Lüske nog steeds vast

Lüske werd op 29 april '98 gearresteerd, nadat hij op 25 april met behulp van een knokploeg en een shovel eigenhandig met de sloop van het gekraakte ADM was begonnen (zie vorige Ravage). Op 1 mei besloot de rechter commissaris om het voorarrest met tien dagen te verlengen. Na deze periode kreeg hij dus een nieuwe verlenging van tien dagen aan zijn broek. Hij zit vast op verdenking van poging tot doodslag, huisvredebreuk en vernieling. Volgens een woordvoerder van de Amsterdamse justitie staat er een gevangenisstraf van meer dan vier jaar op een poging tot doodslag.

Ook op andere gebieden heeft Lüske tegenslag te verwerken. Zijn advocaat Van der Mark heeft zijn cliënt onlangs laten vallen, waarop diens collega F. Staehle junior de verdediging van Lüske op zich heeft genomen. Overigens moet deze advocaat zich nog even inlezen, nadat hij in een Amsterdams huis aan huis blad meldde niets te weten over Lüskes vermelding in het rapport van de IRT commissie. (Meer daarover in bijgaand artikel van het SPOK).

De bewoners van de ADM laten ondertussen de moed niet zaken. Vrijwel iedereen is van harte welkom, en ook kan men nog wel een ruitje gebruiken. Op vrijdag en zondagmiddag is de ADM kroeg aan de Hornweg 6 in het Westelijk havengebied van Amsterdam wekelijks tot laat in de avond geopend. Op 29, 30 en 31 mei vinden er in de avond indrukwekkende theatrale performances plaats, gaat dat zien. (zie rubriek Lokkertjes)

VAN DE LUCKY LUYK TOT DE ADM

Bertus Lüske

Het is zeker niet voor het eerst dat wij ons bezig houden met de heer Lüske. In 1982 werd het zwartboek 'Niet te koop, de Lüske connection en de Lucky Luyk' gepubliceerd. Het zwartboek maakte duidelijk welke belangen er achter de geruchtmakende knokploeg van Lüske en kornuiten zaten. (Op 12 oktober 1981 werd het pand door een knokploeg ontruimd, waarna een militante herkraak en een na lange onderhandelingen volgende ontruiming op 11 oktober 1982 tot vele rellen - de bekende brandende tram - leidde, red.)

In het begin van Lüske's ondernemerschap bestond zijn bezit uit een aantal louche cafe's in Amsterdam Oost. Daar leerde hij zijn latere compagnon Bootsma kennen. Samen bezaten Lüske en Bootsma de BV Chidda Vastgoed. Deze BV kocht, na het ten onder gaan van notaris Slis Stroom, het gekraakte pand Jan Luykenstraat 3. De koop werd geregeld door makelaardij Peters en van der Vloodt, vandaag de dag nog steeds een van de meest beruchte makelaars uit Amsterdam (zie ook: zwartboek Peters & van der Vloodt BV, uitgave huurdersver. de Pijp, 1996). Deze makelaardij heeft veelvuldig zaakjes voor Lüske opgeknapt.

IRT affaire

Na de koop wilden de heren het pand leeg krijgen. Omdat er geen concrete plannen op tafel lagen, behalve een vals huurcontract met vriendje D.J. Prins, ontbrak elke grond hiervoor. Dus werd Jan Plas ingeschakeld om het pand met zijn sportschool te ontruimen. Jan Plas zou een huurcontract hebben gehad om een sportschool te houden in de Lucky Luyk. Hier kwam uiteraard niets van terecht. Daarna zou D.J. Prins in het pand trekken, dezelfde Prins die een paar jaar daarvoor tot een jaar cel was veroordeeld wegens een overval op Schiphol.

Eén van de knokploegleiders die destijds de Lucky Luyk ontruimde was Jan Plas. Deze stond enige tijd geleden nog midden in de schijnwerpers als kroongetuige in het proces tegen Johan Verhoek, alias de Hakkelaar. Jan Plas was bovendien de voormalig kickboksleraar van Anton Brilleman, welk midden jaren tachtig onder verdachte omstandigheden voor een deel werd terug gevonden in een vat volgestort met beton op de bodem van de Waal.

De kickboksleraar is een oude bekende van justitie, zo was hij in 1986 betrokken bij de ontvoering van de zoon van hasjhandelaar Gijs van Dam. Hij was de chauffeur van de auto die de zoon kidnapte en na arrestatie aan vervolging wist te ontkomen door een fout in de dagvaarding. Het vermoeden rijst dat Jan Plas al sedert lange tijd bijzondere bescherming geniet van justitiële zijde, hetgeen bevestigd wordt tijdens het proces tegen de Hakkelaar waarbij hij als kroongetuige van justitie werd opgevoerd.

Jan Plas is niet de enige zakenrelatie met een crimineel verleden. Lüske doet ook regelmatig transacties met figuren als Willem Endstra en Charles Geerts. Endstra is bekend geworden als de witwasser van de zogenaamde XTC bende die in 1992 werd opgerold door het IRT. Charles Geerts wordt door justitie beschouwd als een van de drie kernleden in de zogenoemde Delta bende. Samen met advocaat John Engelsma werd deze pornoboer onlangs een miljoenen boete opgelegd. Ook kwam Lüske voor in de enquetecommissie inzake opsporing van Van Traa. Hij zou een van de zestien criminele bendes leiden die actief zijn in het Amsterdamse wallengebied.

FGH bank

Nu het hiervoor geschetste milieu waarmee Lüske zaken doet een beetje in beeld is gebracht, is het interessant om vervolgens de financiers van dit personage onder de loep te nemen.

In de tijd dat Lüske eigenaar van de Lucky Luyk was uitte het SPOK kritiek op zijn financier. De Rabobank, kantoor Halfweg, werd aan een onderzoek onderworpen. Naar de buitenwereld toe leek het alsof de directeur, Wijsman, de wind van voren kreeg. Op termijn leidde het er wel toe dat Lüske niet meer gewenst was bij dit Rabo filiaal. Hij moest op zoek naar een andere financier. Helaas vond hij deze. Eigenlijk hadden we het kunnen voorspellen bij welke bank hij terecht zou komen: De Friesland Groningen Hypotheek bank (FGH). Deze bank heeft in de laatste decennia zodanig zijn nek in de huizenmodder gestoken dat het nooit meer goed is gekomen.

De bank hield zich ongeveer een eeuw geleden bezig met het financieren van Groninger boeren. Daarna ontwikkelde de bank zich steeds meer in de richting van een speculantenbank. Wie nergens meer terecht kan, kon altijd nog bij de FGH aankloppen. Zonder de FGH had Lüske nooit zoveel activiteiten kunnen ontplooien. Ons zijn meerdere hypotheken bekend ter waarde van in totaal tientallen miljoenen. Ook voor de aankoop van het ADM ging hij naar de FGH bank. In een andere hypotheekacte eist de FGH dat het pand leeg is en leeg blijft. Dit zogenaamde huurbeding geeft aan dat de hypotheek puur voor speculatie bedoeld is. Immers, de afbetaling van de hypotheek moet niet uit huurgelden komen maar uit waardestijging van het pand.

Als we de lijst met eigendommen bekijken zien we verschillende soorten bezit. Meestal gaat het om horecapanden maar ook winkelpanden en industriegebieden zitten in zijn portefeuille. Zo was Lüske directeur van Damhotel BV welke het hotel aan Damrak 31 exploiteerde. In 1991 stopte deze BV ermee. Post kon men sturen naar Wagenstraat 12 II. Dit pand was volgens het telefoonboek het adres van de broer van Bertus, Marcel Lüske. De Wagenstraat 12 is na een aantal jaren leegstand in november 96 gekraakt. Hier is ook een poging tot illegale ontruiming gedaan door Lüske, notabene onder toezicht van Bouw en Woningtoezicht ambtenaar Middeljans die zelf het pand twee jaar daarvoor had dichtgespijkerd en wist dat er geen ontruimingsbevel lag.

In 1995 hield Lüske zich ook nog bezig met de financiering van Free fight gebeurtenissen. Afgezien van de stijl van de sport trekt deze business rare snuiters aan. Naast Bertus was ook Jaap Kroonenberg erbij betrokken evenals Dolman, de voormalig uitsmijter van de Casa Rosso en andere brede types. Misschien moeten de knokkers die het ADM probeerden te ontruimen in de hoek van portiers en free fighters worden gezocht. Hierbij kan vermeld worden dat het in 1995 even gekraakte pand Amstel 198 door portiers van de Sinners in Heaven is ontruimd. Deze disco in de Wagenstraat alsmede het gekraakte pand waren toen nog van Lüske. Uiteindelijk werd de Amstelhoek, bestaande uit Amstel, Wagenstraat en Amstelstraat eind mei 1997 verkocht aan woningbouwvereniging "Het Oosten" voor 26 miljoen gulden, waarbij de gemeente als bemiddelaar er ook nog een miljoen bij inlegde.

Aankoop ADM

Ongeveer tegelijkertijd met deze transactie kocht Lüske het ADM terrein voor 27 miljoen van West Invest. Een half jaar na de aankoop werden het terrein en de opstallen gekraakt en al snel weer leefbaar gemaakt. Lüske heeft afgelopen februari een sloopvergunning gekregen van de gemeente. Aangezien hij zelf nooit iets bouwt, is het niet aannemelijk dat dat in dit geval wel zal gebeuren. Dat Lüske de krakers er niet probeert uit te werken middels een kort geding zou hiervoor een verklaring kunnen zijn.

Een sloopvergunning op zich, zonder bouwplan, is voor de rechter normaal gesproken geen reden om een ontruimingsvonnis uit te spreken. Dit zal ook Lüske's advocaat Van der Mark moeten beamen. De reden waarom er dan toch zo'n haast moet worden gemaakt met sloop heeft als enig doel het onbewoonbaar maken van het ADM. Het zeker doorgaan van de aanleg van de Afrikahaven kan tot gevolg hebben dat het ADM over vijf of tien jaar tot een zeer gewilde locatie uitgroeit. Omdat het ADM complex een van de weinige locaties is langs het Noordzee kanaal dat, op enkele krakers na, nog braak ligt, is het een speculatie object bij uitstek.

De redenen van zijn illegale ontruimingspogingen hebben waarschijnlijk niets met zijn speculatiemotief te maken, tenzij hij al een voorlopig verkoopcontract met lege oplevering met een andere partij heeft klaarliggen. Want het speculeren met onroerend goed kan ook plaatsvinden met krakers erin. Een eventueel andere reden zou kunnen zijn dat Lüske het terrein kan verkopen, binnen het jaar dat hij het bezit, om zodoende de aanslag van de vermogensbelasting te ontlopen.

Misschien wil Lüske gewoon geen pottenkijkers op het terrein en heeft hij sowieso een pest pokke tering hekel aan krakers. Het blijft een opsomming van vermoedens van wat Lüske nu eigenlijk met het terrein wil doen, maar medelijden hoeft men voorlopig nog niet met hem te krijgen.

Speculatie Onderzoeks Kollektief