid!" werd er geschreeuwd. Ad Smit trapte een tafel omver en begon vervolgens wild op de jongelui in te slaan. Paniek, geschreeuw. Mokum, een hond van een van de ravers, beet zich vast in het been van Smit. "Ze lieten dat beest zo op me los, kostte me twee tetanusinjecties", beklaagde Smit zich achteraf in Het Parool. Een standbeeld voor Mokum.

De geluidsapparatuur werd stukgeslagen en in beslag genomen. De ravers werden gedwongen het anderhalve kilometer lange pad langs het kanaal af te lopen, waarbij rake klappen vielen en een persoon door een politiehond werd gebeten. Voor de hinkende Smit was het een martelgang. Aan het eind van het pad stonden drie ME-busjes gereed waarmee de agenten vervolgens wegscheurden. Smit kon wel lachen en huilen tegelijk.

....................................

MINISTERIE VERSPREIDT UITSPRAKEN NEO-NAZI

Het ministerie van VROM heeft op grote schaal de ideeën van neo nazi Constant Kusters verspreid. Deze waren opgenomen in de het rapport Nederland 2030 Debat, waarvoor ook Ravage redacteur Freek Kallenberg geïnterviewd werd. Hoewel het rapport inmiddels door de papierversnipperaar is vernietigd, blijkt het al op grote schaal verspreid.

'Markante geluiden uit de onderstroom'. Onder dat kopje zijn de ideeën van neo-nazi Constant Kusters, Ravage redacteur Freek Kallenberg en een zevental anderen opgenomen in het rapport Nederland 2030 - Debat. Een blank Europa, ruimteovervloed door vertrek van 2 miljoen mensen uit Nederland en een nationaal socialistische volksstraat waar bloed en bodem heerst, zonder criminaliteit, drugs met werk en woonruimte voor iedere Germaan, dat zijn in het kort Kusters ideeën voor het jaar 2030.

Het ministerie van VROM is enige jaren geleden begonnen met een brede discussie over de Nederlandse infrastructuur in het jaar 2030. Ambtenaren ontwierpen vier verschillende modellen, paletten genoemd, die inzet zijn van de discussie. Omdat aan dit soort discussies altijd dezelfde saaie grijze pakken deelnemen dacht VROM ambtenaar Jenneke Berends van de afdeling thematische planvorming dat het wellicht leuk was om ook wat mensen van "niet geïnstitutionaliseerde geluiden" aan het woord te laten. Aldus geschiedde.

Zo ging ze op bezoek bij o.a Hanneke van Veen van de Stichting Zuinigheid met Stijl, beter bekend van de Vrekkenkrant, bij Bouchra Ismaili, mede oprichtster van de Stichting Steunpilaar in Delft gericht op het stimuleren van culturele integratie. Jan Verschuren van de politiek partij Jij en Idealisten, Freek Kallenberg en.... Constant Kusters.

Nu is het niet onverstandig om je te informeren over wat neo nazi's te zeggen hebben, al is het meestal erg voorspelbaar. Anders wordt het wanneer het racistische geleuter van een neo nazi uitgebreid en kritiekloos in een officieel overheidsrapport wordt afgedrukt en dat vervolgens ook nog eens op grote schaal wordt verspreid.

In de inleiding van haar rapportage schrijft Berends: "In bijna alle interviews proefden wij vrijheid, verantwoordelijkheid, humor, initiatief, doorzettingsvermogen, respect, aandacht, liefde en samenwerkingsgezindtheid." En tot haar verbazing kon ze achteraf constateren dat "vele geluiden uit de onderstroom hoewel zij zeer verschillend zijn toch een gemeenschappelijke noemer hebben. Ze leveren met elkaar geen kakofonie op maar met de integratie van vele onderstroom geluiden kun je een alternatief onderstroomperspectief opstellen: Mensenpalet." Hierin ligt het accent op "vrijheid om te leven en wonen waar en hoe je wilt". Dat dit volgens Kusters alleen geldt voor 'Germanen", daar maakt Berends geen melding van. Zoals eigenlijk nergens ook maar één kanttekening wordt geplaatst bij de opmerkingen van Kusters.

Zowel Kallenberg als de andere zeven deelnemers wisten van tevoren niet dat ook Kusters aan het onderzoek zou meewerken. Kallenberg werd halverwege 1997 benaderd door Berends met de vraag of hij zijn ideeën over Nederland 2030 tegenover haar uit de doeken wilde doen. Aanleiding voor haar was het verschijnen van zijn bundel Surfen in Overvloed in de serie 'De kunst van het afhaken'. Kallenberg zag geen bezwaar. Op dat moment was er nog geen sprake van dat ook Kusters aan het woord zou komen. Berends had op dat moment slechts met twee anderen gesproken en was nog op zoek naar andere 'markante geluiden'.

Dhr Vriesman, Directeur Generaal van de Ruimtelijke Ordening, heeft inmiddels alle geïnterviewden zijn excuses aangeboden. "Dit had nooit mogen gebeuren. Deze racistische opvattingen hadden niet in het dsicussieproject mogen worden betrokken", aldus Vriesman in zijn brief van 23 juni. Blijkbaar was het tot op dat moment niemand binnen het ministerie opgevallen dat Kusters in het rapport uitgebreid aan het woord komt. Hoe zoiets kan gebeuren en waarom Berends het nodig vond Kusters te interviewen, zal wellicht deze week duidelijk worden wanneer minister De Boer de kamervragen van GroenLinks beantwoord.

Overigens hebben het kabinet en de Tweede Kamer het rapport al in een eerder stadium onder ogen kregen. Blijkbaar heeft men toen collectief zitten slapen. Of kunnen we concluderen dat ambtenaren en politici het niet nodig vinden de ideeën van niet geïnstitutionaliseerde groepen eens te bekijken. Dat zal nu ook niet meer kunnen: "De verspreiding van de stukken waarin van dit onderdeel van het discussieproject verslag wordt gedaan, is met onmiddellijke ingang beëindigd", aldus Vriesman in zijn excusebrief.

....................................

Ex-arrestanten Eurotop voor de rechter

Op vrijdag 3 juli 1998 was het dan eindelijk zo ver. Na meer dan een jaar stonden de ex arrestanten van de Eurotop 1997 voor de rechter. Niet in verband met de vraag of artikel 140 rechtmatig was toegepast, maar om de hoogte van de schadevergoeding door de rechtbank te laten vaststellen. De lange mars die was aangevangen met het zwartboek politieoptreden EU rot op lijkt langzaam zijn eind te naderen.

Bij de rechtbank waren uitgebreide veiligheidsmaatregelen getroffen in verband met twee andere rechtszittingen. De Eurotop arrestanten zouden geen last ondervinden van deze maatregelen was de advocaten te verstaan gegeven. Voor het gebouw stonden enkele ME-ers en slechts de advocaten, de ex arrestanten die het woord gingen voeren en de media mochten in de zaal plaatsnemen. Buiten bleven enkele tientallen mensen wachten op een plaats op de publieke tribune die precies 26 stoelen telde. Het gevolg was dat dertig mensen buiten op de trappen van de rechtbank de zitting moesten volgen. Er volgde nog enig getouwtrek over de lege plekken in de rechtszaal, maar de voorzitter en het hoofd van de beveiliging van de rechtbank waren onvermurwbaar. Buiten wachten of naar huis toe waren de enige oplossingen.

Regelmatig werden de mensen buiten, waaronder enkele ex-arrestanten die van ver waren gekomen, op de hoogte gesteld van de gebeurtenissen in de zaal. Na het verhaal van advocaat Ties Prakke over de ontwikkeling van het gebruik van artikel 140 in Nederland en de ontwikkelingen in Europa waren de eerste ex arrestanten aan de beurt. Twee Denen hadden een uitgebreid verhaal voorbereid over niet alleen hun arrestatie, maar ook waarom protesten tegen de Europese Unie zeer noodzakelijk zijn.

Rechter P. Huisman had geen trek in een politiek verhaal in zijn rechtszaal en verbood een politiek betoog. De raadkamer zou alleen een uitspraak doen over de ingediende schadeclaims van de ex arrestanten.

Zonder politiek verhaal, hoewel zo nu en dan een enkele ex arrestant daar wel iets over zij, kwamen negen mensen aan het woord die vertelden over hun arrestatie, behandeling en vrijlating in juni 1997. Van 10 uur 's ochtends tot 7 uur 's avonds passeerden alle klachten uit het zwartboek de revue. Tussendoor gingen de advocaten in op de rechtmatigheid van het gebruik van artikel 140 en de juridische implicaties van de grove mishandeling van de ex arrestanten. Deze implicaties worden in de uitspraak vooral vertaald in de hoogte van de schadevergoeding.

Artikel 140

Ondanks het feit dat de zitting slechts over de ingediende schadeclaims gaat, zal de rechter een uitspraak moeten doen over de rechtmatigheid van het gebruik van artikel 140. Misschien komt dit vooral door de opstelling van de officier van justitie A. Maan. Hij gaf schoorvoetend toe dat er fouten waren gemaakt, maar dat de ingediende schadeclaims overdreven, niet individueel en specifiek en in sommige gevallen zelfs onterecht waren.
Zijn hele betoog stoelde op de beweringen van hoofdofficier van justitie Vrakking dat er gerede verdenking bestond van het bestaan van een criminele vereniging. De 18 bivakmutsen, het enkele zakmes en enkele andere attributen werden weer opgeklopt tot een verhaal waarbij de Hakkelaar zou moeten verbleken.

Het lukte Maan echter niet om enig nieuw bewijs boven tafel te krijgen. Op de vraag waar het onderzoek van justitie naar de arrestaties tijdens de Eurotop uit had bestaan, moest hij het antwoord schuldig blijven. Maan was er zelf niet bij en had zich niet laten informeren over lengte, breedte en diepte van het onderzoek.

Justitie heeft zich vastgebeten in dat ene verhaal, waar keer op keer een nieuwe versie van verschijnt. Donderdag, een dag voor de rechtszitting was het antwoord op de aangifte tegen de driehoek Noordholt, Patijn, Vrakking, gekomen. Meer dan een half jaar na het doen van de aangifte schreef officier van justitie van Gend (in opdracht van procureur generaal Ficq) het verhaal van Vrakking weer netjes over. Hij veranderde enkele zinnen en zie daar, de aangifte werd niet in behandeling genomen aangezien niet de driehoek, maar Vrankrijk een criminele vereniging was.

Het feit dat het antwoord van justitie een dag voor de behandeling van de schadevergoedingen binnenkwam kan alleen maar gezien worden als een provocatie van de rechtsgang. Geen enkel nieuw argument wordt er in de brief van Van Gend aangehaald. Vanaf het begin was duidelijk dat het optreden van politie en justitie geen politieke consequenties zou hebben. Patijn en Vrakking werden al in een vroeg stadium door de gemeenteraad en de minister van Justitie gedekt. De rechtszitting toonde eens te meer aan dat het maken van het zwartboek, de gang naar de Commissie voor de Politieklachten Amsterdam Amstelland en het nu nog lopende onderzoek van de Nationale Ombudsman van groot belang is.

Keer op keer wordt de mislukking van justitie groter. Het gestuntel van officier van justitie Maan in de rechtszaal bij vragen van de rechters over het onderzoek naar de bewijslast tegen de arrestanten toonde dit eens te meer aan. Misschien is er niet een concreet aanwijsbaar resultaat in de vorm van het ontslag van één van de hoofdrolspelers aan te wijzen. Toch heeft het klagen over het politieoptreden wel degelijk zijn nut bewezen. De Eurotop 1997 staat bekend om een nietszeggend Verdrag van Amsterdam dat volstrekt inhoudsloos is en een politie optreden dat exemplarisch voor de toekomstige Europese Unie kan worden beschouwd. Het zwartboek voegt daarom wel degelijk een inhoudelijk punt over de discussie over Europa toe. De samenwerking tussen de Europese landen op politie en justitie terrein werden zowel in het Verdrag van Amsterdam als in de praktijk duidelijk.

Rick van Amersfoort
Autonoom Centrum

....................................

URENCO STINKT MAAR NIEMAND RUIKT HET

De Nederlandse overheid spreekt zich uit tegen kernenergie in eigen land. Ondertussen stimuleert ze de export van producten voor kerncentrales in andere landen. Geen haan die er naar kraait, ook de milieubeweging niet. Urenco uit Almelo vaart er wel bij.

Het kabinet heeft onlangs op advies van de ministers Wijers en Van Mierlo ingestemd met de leverantie van een hoeveelheid licht verrijkt uranium voor twee kerncentrales in Taiwan. De leverancier voor dit omstreden goedje in het aan de Plantshofweg in Almelo gevestigde internationale consortium Urenco. Bij een meerderheid in de Tweede Kamer lijken geen zwaarwegende bezwaren te bestaan tegen de voorgenomen leverantie. Urenco heeft een tienjarig contract afgesloten met de Taiwan Power Company, dat zes kerncentrales exploiteert op het eiland.

Het is voor het eerst sinds 1983 dat er weer serieus over Urenco leveranties aan Taiwan wordt gesproken. Zaken doen tussen westerse ondernemers en Taiwan blijft een politiek gevoelige materie, omdat China het eiland nog altijd beschouwt als een afvallige provincie. De ontwikkeling voor kernenergie ligt eveneens gevoelig, omdat bij het gebruik van licht verrijkt uranium een geringe hoeveelheid plutonium ontstaat.

Urenco Nederland is onderdeel van Urenco Ltd., dat z'n hoofdkantoor in Engeland heeft. In totaal bezit Urenco drie fabrieken waar uranium wordt verwerkt, waarvan één in Almelo. Urenco is voortgekomen uit het zogeheten Verdrag van Almelo, dat op 4 maart 1940 werd getekend door de regeringen van de drie betrokken landen. Er werd overeengekomen dat gezamenlijk de zogeheten ultracentrifuge techniek zou worden ontwikkeld. Daarna zou er wereldwijd verrijkt uranium worden aangeboden.

Urenco is de vierde speler op deze markt, achter marktleider USEC uit de VS, het Franse Eurodif en Tenex uit Rusland. De Urenco groep heeft een marktaandeel van 15 procent en een omzet van om en nabij de acht miljard gulden. Urenco Nederland komt uit op zo'n 450 miljoen gulden. Volgens het vakblad Nuclear Fuel wil Urenco Almelo haar huidige capaciteit van 1,5 miljoen SWU per jaar uitbreiden met 2 miljoen SWU per jaar. (SWU = scheidingswerkeenheid).

De Nederlandse staat heeft een belang van bijna 99 procent in Ultra Centrifuge Nederland (UCN). UCN heeft een belang van 33,3 procent in Urenco. De Britse partner BNFL en de Duitse partner Uranit bezitten ook elk 33,3 procent. Het belang van de Nederlandse staat in Urenco Nederland is waarschijnlijk rond de 60 procent en profiteert dus behoorlijk van het florerende bedrijf.

Er werken 600 mensen op de vestiging in Almelo, waar overigens niet alleen uranium wordt verrijkt maar waar ook de centrifuges worden gemaakt die nodig zijn voor die verrijking. Tevens bevat het bedrijf een afdeling waar onderdelen voor de (militaire) lucht en ruimtevaart industrie worden gemaakt.

Kernenergie is met name in West Europa in een kwaad daglicht komen te staan door de rampen in Harrisburg en Tsjernobyl en de problemen met de afvalberging. Zweden, Canada en Nederland sluiten de kerncentrales, maar ook in de VS is kernenergie op haar retour. Voor een bedrijf als Urenco wordt die daling ruimschoots gecompenseerd door een stijging van het aantal kerncentrales in Azië. China bouwt grote centrales, terwijl in Japan en Korea het aantal wordt uitgebreid. Taiwan is in beweging en ook Indonesië en Iran maken plannen voor elektriciteitsopwinning met het achterhaalde kernenergie.

Urenco kwam in het voorjaar van 1996 negatief in het nieuws in verband met mogelijke betrokkenheid bij het doorsluizen van informatie aan de Iraakse overheid voor de productie van een zeer geavanceerde uraniumverrijkende centrifuge.

Hoewel kernenergie in Nederland gevoelig ligt, de bestaande kerncentrales worden niet voor niets op termijn gesloten, is het verwonderlijk dat een bedrijf als Urenco dat de grondstof voor kernenergie levert zo geruisloos haar werkzaamheden kan verrichten. ,,Na jarenlange staatssubsidie moet de pijp nu roken,'' merkt een medewerker van de anti-atoomwerkgroep Wise schamper op. Volgens Wolfgang Richert, kersverse fractiemedewerker van GroenLinks en gespecialiseerd in milieu en energie, leeft het onderwerp niet of nauwelijks zodat bemoeienis van de partij gedoemd is te mislukken.

,,Natuurlijk zijn we voor sluiting van Urenco, maar om er een belangrijk item van te maken hebben we een maatschappelijk draagvlak nodig,'' aldus Richert. In het najaar, wanneer de order met Taiwan in de Tweede Kamer wordt behandeld, zal GroenLinks tegenstemmen. ,,Samen met de Groenen, SP en wat klein christelijke partijen. Waarschijnlijk zal de PvdA voor stemmen en D66 al helemaal, gelet op de aansturing van Van Mierlo en Wijers.''

,,Wat een onzin, GroenLinks is de aangewezen partij die stampij zou moeten veroorzaken rond Urenco,'' antwoordt woordvoerder Samson van Greenpeace, die daarmee keurig het balletje terugkaatst. Voor Greenpeace staat het doen en laten van Urenco niet op de prioriteitenlijst. ,,We kunnen ons niet overal tegenaan bemoeien,'' aldus Samson.

Hans Buitenzorg, die namens de Almelose actiegroep Stop Urenco jarenlang bezwaarprocedures heeft ingediend, waardoor de uitbreidingsplannen van het bedrijf werden getraineerd, beaamt het nijpende gebrek aan politieke en maatschappelijke belangstelling. ,,In de jaren zeventig en tachtig leidde de levering van licht verrijkt uranium aan Brazilië bijna tot een kabinetscrisis. Vandaag de dag lijkt niemand zich meer om het bedrijf te bekommeren.'' Ook de activiteiten van Stop Urenco staan inmiddels na twintig jaar strijd op een laag pitje.

(Alex)

....................................

SMAAD OF CENSUUR?

Tot grote ergernis van McDonald's is de McLibel zaak een nieuwe fase ingegaan. Op 2 juli '98 stonden Helen Steel en Dave Morris tijdens een voorbehandeling van hun hoger beroep voor de Britse Hoge Raad. Voor de hoogste juridische instantie van Groot Brittannië wil het tweetal aantonen dat de smaad (libel) wetgeving in feite als censuur wordt gebruikt. De definitieve behandeling van het beroep begint op 2 januari 1999.

Op 19 juni 1997 eindigde de 'rechtszaak van de eeuw' tussen de McLibel 2 en McDonald's. De multinational had Helen Steel en Dave Morris gedagvaard wegens de verspreiding van folders, waarin McDonald's op zeven punten werd aangevallen. Nadat de hamburgerketen miljoenen ponden uitgaf aan advocaten, won het nipt op punten. Driemaal kregen Steel en Morris gelijk: ja, McDonald's was verantwoordelijk voor de wreedheid jegens dieren; ja, de reclamepraktijken gericht op kinderen waren onethisch; ja, McDonald's trachtte de lonen in de catering industrie wel erg laag te houden.

McDonald's kreeg gelijk op de volgende punten: nee, McDonald's was niet verantwoordelijk voor de honger in de Derde Wereld; nee, ze logen niet over het gebruik van kringlooppapier en het afvalbeleid; nee, ze was niet verantwoordelijk voor het verband tussen welvaartsziekte en haar voedsel. En nee, regelmatig McHamburgers eten leidde niet tot McVoedselvergiftiging.

Terwijl McDonald's blij was dat de zaak was afgerond, en niet in hoger beroep ging, laat staan dat ze de toegewezen schadevergoeding van het tweetal eiste, kondigden Steel en Morris aan door te gaan. Naast het hoger beroep voor de Britse Hoge Raad wil het tweetal de Britse regering voor het Europese Hof dagen, omdat zij menen dat de huidige Britse smaad wetgeving oneerlijk is.

Rond de eerste verjaardag van de uitspraak op 19 juni werd op treffende wijze stilgestaan bij de gebeurtenissen. Bij McDonald's vestigingen werd feestelijk gefolderd, en bovendien werd in een speciale ruimtecapsule informatie over de McLibel zaak bij het Britse hoofdkwartier van McDonald's begraven. Met deze actie, waarmee alle 'inn's and outs' rond McLibel toegankelijk zullen zijn voor latere generaties, protesteerden activisten tegen het feit dat een McLibel documentaire McLibel: Two Worlds Collide ondanks eerdere toezeggingen nog nooit op de Britse tv is vertoond. Naast de film werden ook een CD rom van de McSpotlight website, het boek McLibel: Burger Culture On Trial van Guardian journalist John Vidal en het nieuwste 'What's wrong with McDonald's' pamflet begraven.

De meeste aandacht ging uit naar de film McLibel: Two Worlds Collide. Totnutoe is deze film nog steeds niet op de Britse tv vertoond omdat de verschillende stations bang zijn dat ze wegens smaad worden aangeklaagd door McDonald's.

De moeite waard: http://www.mcspotlight.org

AMSTERDAM - De Commissie voor de Politieklachten (Commissie Schalken) heeft een klacht die de stichting Naar een Ander Europa heeft ingediend over het optreden van agenten in burger bij een anti EU demonstratie gegrond verklaard. Op 2 oktober 1997 vond op De Dam een demonstratie plaats tegen de ondertekening van het Verdrag van Amsterdam. Tijdens het protest werden meerdere demonstranten in het gezicht geslagen door zogenaamde stillen. Een demonstrant werd net zolang geslagen tot hij buiten bewustzijn raakte.

In een brief aan het platform Naar een ander Europa schrijft burgemeester Patijn dat hij het oordeel van de commissie Schalken overneemt. Ook kondigt hij aan dat de geslagen demonstranten aanspraak kunnen maken op een schadevergoeding. Patijn laat weten dat hij de korpschef heeft verzocht de zaak met de betrokken agenten "waar nodig nader te bespreken". Stichting Naar een Ander Europa vindt dit gezien de ernst van de gepleegde feiten volstrekt onvoldoende. Volgens de stichting moeten de betreffende agenten diciplinair bestraft worden voor de mishandeling.

De agenten in burger maakten deel uit van een zogenaamde arrestatie eenheid (AE). Deze AE's, ook wel stillenteams genoemd, bestaan uit reguliere agenten die bij grootschalige ordeverstoringen worden ingezet om de ME te ondersteunen bij arrestaties. Deze omstreden teams zijn in Amsterdam actief sinds begin jaren 80. Sindsdien zijn de teams zeer regelmatig in het nieuws geweest vanwege hun extreem gewelddadig gedrag.

Op 25 augustus worden de klachten en andere recent afgehandelde klachten over het politieoptreden tijdens de Eurotop behandeld in de commissie Algemene Zaken van de gemeenteraad van Amsterdam. Naar Een Ander Europa zal onder meer aandringen op een evaluatierapport over het functioneren van de stillenteams. Een dergelijk rapport is sinds 1985 niet meer verschenen. Binnenkort wordt het verslag van de Nationale Ombudsman en het COT over de gebeurtenissen tijdens de Eurotop verwacht.

 

HALVEER HET AUTOVERKEER

DELFT - Rond de honderd actievoerders hebben zaterdag 4 juli '98 bij de opening van een stuk snelweg bij Delft tegen het toenemende autoverkeer en de asfaltering van Nederland geprotesteerd. Bij de feestelijke ingebruikname van de A4 tussen Rijswijk en Delft Zuid boden de demonstranten een drie meter hoge tureluur aan bij de vertegenwoordigers van het jarige Rijkswaterstaat, waarmee ze de 200 jaar oude wegenbouwer opriepen meer aandacht te schenken aan 'milieuvriendelijkere alternatieven voor de mobiliteit'.

De actie, georganiseerd door Milieudefensie Delft en enkele lokale groene groeperingen, had een rustig karakter. Flip, een van de organisatoren: ,,Enige dagen voor de actie werd ik door de politie gebeld met de melding dat ze uit de actiewereld geluiden hadden ontvangen dat er iets te gebeuren stond. Ze hadden groot alarm geslagen en vertelden op het ergste voorbereid te zijn omdat ze er van uit gingen dat we de opening zouden gaan verstoren. Na overleg met hen werd afgesproken dat we tot dertig meter van de werkelijke openingsceremonie mochten komen, en daar hebben beide partijen zich aan gehouden.''

Met spandoeken als 'Halveer het Autoverkeer' en veel lawaai wisten de actievoerders de hotemetoten duidelijk te maken dat de opening van een nieuw stuk snelweg geen feest maar een treurige gebeurtenis is. De 200 jaar oude Rijkswaterstaat werd door de actievoerders op een drie meter grote beeldtenis van de tureluur getrakteerd. Een bewuste keuze, aldus Flip. ,,De tureluur is een weidevogel die als een van de eerste uit dit soort gebieden verdwijnt. Na 200 jaar dijken, bruggen en wegen bouwen moeten ze maar eens wat meer respect voor de natuur opbrengen.''

Een eerste kans daartoe lijkt de volgende stap in de verbreding van de A4. De verbrede snelweg zou uiteindelijk tot aan de Beneluxtunnel in Rotterdam moeten leiden, maar stopt nu bij Delft Zuid.

Flip: ,,In de Tweede Kamer wordt al enige tijd overlegd over het vervolgtracé tussen Delft Zuid en Schiedam/Vlaardingen. Het gaat dan helaas niet om het schrappen van de weg, maar of hij onder of boven het maaiveld zal worden aangelegd. Minister Jorritsma van Verkeer en Waterstaat beweert dat er geen geld voor een tunnelbak onder het maaiveld is. Maar ja, het is maar net wat je voor de natuur over hebt. Het is natuurlijk wel zo dat Verkeer en Waterstaat met succes ook hier de salami tactiek uitvoert. Er wordt ons telkens een nieuw stukje snelweg door de strot gedouwd, ondanks het feit dat men zich niet aan wettelijke procedures houdt.'' De toekomstige werken aan de A4 zullen dan ook een speerpunt in de campagne van Milieudefensie tegen de asfaltering van Nederland blijven.

De Nederlandse overheid subsidieert milieuvervuiling. Jaarlijks wordt tussen de 13 en 25 miljard gulden gestoken in maatregelen die de uitstoot van het broeikasgas kooldioxyde (CO2) bevorderen. Het gaat dan om vrijstelling van belasting of verlaagde tarieven. Voorbeelden zijn het ontbreken van een ecotax voor energie grootverbruikers, het reiskostenforfait en de gesubsidieerde gasprijs voor tuinders. Dit is te lezen in het onderzoek Klimaatschadelijke subsidies dat de milieuorganisatie Greenpeace op 2 juli presenteerde in Den Haag.

Uit het onderzoek, uitgevoerd door het Centrum voor energiebesparing en schone technologie (CE) in Delft, blijkt dat afschaffen van klimaatschadelijke subsidies niet alleen vele miljarden lastenverlichting oplevert voor het Rijk, maar ook een vermindering van de CO2 uitstoot met 5 tot 18 miljoen ton per jaar. Oftewel: 3 tot 11 procent van de jaarlijkse uitstoot. De Nederlandse toezegging in Europees verband is een reductie van 6 procent in 2010.

De milieuvervuilende subsidies stammen uit de tijd dat de risico's van klimaatverandering werden onderschat. Inmiddels wordt breed erkend dat het broeikaseffect een serieus probleem is. Toch zal een grondige herziening van het subsidiestelsel op weerstand stuiten van bijvoorbeeld het bedrijfsleven vanwege een vermeende aantasting van de concurrentiepositie. Ten onrechte, concludeert het onderzoek, want goede internationale afspraken zouden al een deel van de pijn verlichten. Andere aanknopingspunten voor verandering zijn creatieve oplossingen als rekeningrijden, een heffing op vliegtickets, maar vooral: politieke moed.

Greenpeace wil dat in het nieuwe regeerakkoord de afspraak wordt vastgelegd dat het kabinet binnen een jaar na aantreden met een heroverweging komt hoe klimaatschadelijke subsidies kunnen worden afgeschaft of omgebogen. Want de overheid moet stoppen met het subsidiëren van het probleem in plaats van de oplossing.

 

PROTEST TEGEN GEVANGEN DOLFIJNEN

Zaterdag 4 juli '98 werd er door Animal Rights Activists (ARA) uit Zwolle gedemonstreerd bij het dolfinarium in Harderwijk. De actie was bedoeld om de bezoekers duidelijk te maken dat het dolfinarium niets anders is dan een bedrijf dat geld verdient ten koste van de vrijheid van een groot aantal dolfijnen en andere zeezoogdieren.

Als het dolfinariumtreintje aankomt, worden de activisten benaderd door een manager. Deze laat de actie toe, mits de bezoekers niet lastig worden gevallen. ARA vat post bij de ingang van het park en knoopt de spandoeken vast aan het hek, met onder meer de tekst 'Dolphins suffer for your fun'. De demo is goed gepland: een paar dagen ervoor zond het tv programma Zembla een aflevering uit over dolfinaria. Hierin was te zien hoe in Japan door middel van de drijfjachtmethode een veertigtal dolfijnen het land werden opgejaagd waar ze vervolgens bruut werden opengesneden. Sinds kort worden mooie exemplaren gespaard om door te worden verkocht aan dolfinaria.

Ook Harderwijk heeft op deze manier een aantal dieren bemachtigd. Deze praktijken moeten niet meer mogelijk zijn, vindt ARA. In de loop der jaren zijn in landen als Brazilië en Engeland alle dolfinaria gesloten door het wegblijven van de bezoekers. Dit zou ARA ook in Harderwijk graag zien gebeuren.

Een gezin besluit, na het lezen van de ARA folder en het aanhoren van de argumenten, om niet naar binnen te gaan. Dit werkt motiverend voor de activisten die steeds opnieuw met bezoekers in discussie gaan. De reacties van de bezoekers lopen uiteen van kwaad ('Ga toch werken!') tot sympathiek. Uiteindelijk zijn er zo'n vijftien bezoekers die niet naar binnen gaan vanwege de aanwezigheid van de activisten.

(Mark K.)

 

MEER POLITIE!

AMSTERDAM - Doordat de hoofdstedelijke politie zichzelf, onder meer door haar optreden tijdens de Eurotop vorig jaar, in een nogal negatief daglicht heeft geplaatst, was het volgens sommige mensen tijd om de dienders nu eens toe te jubelen vanwege de vele maatschappij stabiliserende en orde handhavende taken die zij toch elke dag weer voor het volk verrichtten.

Onder het motto 'Jullie zijn geen fascisten!' hadden zich op de avond van 3 juli '98 zo'n dertig mensen verzameld bij het politiebureau aan de Marnixstraat in Amsterdam. Deze bijeenkomst was een vervolg op de jubeldemo tijdens de Eurotop, waarbij zo'n honderd deelnemers werden gearresteerd. Deze deelnemers voerden eerder op de dag hun proces bij de rechtbank waar zij een schadevergoeding claimden voor de onrechtmatige arrestatie en opsluiting.

In een jubeltoespraak werden de eisen van de jubelaars duidelijk gemaakt. Meer politie, peperspray in het ziekenfonds en salarisverhoging voor Klaas Wilting. De uitspraak 'Liever een politiestaat dan zinloos geweld op straat' ontlokte een schaapachtig gelach bij de aanwezige agenten. De glimlach werd weer oprecht toen ze roomsoesjes en wietbrood aangeboden kregen. Ze werden zelfs zo enthousiast dat ze meteen een cateringbusje met koffie en thee lieten voorrijden.

De aanwezige demonstranten bleken echter niet in de stemming om vrolijk te gaan jubelen. De verwarring onder hen werd daarbij nog eens vergroot door de getoonde vriendschappelijkheid van de aanwezige socio cops. Deze gingen zo op in hun rol als sociale raadslieden dat zij vergaten dat de bijeenkomst toch echt was georganiseerd om hun dubieuze optreden aan de kaak te stellen. Dat zij in staat zijn om met gespleten tong te spreken werd dus door henzelf bevestigd. Zo staan ze op je in te hakken, zo zijn het je beste vrienden.

(Mark K.)

 

PETA DONATEURS UITGEMOLKEN

De vijf medewerkers van PETA Nederland hebben een oprotpremie gekregen. Zij hadden een rechtszaak aangepannen tegen hun werkgever PETA Amarika nadat deze plotseling had besloten het Nederlandse kantoor te sluiten. Voor de Nederlandse dierenrechtenbeweging lijkt PETA verleden tijd.

Hoe verbaasd moeten ingewijde donateurs zijn geweest toen zij een paar weken geleden de Nederlandstalige Animal Times in de bus zagen liggen. Het openslaan van het blad maakte de verwarring nog groter. In het hele blad wordt met geen woord gerept over het sluiten van het Nederlandse kantoor. Ingrid Newkirk, voorzitter van PETA Amerika siert voortaan met haar glimlachende portret de colofon. In dezelfde colofon heeft zij het lef de Nederlandse donateurs te bedanken voor een brief schrijfactie tegen de komst van een dierentuin in Den Haag.

Lieve woorden in de hoop dat de tienduizenden nietsvermoedende donateurs de bijgesloten acceptgiro (multiple choice: 30, 50, 100 gulden) wederom zullen opsturen. Want wie weet nu dat al dat geld rechtstreeks naar Amerika wordt doorgesluisd en in oncontroleerbare circuits terechtkomt. Leuk voor de ontslagen medewerkers om een acceptgiro te ontvangen van dezelfde organisatie die hen op onbeschofte wijze aan de kant heeft gezet. Terwijl ze maandenlang voor een oprotpremie hebben moeten knokken.

Het is duidelijk. Wat vooraf gevreesd werd is uitgekomen. PETA Amerika heeft vier jaar lang een groep mensen aan het werk gezet met als hoofddoel Nederlandse donateurs te werven. Met 26.000 donateurs is dit doel bereikt. Het kantoor is opgedoekt en PETA Amerika heeft een uitgebreide databank met Nederlandse melkkoeien in haar bezit.

Zolang de illusie bestaat dat hun geld naar Nederlandse dierenrechtenactiviteiten gaat, zullen deze donateurs trouw blijven schenken. Er is PETA Amerika alles aan gelegen om deze illusie hoog te houden. Vandaar een nieuwe postbus ditmaal in Amsterdam , een donor informatielijn en een echte Nederlandse bankrekening. Net alsof er niets veranderd is.

(Voor meer informatie over het doorsluizen van geld naar Amerika: PETA Postbus 2570, 1000 CN Amsterdam tel: 020-5312649)

 

ONRUST IN TER APEL

TER APEL - De Ombouwers, een solidariteitsgroep voor uitgeprocedureerde vluchtelingen, hielden zaterdag 27 juni hun maandelijkse picketline bij het Verwijdercentrum (VC) bij Ter Apel. Deze keer waren er bij de vluchtelingen iets te hoge verwachtingen gewekt.

In de veronderstelling dat de achttien arriverende Ombouwers de massamedia in hun kielzog hadden, stormde een aantal vluchtelingen de autoweg op en dwong met een die in het verkeer tot stilstand. Ze eisten een humaner vluchtelingenbeleid en erkenning van de gevaren waaraan ze bij uitzetting naar oorlogvoerende landen blootstaan. De snel bij elkaar getrommelde politieagenten hadden hieraan geen boodschap en timmerden er prompt met de wapenstok op los.

Een bestuurslid van GroenLinks probeerde een toespraak te houden, waardoor een conflict ontstond over welke taal de voorrang heeft. Dit leidde enigszins de aandacht af van de geüniformeerde vijand. Al met al werd weer eens duidelijk dat de spanning in zo'n verwijdercentrum gesneden kan worden. De dagen erna begonnen diverse bewoners met huisraad te gooien, de politie verrichte vijf arrestaties.

De spanningen in het Verwijdercentrum Ter Apel blijken ook uit de verhalen die loskomen. Mensen die rechtstreeks van Schiphol naar het VC zijn gebracht en nog steeds geen advocaat hebben en omdat ze wegens de gevaren in eigen land niet terug worden gestuurd, te horen krijgen dat ze met de hele familie op straat op straat zullen worden gedumpt. Klachten over partijdige of onkundige tolken die de vluchtverhalen veranderden, enzovoorts. Men kan zich afvragen waarom de Nederlandse toeristen nog aanspraak op gastvrijheid willen maken. Misschien iets om over na te denken als je onverwachts aan de Turkse kust na een bomaanslag je benen bij elkaar zoekt.

 

KRIJTEN TEGEN DEFENSIE LANDELIJKE HIT

UTRECHT - De volhouder wint. Dat kan zeker gezegd worden van de activisten van Onkruit Vergaat Niet niet de afgelopen jaren verschillende malen de stoep voor de Banenwinkel van Defensie in Utrecht met krijt hebben volgekrast met antimilitaristische teksten.

Bij een van deze acties, die op 16 mei vorig jaar plaatsvond, werd een van de activisten opgepakt en veroordeeld tot het betalen van een boete van 100 gulden. Omdat ze niet voldeed aan dit vonnis, moest ze onlangs op 6 juli '98 voor komen. Onder brede belangstelling van de pers begon de activiste de rechter uit te leggen wat er mis is aan Defensie. Voordat ze echter aan haar tweede zin kon beginnen, sprak de rechter haar vrij... Tja, dan sta je toch eventjes met een mond vol tanden.

Om de blijdschap enigszins tot uiting te brengen trok de activiste samen met haar sympathisanten en de pers maar weer op naar de Banenwinkel, waarna de stoep voor de zoveelste keer onder werd beschreven met vrolijke maar niets ontziende teksten. Het personeel liet het dit keer maar gelaten over zich heen komen.

 

OPNIEUW MILITAIR COMPLEX GEKRAAKT

BUNNIK - Een groep van tien personen heeft eind juni '98 haar intrek genomen in een voormalig mobilisatiedepot van Defensie. Het terrein met zo'n tien loodsen ligt middenin de bossen tussen Zeist en Driebergen en heeft ruim vier jaar leeg gestaan. In dezelfde week kraakte een groep kunstenaars een leegstaande militaire kazerne in Deventer, waarover in het vorige nummer van Ravage werd bericht.

Het ontbeert de krakers van de loodsen van het MOB complex aan de Burgweg in Bunnik aan water, gas en elektriciteit. De beerput is inmiddels in hergebruik genomen. De krakers zien kansen voor een ecologische gemeenschap. ,,We willen aantonen dat we kunnen leven in harmonie met de natuur,'' aldus een van de krakers. De opslagplaats dateert uit de jaren vijftig, toen defensie op de meest onverwachte plaatsen depots voor munitie en materieel inrichtte. Sinds 1989 krimpt de krijgsmacht in en trekt zich terug op goed bereikbare lokaties.

 

EUROMETAAL MOET BLIJVEN!

ZAANDAM - De provincie en de gemeente Zaanstad hebben vergevorderde plannen om van het immense terrein gelegen naast de Hembrugpont in Zaandam, waar onder meer de wapenfabriek Eurometaal is gevestigd, een industriegebied te maken. De alternatieve politieke partij ROSA ziet echter op deze lokatie liever woningen verrijzen.

De gemeente Zaanstad en de provincie hebben het plan opgevat om het 'Eurometaal terrein' her in te richten. Het gebied dat momenteel nog door Defensie wordt gebruikt zal komend jaar worden teruggeven aan de gemeente. De wapenfabriek Eurometaal heeft inmiddels aan aantal gebouwen leegstaan, mede als gevolg van de verplaatste werkzaamheden naar onder meer Turkije. De gemeente Zaanstad wil de beschikbare ruimte bebouwen voor nieuwe industrieën.

ROSA, een actiepartij uit Zaanstad die bij de recente gemeenteraadsverkiezingen een zetel in de raad behaalde, heeft onder de provocerende titel 'Eurometaal moet blijven!' een alternatief bouwplan opgesteld. De partij is van mening dat het terrein uitstekend benut kan worden voor woningbouw. Het terrein ligt vlakbij het centrum van Zaandam, heeft nu al een goede infrastructuur en vormt een prachtige woonlokatie. Bovendien is het in de plannen van ROSA mogelijk het unieke reigerbos en een aantal monumentale bedrijfspanden op het terrein te behouden en te integreren in de nieuwbouw. In het plan van ROSA dienen de werkzaamheden van Eurometaal gestopt te worden.

 

KRAKER STREEFT BURGEMEESTERSCHAP NA

Radicaal links Leiden totaal van slag

LEIDEN - Een medewerker van het radicaal linkse info/actiecentrum Eurodusnie in Leiden heeft zich kandidaat gesteld voor de vacature van het burgermeesterschap van Leiden. David Vervoort, vanaf de oprichting als vrijwilliger bij Eurodusnie betrokken en tevens actief bij de vrije anarchistische radiozender Koekoeroe Reedio, heeft in een uitgebreide sollicitatiebrief aan de commissaris van de koningin zijn beschikbaarheid voor deze functie toegelicht. Het lijkt wel een grap.

Vervoort heeft een grote afkeer van de geheimzinnigheid die doorgaans hangt rond de benoeming van burgemeesters. Vandaar dat hij ervoor gekozen heeft zijn kandidaatschap openbaar te maken. Drs. Vervoorts sollicitatie is inmiddels bevestigd door de commissaris van de koningin van Zuid Holland en hij heeft ook al een inleidend gesprek met de gemeentesecretaris van Leiden gehad. Verschillende organisaties, waaronder politiek infocentrum De Invalshoek, Koekoeroe Reedio en natuurlijk Eurodusnie zelf, steunen de kandidaatschap van Vervoort. Het hangt nu van het oordeel van de commissaris van de koningin af of Vervoort wordt toegelaten tot het vervolg van de procedure. 't Is niet te hopen.

Vervoort, reeds tien jaar woonachtig in Leiden, is geen lid van een politieke partij en meent daardoor bij uitstek geschikt te zijn voor de functie als "boven de partijen staand". Hij heeft geen politiek programma maar wel een tienpuntenplan, dat hij graag met de wethouders en gemeenteraad wil verwezenlijken. Onderdelen van dit 'tienpuntenplan op weg naar de 21e eeuw' zijn de afbraak van het nieuwe stationsgebouw en vervanging ervan door een mooier gebouw, een verbod van tien jaar op alle bouw en graafwerkzaamheden in de binnenstad, de aanleg van een lage kabelbaan in de Breestraat en de lancering van een plan om Leiden binnen vijf jaar autovrij te krijgen.

Het tienpuntenplan bestaat merendeels uit, laten we het voorzichtig formuleren, utopische ideeën. De meeste kans van slagen maakt Vervoorts voorstel om de politie van Leiden te voorzien van een zwaailicht op het hoofddeksel, ter herkenning en onder het mom van meer blauw op straat. Een dergelijk voorstel maakt zelfs kans indien Vervoort wordt afgwezen als burgemeester. En die kans is, laten we niet overdrijven, nogal groot.

Gelukkig hebben ze bij de gemeente Amsterdam inmiddels adequate maatregelen getroffen om te voorkomen dat er een of andere malloot uit Drankrijk of nog onheilspellender mokumse spelonken lallend tevoorschijn treedt om zich aan te melden als kandidaat burgemeester. Middels een opvallende advertentie in dag en weekbladen laat de sollicitatiecommissie van de gemeente Amsterdam er geen gras over groeien. Als belangrijkste taken worden het arresteren van linksen, het coördineren van politieke deportaties en het rechtpraten wat krom is gezien. Geen job voor tiepes als Vervoort.

SCHOTLAND - Een Schotse politiewoordvoerder was eerlijk. ,,Iedereen lacht zich natuurlijk rot, we staan inderdaad gewoon voor paal.'' Dat zul je Klaas Wilting niet snel horen zeggen, maar een in de soep gelopen Schotse undercover operatie om actievoerders te achterhalen die stelselmatig genetisch gemanipuleerde gewassen vernielen leek regelrecht uit het scenario van een oude Keystone cops film te komen. Lach mee met de Schotten.

Sedert enige maanden worden in Schotland regelmatig velden met genetisch gemanipuleerde gewassen door een groep genaamd Fife Earth First! onder handen genomen. De voortijdige rooi activiteiten volgen zo snel op elkaar dat de politie via een heuse undercover operatie de vernielingen op de camera trachtte vast te leggen.

Bij een van de velden met ons toekomstvoedsel parkeerde de speciale eenheid hun auto in een hooischuur. Bovenop de hooischuur installeerde men een speciale infrarood camera, waarmee men dacht de actievoerders te kunnen betrappen. Maar, aldus Britse e-mail berichten, the stake out almost became a steak out. Door de roodgloeiende uitlaat van de politiewagen vatte het hooi namelijk vlam, en moesten de agenten plots voor hun leven rennen toen de schuur al snel in lichterlaaie stond. Camera, schuur en auto brandden volledig uit. Tayside Chief Constable William Spemcer reageerde roodgloeiend omdat zijn korps verantwoordelijk wordt gesteld voor de schade, die op een ton wordt geschat. De al genoemde politiewoordvoerder: ,,Everyone is laughing their socks off. To say the officers are red faced is the understatement of the year.''