Naar archief

Uit: Ravage #255 van 20 maart 1998


Vaste grond onder de voeten

Woensdagavond 4 maart keek ik naar de uitzending met de verkiezingsuitslagen. In mijn huis was het opkomstpercentage na een snelle, door mij uitgevoerde, volkomen betrouwbare opiniepeiling 90 procent! Waar is de tijd dat de kraker onaangepast was? Terwijl de Haagse bevolking met een meerderheid van 50+1 procenten thuis liet merken wat de 'democratie' hen waard was, passeerden mijn huisgenoten het volk rechts door massaal het kieshokje op te zoeken. De kraker is een brave burger geworden!

Ik zat dus zoals gezegd, naar de verkiezingsuitslagen te kijken. Uitslag na uitslag rolde binnen, maar Den Haag was er niet bij! Den Haag had problemen met de moderne tijd. Het nieuwe computerprogramma wat voor de telling gebruikt werd, werkte niet. De uitslag liet nog nooit zo lang op zich wachten, als in deze digitale tijd! Ergens rond twee uur ik lag toen reeds lang te slapen kwamen de uitslagen. De deadline van de Volkskrant werd ruim gemist. In Rhenen waar men nog met telraam, beitel en rotsblok de uitslag verwerkt, had men om 21.17 uur de uitslag al.

In dezelfde week bleek nogmaals dat Den Haag moeite heeft met de moderne tijd. Dit in tegenstelling tot de grote verhalen die onze bestuurders jaar in, jaar uit ons op de mouw spelden. Vlak onder het wakende oog van onze regenten, verzakte hun planologische oogappel; de tramtunnel. Onder in de tunnel was een lek ontstaan waar zand en vooral veel water naar binnen stroomde. Dit zorgde ervoor dat er zand werd weggezogen onder het wegdek en er een groot gat in viel. De dienstauto van wethouder Noordanus kon net aan de eerste ondergrondse reis ontsnappen.

Tot nu toe is het stadhuis niet verzakt, maar gelukkig is het gevaar nog niet geweken. Want er moet nog wel het één en ander gebeuren en wanneer niet voor de juiste methode wordt gekozen zo meldt mij de krant dan kan het alleen maar erger worden. Ik zal bidden, bidden en nog eens bidden, dag en nacht kijken tot ik het Stadhuis langzaam in de grond zie verdwijnen. Wanneer dat gebeurt, zal ik nooit meer twijfelen aan het bestaan van een God en me trouw houden aan de verplichtingen, die de almachtige me oplegt.

Bovendien wil ik bij deze, om een reële kans van slagen te hebben, iedereen oproepen om in estafettevorm: te komen bidden, mediteren, een lawaaidemo te houden, te saboteren of wat voor rituelen uw God ook voor u bedacht heeft. Ik zal een rooster samenstellen om een multiculturele, omnireligieuze, transnationale, manifestatie zo goed mogelijk in banen te leiden. Bij het graf van ons Haags stadhuis kunnen de volkeren verbroederen. De Turken en de Grieken, de joden en de Arabieren, de christenen en de boeddhisten, de communisten en de liberalen, de RARA en de explosievenopruimingsdienst, de Stadspartij en de anarchisten en de redactie van Ravage en de anarchafeministen zullen elkaar huilend van vreugde in de armen vallen. En het zal niet stoppen bij ons stadhuis! We zullen door gaan naar het Binnenhof, Downingstreet 10 en het Witte Huis. De wereld zal als er een God bestaat het maakt me niet uit welke of hoeveel nooit meer dezelfde zijn!

Harry Zevenbergen

ps 1: Wanneer de tramtunnel gerepareerd wordt, hoop ik dat de anarchafeministen dit klusje klaren. Want dat zij geen kaas hebben gegeten van bouwvakken, is wel gebleken toen zij de deur van Ravage dichtmetselden. Na drie minuten stond de redactie al weer binnen.

ps 2: Voordat men mij nu met komkommers, bananen of andere fallussymbolen met Max Havelaar keurmerk gaat bestoken, wil ik nog wel even opmerken, dat dit grapje afkomstig is van mijn radicaal-feministische vriendin (tevens correctrice). Aangezien grapjes van mannen het niet zo goed doen in Ravage leek het me beter om haar te citeren.

ps 3: Mijn huis heeft twee deuren. Wanneer je er zeker van wilt zijn dat ik er niet meer in of uit kan, zul je ze allebei moeten dichtmetselen. Wil je me wel even waarschuwen? Dan kom ik kijken.

ps 4: Wil je in discussie over deze ps-en dan kun je schrijven naar Schouwburgstraat 2. Mocht de brievenbus dichtgemetseld zitten, dan kun je ook e-mailen: @@@@@@@.heelveelapestaartjes.wwwantdielustenwelbananen

ps 5: Als jullie onze deur dichtmetselen dan weten we dat jullie stiekem op de WC of onder de dekens toch dit seksistische blaadje lezen.

Deze ps-en zijn mede ondertekend door: aap, noot, Mies, Berend, Karin, Bart, zus, Jet, Teun, de bouwvakkers van de Koninklijke Schouwburg, Does, wei-de, hok, scha-pen, Hilde, Bert en Ernie, Pluisje, Fyachu, Muis, Tato, Lola en Mabou, Johanna-Petronella, de komkommers-kwekers uit het Westland, Euroduswel, De Vrije Koning Keyser, Admiraal, Het Zwijgende Breekijzer, Alle vrouwen van de vrouwengroep de Witte Weefwieven (op de geschiedenis van deze heldhaftige dames kom ik later nog teug), de X+Y is helaas toch Y-werkgroep "erfelijkheidstudie", de dagverpleging van Bloemendaal, mannenpraatgroep de wollige watjes en de vrijgemaakte gereformeerde knapenvereniging "alleen in het huwelijkse leven".

Naar boven
Naar overzicht dit nummer

Naar Jaargang 1998